Arapça etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Arapça etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
12 Aralık 2015 Cumartesi
Aralık 12, 2015
Rad Suresi Arapça
١٣﴾ ﺳُﻮرَةُ اﻟﺮَّﻋْﺪِ
Aralık 12, 2015
Yusuf Suresi Arapça
١٢﴾ ﺳُﻮرَةُ ﻳُﻮﺳُﻒَ
ﺑِﺴْﻢِ اﻟﻠّٰﻪِ اﻟﺮَّﺣْﻤٰﻦِ اﻟﺮَّﺣٖﻴﻢِ
اﻟٓﺮٰ ﺗِﻠْﻚَ اٰﻳَﺎتُ اﻟْﻜِﺘَﺎبِ اﻟْﻤُﺒٖﻴﻦِ﴿١﴾
اِﻧَّٓﺎ اَﻧْﺰَﻟْﻨَﺎهُ ﻗُﺮْءٰﻧًﺎ ﻋَﺮَﺑِﻴًّﺎ ﻟَﻌَﻠَّﻜُﻢْ ﺗَﻌْﻘِﻠُﻮنَ﴿٢﴾
ﻧَﺤْﻦُ ﻧَﻘُﺺُّ ﻋَﻠَﻴْﻚَ اَﺣْﺴَﻦَ اﻟْﻘَﺼَﺺِ ﺑِﻤَٓﺎ اَوْﺣَﻴْﻨَٓﺎ اِﻟَﻴْﻚَ ﻫٰﺬَا اﻟْﻘُﺮْاٰنَ وَاِنْ ﻛُﻨْﺖَ ﻣِﻦْ ﻗَﺒْﻠِﻪٖ ﻟَﻤِﻦَ اﻟْﻐَﺎﻓِﻠٖﻴﻦَ﴿٣﴾
اِذْ ﻗَﺎلَ ﻳُﻮﺳُﻒُ ﻟِﺎَﺑٖﻴﻪِ ﻳَٓﺎ اَﺑَﺖِ اِﻧّٖﻰ رَاَﻳْﺖُ اَﺣَﺪَ ﻋَﺸَﺮَ ﻛَﻮْﻛَﺒًﺎ وَاﻟﺸَّﻤْﺲَ وَاﻟْﻘَﻤَﺮَ رَاَﻳْﺘُﻬُﻢْ ﻟٖﻰ ﺳَﺎﺟِﺪٖﻳﻦَ﴿٤﴾
ﻗَﺎلَ ﻳَﺎ ﺑُﻨَﻰَّ ﻟَﺎ ﺗَﻘْﺼُﺺْ رُءْﻳَﺎكَ ﻋَﻠٰٓﻰ اِﺧْﻮَﺗِﻚَ ﻓَﻴَﻜٖﻴﺪُوا ﻟَﻚَ ﻛَﻴْﺪًا اِنَّ اﻟﺸَّﻴْﻄَﺎنَ ﻟِﻠْﺎِﻧْﺴَﺎنِ ﻋَﺪُوٌّ ﻣُﺒٖﻴﻦٌ﴿٥﴾
وَﻛَﺬٰﻟِﻚَ ﻳَﺡْﺘَﺒٖﻴﻚَ رَﺑُّﻚَ وَﻳُﻌَﻠِّﻤُﻚَ ﻣِﻦْ ﺗَﺎْوٖﻳﻞِ اﻟْﺎَﺣَﺎدٖﻳﺚِ وَﻳُﺘِﻢُّ ﻧِﻌْﻤَﺘَﻪُ ﻋَﻠَﻴْﻚَ وَﻋَﻠٰٓﻰ اٰلِ ﻳَﻌْﻘُﻮبَ ﻛَﻤَٓﺎ اَﺗَﻤَّﻬَﺎ ﻋَﻠٰٓﻰ اَﺑَﻮَﻳْﻚَ ﻣِﻦْ ﻗَﺒْﻞُ اِﺑْﺮٰﻫٖﻴﻢَ وَاِﺳْﺤٰﻖَ اِنَّ رَﺑَّﻚَ ﻋَﻠٖﻴﻢٌ ﺣَﻜٖﻴﻢٌ﴿٦﴾
ﻟَﻘَﺪْ ﻛَﺎنَ ﻓٖﻰ ﻳُﻮﺳُﻒَ وَاِﺧْﻮَﺗِﻪٖٓ اٰﻳَﺎتٌ ﻟِﻠﺴَّٓﺎﺋِﻠٖﻴﻦَ﴿٧﴾
اِذْ ﻗَﺎﻟُﻮا ﻟَﻴُﻮﺳُﻒُ وَاَﺧُﻮهُ اَﺣَﺐُّ اِﻟٰٓﻰ اَﺑٖﻴﻨَﺎ ﻣِﻨَّﺎ وَﻧَﺤْﻦُ ﻋُﺼْﺒَﺔٌ اِنَّ اَﺑَﺎﻧَﺎ ﻟَﻔٖﻰ ﺿَﻠﺎَلٍ ﻣُﺒٖﻴﻦٍ﴿٨﴾
اُﻗْﺘُﻠُﻮا ﻳُﻮﺳُﻒَ اَوِ اﻃْﺮَﺣُﻮهُ اَرْﺿًﺎ ﻳَﺨْﻞُ ﻟَﻜُﻢْ وَﺟْﻪُ اَﺑٖﻴﻜُﻢْ وَﺗَﻜُﻮﻧُﻮا ﻣِﻦْ ﺑَﻌْﺪِهٖ ﻗَﻮْﻣًﺎ ﺻَﺎﻟِﺤٖﻴﻦَ﴿٩﴾
ﻗَﺎلَ ﻗَٓﺎﺋِﻞٌ ﻣِﻨْﻬُﻢْ ﻟَﺎ ﺗَﻘْﺘُﻠُﻮا ﻳُﻮﺳُﻒَ وَاَﻟْﻘُﻮهُ ﻓٖﻰ ﻏَﻴَﺎﺑَﺖِ اﻟْﺡُﺐِّ ﻳَﻠْﺘَﻘِﻄْﻪُ ﺑَﻌْﺾُ اﻟﺴَّﻴَّﺎرَةِ اِنْ ﻛُﻨْﺘُﻢْ ﻓَﺎﻋِﻠٖﻴﻦَ﴿١٠﴾
ﻗَﺎﻟُﻮا ﻳَٓﺎ اَﺑَﺎﻧَﺎ ﻣَﺎ ﻟَﻚَ ﻟَﺎﺗَﺎْﻣَﻨَّﺎ ﻋَﻠٰﻰ ﻳُﻮﺳُﻒَ وَاِﻧَّﺎ ﻟَﻪُ ﻟَﻨَﺎﺻِﺤُﻮنَ﴿١١﴾
اَرْﺳِﻠْﻪُ ﻣَﻌَﻨَﺎ ﻏَﺪًا ﻳَﺮْﺗَﻊْ وَﻳَﻠْﻌَﺐْ وَاِﻧَّﺎ ﻟَﻪُ ﻟَﺤَﺎﻓِﻈُﻮنَ﴿١٢﴾
ﻗَﺎلَ اِﻧّٖﻰ ﻟَﻴَﺤْﺰُﻧُﻨٖٓﻰ اَنْ ﺗَﺬْﻫَﺒُﻮا ﺑِﻪٖ وَاَﺧَﺎفُ اَنْ ﻳَﺎْﻛُﻠَﻪُ اﻟﺬِّءْبُ وَاَﻧْﺘُﻢْ ﻋَﻨْﻪُ ﻏَﺎﻓِﻠُﻮنَ﴿١٣﴾
ﻗَﺎﻟُﻮا ﻟَﺌِﻦْ اَﻛَﻠَﻪُ اﻟﺬِّءْبُ وَﻧَﺤْﻦُ ﻋُﺼْﺒَﺔٌ اِﻧَّٓﺎ اِذًا ﻟَﺨَﺎﺳِﺮُونَ﴿١٤﴾
ﻓَﻠَﻤَّﺎ ذَﻫَﺒُﻮا ﺑِﻪٖ وَاَﺟْﻤَﻌُٓﻮا اَنْ ﻳَﺡْﻌَﻠُﻮهُ ﻓٖﻰ ﻏَﻴَﺎﺑَﺖِ اﻟْﺡُﺐِّ وَاَوْﺣَﻴْﻨَٓﺎ اِﻟَﻴْﻪِ ﻟَﺘُﻨَﺒِّﺌَﻨَّﻬُﻢْ ﺑِﺎَﻣْﺮِﻫِﻢْ ﻫٰﺬَا وَﻫُﻢْ ﻟَﺎ ﻳَﺸْﻌُﺮُونَ﴿١٥﴾
وَﺟَٓﺎؤُٓ اَﺑَﺎﻫُﻢْ ﻋِﺸَٓﺎءً ﻳَﺒْﻜُﻮنَ﴿١٦﴾
ﻗَﺎﻟُﻮا ﻳَٓﺎ اَﺑَﺎﻧَٓﺎ اِﻧَّﺎ ذَﻫَﺒْﻨَﺎ ﻧَﺴْﺘَﺒِﻖُ وَﺗَﺮَﻛْﻨَﺎ ﻳُﻮﺳُﻒَ ﻋِﻨْﺪَ ﻣَﺘَﺎﻋِﻨَﺎ ﻓَﺎَﻛَﻠَﻪُ اﻟﺬِّءْبُ وَﻣَٓﺎ اَﻧْﺖَ ﺑِﻤُﻮْٔﻣِﻦٍ ﻟَﻨَﺎ وَﻟَﻮْ ﻛُﻨَّﺎ ﺻَﺎدِﻗٖﻴﻦَ﴿١٧﴾
وَﺟَٓﺎؤُ ﻋَﻠٰﻰ ﻗَﻤٖﻴﺼِﻪٖ ﺑِﺪَمٍ ﻛَﺬِبٍ ﻗَﺎلَ ﺑَﻞْ ﺳَﻮَّﻟَﺖْ ﻟَﻜُﻢْ اَﻧْﻔُﺴُﻜُﻢْ اَﻣْﺮًا ﻓَﺼَﺒْﺮٌ ﺟَﻤٖﻴﻞٌ وَاﻟﻠّٰﻪُ اﻟْﻤُﺴْﺘَﻌَﺎنُ ﻋَﻠٰﻰ ﻣَﺎ ﺗَﺼِﻔُﻮنَ﴿١٨﴾
وَﺟَٓﺎءَتْ ﺳَﻴَّﺎرَةٌ ﻓَﺎَرْﺳَﻠُﻮا وَارِدَﻫُﻢْ ﻓَﺎَدْﻟٰﻰ دَﻟْﻮَهُ ﻗَﺎلَ ﻳَﺎ ﺑُﺸْﺮٰى ﻫٰﺬَا ﻏُﻠَﺎمٌ وَاَﺳَﺮُّوهُ ﺑِﻀَﺎﻋَﺔً وَاﻟﻠّٰﻪُ ﻋَﻠٖﻴﻢٌ ﺑِﻤَﺎ ﻳَﻌْﻤَﻠُﻮنَ﴿١٩﴾
وَﺷَﺮَوْهُ ﺑِﺜَﻤَﻦٍ ﺑَﺨْﺲٍ دَرَاﻫِﻢَ ﻣَﻌْﺪُودَةٍ وَﻛَﺎﻧُﻮا ﻓٖﻴﻪِ ﻣِﻦَ اﻟﺰَّاﻫِﺪٖﻳﻦَ﴿٢٠﴾
وَﻗَﺎلَ اﻟَّﺬِى اﺷْﺘَﺮٰﻳﻪُ ﻣِﻦْ ﻣِﺼْﺮَ ﻟِﺎﻣْﺮَاَﺗِﻪٖٓ اَﻛْﺮِﻣٖﻰ ﻣَﺜْﻮٰﻳﻪُ ﻋَﺴٰٓﻰ اَنْ ﻳَﻨْﻔَﻌَﻨَٓﺎ اَوْ ﻧَﺘَّﺨِﺬَهُ وَﻟَﺪًا وَﻛَﺬٰﻟِﻚَ ﻣَﻜَّﻨَّﺎ ﻟِﻴُﻮﺳُﻒَ ﻓِﻰ اﻟْﺎَرْضِ وَﻟِﻨُﻌَﻠِّﻤَﻪُ ﻣِﻦْ ﺗَﺎْوٖﻳﻞِ اﻟْﺎَﺣَﺎدٖﻳﺚِ وَاﻟﻠّٰﻪُ ﻏَﺎﻟِﺐٌ ﻋَﻠٰٓﻰ اَﻣْﺮِهٖ وَﻟٰﻜِﻦَّ اَﻛْﺜَﺮَ اﻟﻨَّﺎسِ ﻟَﺎ ﻳَﻌْﻠَﻤُﻮنَ﴿٢١﴾
وَﻟَﻤَّﺎ ﺑَﻠَﻎَ اَﺷُﺪَّهُٓ اٰﺗَﻴْﻨَﺎهُ ﺣُﻜْﻤًﺎ وَﻋِﻠْﻤًﺎ وَﻛَﺬٰﻟِﻚَ ﻧَﺡْﺰِى اﻟْﻤُﺤْﺴِﻨٖﻴﻦَ﴿٢٢﴾
وَرَاوَدَﺗْﻪُ اﻟَّﺘٖﻰ ﻫُﻮَ ﻓٖﻰ ﺑَﻴْﺘِﻬَﺎ ﻋَﻦْ ﻧَﻔْﺴِﻪٖ وَﻏَﻠَّﻘَﺖِ اﻟْﺎَﺑْﻮَابَ وَﻗَﺎﻟَﺖْ ﻫَﻴْﺖَ ﻟَﻚَ ﻗَﺎلَ ﻣَﻌَﺎذَ اﻟﻠّٰﻪِ اِﻧَّﻪُ رَﺑّٖٓﻰ اَﺣْﺴَﻦَ ﻣَﺜْﻮَاىَ اِﻧَّﻪُ ﻟَﺎ ﻳُﻔْﻠِﺢُ اﻟﻈَّﺎﻟِﻤُﻮنَ﴿٢٣﴾
وَﻟَﻘَﺪْ ﻫَﻤَّﺖْ ﺑِﻪٖ وَﻫَﻢَّ ﺑِﻬَﺎ ﻟَﻮْﻟَٓﺎ اَنْ رَاٰ ﺑُﺮْﻫَﺎنَ رَﺑِّﻪٖ ﻛَﺬٰﻟِﻚَ ﻟِﻨَﺼْﺮِفَ ﻋَﻨْﻪُ اﻟﺴُّٓﻮءَ وَاﻟْﻔَﺤْﺸَٓﺎءَ اِﻧَّﻪُ ﻣِﻦْ ﻋِﺒَﺎدِﻧَﺎ اﻟْﻤُﺨْﻠَﺼٖﻴﻦَ﴿٢٤﴾
وَاﺳْﺘَﺒَﻘَﺎ اﻟْﺒَﺎبَ وَﻗَﺪَّتْ ﻗَﻤٖﻴﺼَﻪُ ﻣِﻦْ دُﺑُﺮٍ وَاَﻟْﻔَﻴَﺎ ﺳَﻴِّﺪَﻫَﺎ ﻟَﺪَا اﻟْﺒَﺎبِ ﻗَﺎﻟَﺖْ ﻣَﺎ ﺟَﺰَٓاءُ ﻣَﻦْ اَرَادَ ﺑِﺎَﻫْﻠِﻚَ ﺳُٓﻮءًا اِﻟَّٓﺎ اَنْ ﻳُﺴْﺡَﻦَ اَوْ ﻋَﺬَابٌ اَﻟٖﻴﻢٌ﴿٢٥﴾
ﻗَﺎلَ ﻫِﻰَ رَاوَدَﺗْﻨٖﻰ ﻋَﻦْ ﻧَﻔْﺴٖﻰ وَﺷَﻬِﺪَ ﺷَﺎﻫِﺪٌ ﻣِﻦْ اَﻫْﻠِﻬَﺎ اِنْ ﻛَﺎنَ ﻗَﻤٖﻴﺼُﻪُ ﻗُﺪَّ ﻣِﻦْ ﻗُﺒُﻞٍ ﻓَﺼَﺪَﻗَﺖْ وَﻫُﻮَ ﻣِﻦَ اﻟْﻜَﺎذِﺑٖﻴﻦَ﴿٢٦﴾
وَاِنْ ﻛَﺎنَ ﻗَﻤٖﻴﺼُﻪُ ﻗُﺪَّ ﻣِﻦْ دُﺑُﺮٍ ﻓَﻜَﺬَﺑَﺖْ وَﻫُﻮَ ﻣِﻦَ اﻟﺼَّﺎدِﻗٖﻴﻦَ﴿٢٧﴾
ﻓَﻠَﻤَّﺎ رَاٰ ﻗَﻤٖﻴﺼَﻪُ ﻗُﺪَّ ﻣِﻦْ دُﺑُﺮٍ ﻗَﺎلَ اِﻧَّﻪُ ﻣِﻦْ ﻛَﻴْﺪِﻛُﻦَّ اِنَّ ﻛَﻴْﺪَﻛُﻦَّ ﻋَﻈٖﻴﻢٌ﴿٢٨﴾
ﻳُﻮﺳُﻒُ اَﻋْﺮِضْ ﻋَﻦْ ﻫٰﺬَا وَاﺳْﺘَﻐْﻔِﺮٖى ﻟِﺬَﻧْﺒِﻚِ اِﻧَّﻚِ ﻛُﻨْﺖِ ﻣِﻦَ اﻟْﺨَﺎﻃِﺌٖﻴﻦَ﴿٢٩﴾
وَﻗَﺎلَ ﻧِﺴْﻮَةٌ ﻓِﻰ اﻟْﻤَﺪٖﻳﻨَﺔِ اﻣْﺮَاَتُ اﻟْﻌَﺰٖﻳﺰِ ﺗُﺮَاوِدُ ﻓَﺘٰﻴﻬَﺎ ﻋَﻦْ ﻧَﻔْﺴِﻪٖ ﻗَﺪْ ﺷَﻐَﻔَﻬَﺎ ﺣُﺒًّﺎ اِﻧَّﺎ ﻟَﻨَﺮٰﻳﻬَﺎ ﻓٖﻰ ﺿَﻠَﺎلٍ ﻣُﺒٖﻴﻦٍ﴿٣٠﴾
ﻓَﻠَﻤَّﺎ ﺳَﻤِﻌَﺖْ ﺑِﻤَﻜْﺮِﻫِﻦَّ اَرْﺳَﻠَﺖْ اِﻟَﻴْﻬِﻦَّ وَاَﻋْﺘَﺪَتْ ﻟَﻬُﻦَّ ﻣُﺘَّﻜَﺎً وَاٰﺗَﺖْ ﻛُﻞَّ وَاﺣِﺪَةٍ ﻣِﻨْﻬُﻦَّ ﺳِﻜّٖﻴﻨًﺎ وَﻗَﺎﻟَﺖِ اﺧْﺮُجْ ﻋَﻠَﻴْﻬِﻦَّ ﻓَﻠَﻤَّﺎ رَاَﻳْﻨَﻪُٓ اَﻛْﺒَﺮْﻧَﻪُ وَﻗَﻄَّﻌْﻦَ اَﻳْﺪِﻳَﻬُﻦَّ وَﻗُﻠْﻦَ ﺣَﺎشَ ﻟِﻠّٰﻪِ ﻣَﺎ ﻫٰﺬَا ﺑَﺸَﺮًا اِنْ ﻫٰﺬَٓا اِﻟَّﺎ ﻣَﻠَﻚٌ ﻛَﺮٖﻳﻢٌ﴿٣١﴾
ﻗَﺎﻟَﺖْ ﻓَﺬٰﻟِﻜُﻦَّ اﻟَّﺬٖى ﻟُﻤْﺘُﻨَّﻨٖﻰ ﻓٖﻴﻪِ وَﻟَﻘَﺪْ رَاوَدْﺗُﻪُ ﻋَﻦْ ﻧَﻔْﺴِﻪٖ ﻓَﺎﺳْﺘَﻌْﺼَﻢَ وَﻟَﺌِﻦْ ﻟَﻢْ ﻳَﻔْﻌَﻞْ ﻣَٓﺎ اٰﻣُﺮُهُ ﻟَﻴُﺴْﺡَﻨَﻦَّ وَﻟَﻴَﻜُﻮﻧًﺎ ﻣِﻦَ اﻟﺼَّﺎﻏِﺮٖﻳﻦَ﴿٣٢﴾
ﻗَﺎلَ رَبِّ اﻟﺴِّﺡْﻦُ اَﺣَﺐُّ اِﻟَﻰَّ ﻣِﻤَّﺎ ﻳَﺪْﻋُﻮﻧَﻨٖٓﻰ اِﻟَﻴْﻪِ وَاِﻟَّﺎ ﺗَﺼْﺮِفْ ﻋَﻨّٖﻰ ﻛَﻴْﺪَﻫُﻦَّ اَﺻْﺐُ اِﻟَﻴْﻬِﻦَّ وَاَﻛُﻦْ ﻣِﻦَ اﻟْﺡَﺎﻫِﻠٖﻴﻦَ﴿٣٣﴾
ﻓَﺎﺳْﺘَﺡَﺎبَ ﻟَﻪُ رَﺑُّﻪُ ﻓَﺼَﺮَفَ ﻋَﻨْﻪُ ﻛَﻴْﺪَﻫُﻦَّ اِﻧَّﻪُ ﻫُﻮَ اﻟﺴَّﻤٖﻴﻊُ اﻟْﻌَﻠٖﻴﻢُ﴿٣٤﴾
ﺛُﻢَّ ﺑَﺪَا ﻟَﻬُﻢْ ﻣِﻦْ ﺑَﻌْﺪِ ﻣَﺎ رَاَوُا اﻟْﺎٰﻳَﺎتِ ﻟَﻴَﺴْﺡُﻨُﻨَّﻪُ ﺣَﺘّٰﻰ ﺣٖﻴﻦٍ﴿٣٥﴾
وَدَﺧَﻞَ ﻣَﻌَﻪُ اﻟﺴِّﺡْﻦَ ﻓَﺘَﻴَﺎنِ ﻗَﺎلَ اَﺣَﺪُﻫُﻤَٓﺎ اِﻧّٖٓﻰ اَرٰﻳﻨٖٓﻰ اَﻋْﺼِﺮُ ﺧَﻤْﺮًا وَﻗَﺎلَ اﻟْﺎٰﺧَﺮُ اِﻧّٖٓﻰ اَرٰﻳﻨٖٓﻰ اَﺣْﻤِﻞُ ﻓَﻮْقَ رَاْﺳٖﻰ ﺧُﺒْﺰًا ﺗَﺎْﻛُﻞُ اﻟﻄَّﻴْﺮُ ﻣِﻨْﻪُ ﻧَﺒِّﺌْﻨَﺎ ﺑِﺘَﺎْوٖﻳﻠِﻪٖ اِﻧَّﺎ ﻧَﺮٰﻳﻚَ ﻣِﻦَ اﻟْﻤُﺤْﺴِﻨٖﻴﻦَ﴿٣٦﴾
ﻗَﺎلَ ﻟَﺎ ﻳَﺎْﺗٖﻴﻜُﻤَﺎ ﻃَﻌَﺎمٌ ﺗُﺮْزَﻗَﺎﻧِﻪٖٓ اِﻟَّﺎ ﻧَﺒَّﺎْﺗُﻜُﻤَﺎ ﺑِﺘَﺎْوٖﻳﻠِﻪٖ ﻗَﺒْﻞَ اَنْ ﻳَﺎْﺗِﻴَﻜُﻤَﺎ ذٰﻟِﻜُﻤَﺎ ﻣِﻤَّﺎ ﻋَﻠَّﻤَﻨٖﻰ رَﺑّٖﻰ اِﻧّٖﻰ ﺗَﺮَﻛْﺖُ ﻣِﻠَّﺔَ ﻗَﻮْمٍ ﻟَﺎ ﻳُﻮْٔﻣِﻨُﻮنَ ﺑِﺎﻟﻠّٰﻪِ وَﻫُﻢْ ﺑِﺎﻟْﺎٰﺧِﺮَةِ ﻫُﻢْ ﻛَﺎﻓِﺮُونَ﴿٣٧﴾
وَاﺗَّﺒَﻌْﺖُ ﻣِﻠَّﺔَ اٰﺑَٓﺎﺋٖٓﻰ اِﺑْﺮٰﻫٖﻴﻢَ وَاِﺳْﺤٰﻖَ وَﻳَﻌْﻘُﻮبَ ﻣَﺎﻛَﺎنَ ﻟَﻨَٓﺎ اَنْ ﻧُﺸْﺮِكَ ﺑِﺎﻟﻠّٰﻪِ ﻣِﻦْ ﺷَﻰْءٍ ذٰﻟِﻚَ ﻣِﻦْ ﻓَﻀْﻞِ اﻟﻠّٰﻪِ ﻋَﻠَﻴْﻨَﺎ وَﻋَﻠَﻰ اﻟﻨَّﺎسِ وَﻟٰﻜِﻦَّ اَﻛْﺜَﺮَ اﻟﻨَّﺎسِ ﻟَﺎ ﻳَﺸْﻜُﺮُونَ﴿٣٨﴾
ﻳَﺎ ﺻَﺎﺣِﺒَﻰِ اﻟﺴِّﺡْﻦِ ءَ اَرْﺑَﺎبٌ ﻣُﺘَﻔَﺮِّﻗُﻮنَ ﺧَﻴْﺮٌ اَمِ اﻟﻠّٰﻪُ اﻟْﻮَاﺣِﺪُ اﻟْﻘَﻬَّﺎرُ﴿٣٩﴾
ﻣَﺎ ﺗَﻌْﺒُﺪُونَ ﻣِﻦْ دُوﻧِﻪٖٓ اِﻟَّٓﺎ اَﺳْﻤَٓﺎءً ﺳَﻤَّﻴْﺘُﻤُﻮﻫَٓﺎ اَﻧْﺘُﻢْ وَاٰﺑَٓﺎؤُﻛُﻢْ ﻣَٓﺎ اَﻧْﺰَلَ اﻟﻠّٰﻪُ ﺑِﻬَﺎ ﻣِﻦْ ﺳُﻠْﻄَﺎنٍ اِنِ اﻟْﺤُﻜْﻢُ اِﻟَّﺎ ﻟِﻠّٰﻪِ اَﻣَﺮَ اَﻟَّﺎ ﺗَﻌْﺒُﺪُٓوا اِﻟَّٓﺎ اِﻳَّﺎهُ ذٰﻟِﻚَ اﻟﺪّٖﻳﻦُ اﻟْﻘَﻴِّﻢُ وَﻟٰﻜِﻦَّ اَﻛْﺜَﺮَ اﻟﻨَّﺎسِ ﻟَﺎ ﻳَﻌْﻠَﻤُﻮنَ﴿٤٠﴾
ﻳَﺎ ﺻَﺎﺣِﺒَﻰِ اﻟﺴِّﺡْﻦِ اَﻣَّٓﺎ اَﺣَﺪُﻛُﻤَﺎ ﻓَﻴَﺴْﻘٖﻰ رَﺑَّﻪُ ﺧَﻤْﺮًا وَاَﻣَّﺎ اﻟْﺎٰﺧَﺮُ ﻓَﻴُﺼْﻠَﺐُ ﻓَﺘَﺎْﻛُﻞُ اﻟﻄَّﻴْﺮُ ﻣِﻦْ رَاْﺳِﻪٖ ﻗُﻀِﻰَ اﻟْﺎَﻣْﺮُ اﻟَّﺬٖى ﻓٖﻴﻪِ ﺗَﺴْﺘَﻔْﺘِﻴَﺎنِ﴿٤١﴾
وَﻗَﺎلَ ﻟِﻠَّﺬٖى ﻇَﻦَّ اَﻧَّﻪُ ﻧَﺎجٍ ﻣِﻨْﻬُﻤَﺎ اذْﻛُﺮْﻧٖﻰ ﻋِﻨْﺪَ رَﺑِّﻚَ ﻓَﺎَﻧْﺴٰﻴﻪُ اﻟﺸَّﻴْﻄَﺎنُ ذِﻛْﺮَ رَﺑِّﻪٖ ﻓَﻠَﺒِﺚَ ﻓِﻰ اﻟﺴِّﺡْﻦِ ﺑِﻀْﻊَ ﺳِﻨٖﻴﻦَ﴿٤٢﴾
وَﻗَﺎلَ اﻟْﻤَﻠِﻚُ اِﻧّٖٓﻰ اَرٰى ﺳَﺒْﻊَ ﺑَﻘَﺮَاتٍ ﺳِﻤَﺎنٍ ﻳَﺎْﻛُﻠُﻬُﻦَّ ﺳَﺒْﻊٌ ﻋِﺡَﺎفٌ وَﺳَﺒْﻊَ ﺳُﻨْﺒُﻠَﺎتٍ ﺧُﻀْﺮٍ وَاُﺧَﺮَ ﻳَﺎﺑِﺴَﺎتٍ ﻳَٓﺎ اَﻳُّﻬَﺎ اﻟْﻤَﻠَﺎُ اَﻓْﺘُﻮﻧٖﻰ ﻓٖﻰ رُءْﻳَﺎىَ اِنْ ﻛُﻨْﺘُﻢْ ﻟِﻠﺮُّءْﻳَﺎ ﺗَﻌْﺒُﺮُونَ﴿٤٣﴾
ﻗَﺎﻟُٓﻮا اَﺿْﻐَﺎثُ اَﺣْﻠَﺎمٍ وَﻣَﺎ ﻧَﺤْﻦُ ﺑِﺘَﺎْوٖﻳﻞِ اﻟْﺎَﺣْﻠَﺎمِ ﺑِﻌَﺎﻟِﻤٖﻴﻦَ﴿٤٤﴾
وَﻗَﺎلَ اﻟَّﺬٖى ﻧَﺡَﺎ ﻣِﻨْﻬُﻤَﺎ وَادَّﻛَﺮَ ﺑَﻌْﺪَ اُﻣَّﺔٍ اَﻧَﺎ اُﻧَﺒِّﺌُﻜُﻢْ ﺑِﺘَﺎْوٖﻳﻠِﻪٖ ﻓَﺎَرْﺳِﻠُﻮنِ﴿٤٥﴾
ﻳُﻮﺳُﻒُ اَﻳُّﻬَﺎ اﻟﺼِّﺪّٖﻳﻖُ اَﻓْﺘِﻨَﺎ ﻓٖﻰ ﺳَﺒْﻊِ ﺑَﻘَﺮَاتٍ ﺳِﻤَﺎنٍ ﻳَﺎْﻛُﻠُﻬُﻦَّ ﺳَﺒْﻊٌ ﻋِﺡَﺎفٌ وَﺳَﺒْﻊِ ﺳُﻨْﺒُﻠَﺎتٍ ﺧُﻀْﺮٍ وَاُﺧَﺮَ ﻳَﺎﺑِﺴَﺎتٍ ﻟَﻌَﻠّٖٓﻰ اَرْﺟِﻊُ اِﻟَﻰ اﻟﻨَّﺎسِ ﻟَﻌَﻠَّﻬُﻢْ ﻳَﻌْﻠَﻤُﻮنَ﴿٤٦﴾
ﻗَﺎلَ ﺗَﺰْرَﻋُﻮنَ ﺳَﺒْﻊَ ﺳِﻨٖﻴﻦَ دَاَﺑًﺎ ﻓَﻤَﺎ ﺣَﺼَﺪْﺗُﻢْ ﻓَﺬَرُوهُ ﻓٖﻰ ﺳُﻨْﺒُﻠِﻪٖٓ اِﻟَّﺎ ﻗَﻠٖﻴﻠًﺎ ﻣِﻤَّﺎ ﺗَﺎْﻛُﻠُﻮنَ﴿٤٧﴾
ﺛُﻢَّ ﻳَﺎْﺗٖﻰ ﻣِﻦْ ﺑَﻌْﺪِ ذٰﻟِﻚَ ﺳَﺒْﻊٌ ﺷِﺪَادٌ ﻳَﺎْﻛُﻠْﻦَ ﻣَﺎ ﻗَﺪَّﻣْﺘُﻢْ ﻟَﻬُﻦَّ اِﻟَّﺎ ﻗَﻠٖﻴﻠًﺎ ﻣِﻤَّﺎ ﺗُﺤْﺼِﻨُﻮنَ﴿٤٨﴾
ﺛُﻢَّ ﻳَﺎْﺗٖﻰ ﻣِﻦْ ﺑَﻌْﺪِ ذٰﻟِﻚَ ﻋَﺎمٌ ﻓٖﻴﻪِ ﻳُﻐَﺎثُ اﻟﻨَّﺎسُ وَﻓٖﻴﻪِ ﻳَﻌْﺼِﺮُونَ﴿٤٩﴾
وَﻗَﺎلَ اﻟْﻤَﻠِﻚُ اءْﺗُﻮﻧٖﻰ ﺑِﻪٖ ﻓَﻠَﻤَّﺎ ﺟَٓﺎءَهُ اﻟﺮَّﺳُﻮلُ ﻗَﺎلَ ارْﺟِﻊْ اِﻟٰﻰ رَﺑِّﻚَ ﻓَﺴْﺌَﻠْﻪُ ﻣَﺎ ﺑَﺎلُ اﻟﻨِّﺴْﻮَةِ اﻟّٰﺘٖﻰ ﻗَﻄَّﻌْﻦَ اَﻳْﺪِﻳَﻬُﻦَّ اِنَّ رَﺑّٖﻰ ﺑِﻜَﻴْﺪِﻫِﻦَّ ﻋَﻠٖﻴﻢٌ﴿٥٠﴾
ﻗَﺎلَ ﻣَﺎ ﺧَﻄْﺒُﻜُﻦَّ اِذْ رَاوَدْﺗُﻦَّ ﻳُﻮﺳُﻒَ ﻋَﻦْ ﻧَﻔْﺴِﻪٖ ﻗُﻠْﻦَ ﺣَﺎشَ ﻟِﻠّٰﻪِ ﻣَﺎ ﻋَﻠِﻤْﻨَﺎ ﻋَﻠَﻴْﻪِ ﻣِﻦْ ﺳُٓﻮءٍ ﻗَﺎﻟَﺖِ اﻣْﺮَاَتُ اﻟْﻌَﺰٖﻳﺰِ اﻟْﺌٰﻦَ ﺣَﺼْﺤَﺺَ اﻟْﺤَﻖُّ اَﻧَﺎ رَاوَدْﺗُﻪُ ﻋَﻦْ ﻧَﻔْﺴِﻪٖ وَاِﻧَّﻪُ ﻟَﻤِﻦَ اﻟﺼَّﺎدِﻗٖﻴﻦَ﴿٥١﴾
ذٰﻟِﻚَ ﻟِﻴَﻌْﻠَﻢَ اَﻧّٖﻰ ﻟَﻢْ اَﺧُﻨْﻪُ ﺑِﺎﻟْﻐَﻴْﺐِ وَاَنَّ اﻟﻠّٰﻪَ ﻟَﺎ ﻳَﻬْﺪٖى ﻛَﻴْﺪَ اﻟْﺨَٓﺎﺋِﻨٖﻴﻦَ﴿٥٢﴾
وَﻣَٓﺎ اُﺑَﺮِّىُٔ ﻧَﻔْﺴٖﻰ اِنَّ اﻟﻨَّﻔْﺲَ ﻟَﺎَﻣَّﺎرَةٌ ﺑِﺎﻟﺴُّٓﻮءِ اِﻟَّﺎ ﻣَﺎرَﺣِﻢَ رَﺑّٖﻰ اِنَّ رَﺑّٖﻰ ﻏَﻔُﻮرٌ رَﺣٖﻴﻢٌ﴿٥٣﴾١٣
وَﻗَﺎلَ اﻟْﻤَﻠِﻚُ اءْﺗُﻮﻧٖﻰ ﺑِﻪٖٓ اَﺳْﺘَﺨْﻠِﺼْﻪُ ﻟِﻨَﻔْﺴٖﻰ ﻓَﻠَﻤَّﺎ ﻛَﻠَّﻤَﻪُ ﻗَﺎلَ اِﻧَّﻚَ اﻟْﻴَﻮْمَ ﻟَﺪَﻳْﻨَﺎ ﻣَﻜٖﻴﻦٌ اَﻣٖﻴﻦٌ﴿٥٤﴾
ﻗَﺎلَ اﺟْﻌَﻠْﻨٖﻰ ﻋَﻠٰﻰ ﺧَﺰَٓاﺋِﻦِ اﻟْﺎَرْضِ اِﻧّٖﻰ ﺣَﻔٖﻴﻆٌ ﻋَﻠٖﻴﻢٌ﴿٥٥﴾
وَﻛَﺬٰﻟِﻚَ ﻣَﻜَّﻨَّﺎ ﻟِﻴُﻮﺳُﻒَ ﻓِﻰ اﻟْﺎَرْضِ ﻳَﺘَﺒَﻮَّاُ ﻣِﻨْﻬَﺎ ﺣَﻴْﺚُ ﻳَﺸَٓﺎءُ ﻧُﺼٖﻴﺐُ ﺑِﺮَﺣْﻤَﺘِﻨَﺎ ﻣَﻦْ ﻧَﺸَٓﺎءُ وَﻟَﺎ ﻧُﻀٖﻴﻊُ اَﺟْﺮَ اﻟْﻤُﺤْﺴِﻨٖﻴﻦَ﴿٥٦﴾
وَﻟَﺎَﺟْﺮُ اﻟْﺎٰﺧِﺮَةِ ﺧَﻴْﺮٌ ﻟِﻠَّﺬٖﻳﻦَ اٰﻣَﻨُﻮا وَﻛَﺎﻧُﻮا ﻳَﺘَّﻘُﻮنَ﴿٥٧﴾
وَﺟَٓﺎءَ اِﺧْﻮَةُ ﻳُﻮﺳُﻒَ ﻓَﺪَﺧَﻠُﻮا ﻋَﻠَﻴْﻪِ ﻓَﻌَﺮَﻓَﻬُﻢْ وَﻫُﻢْ ﻟَﻪُ ﻣُﻨْﻜِﺮُونَ﴿٥٨﴾
وَﻟَﻤَّﺎ ﺟَﻬَّﺰَﻫُﻢْ ﺑِﺡَﻬَﺎزِﻫِﻢْ ﻗَﺎلَ اءْﺗُﻮﻧٖﻰ ﺑِﺎَخٍ ﻟَﻜُﻢْ ﻣِﻦْ اَﺑٖﻴﻜُﻢْ اَﻟَﺎ ﺗَﺮَوْنَ اَﻧّٖٓﻰ اُوﻓِﻰ اﻟْﻜَﻴْﻞَ وَاَﻧَﺎ ﺧَﻴْﺮُ اﻟْﻤُﻨْﺰِﻟٖﻴﻦَ﴿٥٩﴾
ﻓَﺎِنْ ﻟَﻢْ ﺗَﺎْﺗُﻮﻧٖﻰ ﺑِﻪٖ ﻓَﻠَﺎ ﻛَﻴْﻞَ ﻟَﻜُﻢْ ﻋِﻨْﺪٖى وَﻟَﺎ ﺗَﻘْﺮَﺑُﻮنِ﴿٦٠﴾
ﻗَﺎﻟُﻮا ﺳَﻨُﺮَاوِدُ ﻋَﻨْﻪُ اَﺑَﺎهُ وَاِﻧَّﺎ ﻟَﻔَﺎﻋِﻠُﻮنَ﴿٦١﴾
وَﻗَﺎلَ ﻟِﻔِﺘْﻴَﺎﻧِﻪِ اﺟْﻌَﻠُﻮا ﺑِﻀَﺎﻋَﺘَﻬُﻢْ ﻓٖﻰ رِﺣَﺎﻟِﻬِﻢْ ﻟَﻌَﻠَّﻬُﻢْ ﻳَﻌْﺮِﻓُﻮﻧَﻬَٓﺎ اِذَا اﻧْﻘَﻠَﺒُٓﻮا اِﻟٰٓﻰ اَﻫْﻠِﻬِﻢْ ﻟَﻌَﻠَّﻬُﻢْ ﻳَﺮْﺟِﻌُﻮنَ﴿٦٢﴾
ﻓَﻠَﻤَّﺎ رَﺟَﻌُٓﻮا اِﻟٰٓﻰ اَﺑٖﻴﻬِﻢْ ﻗَﺎﻟُﻮا ﻳَٓﺎ اَﺑَﺎﻧَﺎ ﻣُﻨِﻊَ ﻣِﻨَّﺎ اﻟْﻜَﻴْﻞُ ﻓَﺎَرْﺳِﻞْ ﻣَﻌَﻨَٓﺎ اَﺧَﺎﻧَﺎ ﻧَﻜْﺘَﻞْ وَاِﻧَّﺎ ﻟَﻪُ ﻟَﺤَﺎﻓِﻈُﻮنَ﴿٦٣﴾
ﻗَﺎلَ ﻫَﻞْ اٰﻣَﻨُﻜُﻢْ ﻋَﻠَﻴْﻪِ اِﻟَّﺎ ﻛَﻤَٓﺎ اَﻣِﻨْﺘُﻜُﻢْ ﻋَﻠٰٓﻰ اَﺧٖﻴﻪِ ﻣِﻦْ ﻗَﺒْﻞُ ﻓَﺎﻟﻠّٰﻪُ ﺧَﻴْﺮٌ ﺣَﺎﻓِﻈًﺎ وَﻫُﻮَ اَرْﺣَﻢُ اﻟﺮَّاﺣِﻤٖﻴﻦَ﴿٦٤﴾
وَﻟَﻤَّﺎ ﻓَﺘَﺤُﻮا ﻣَﺘَﺎﻋَﻬُﻢْ وَﺟَﺪُوا ﺑِﻀَﺎﻋَﺘَﻬُﻢْ رُدَّتْ اِﻟَﻴْﻬِﻢْ ﻗَﺎﻟُﻮا ﻳَٓﺎ اَﺑَﺎﻧَﺎ ﻣَﺎ ﻧَﺒْﻐٖﻰ ﻫٰﺬِهٖ ﺑِﻀَﺎﻋَﺘُﻨَﺎ رُدَّتْ اِﻟَﻴْﻨَﺎ وَﻧَﻤٖﻴﺮُ اَﻫْﻠَﻨَﺎ وَﻧَﺤْﻔَﻆُ اَﺧَﺎﻧَﺎ وَﻧَﺰْدَادُ ﻛَﻴْﻞَ ﺑَﻌٖﻴﺮٍ ذٰﻟِﻚَ ﻛَﻴْﻞٌ ﻳَﺴٖﻴﺮٌ﴿٦٥﴾
ﻗَﺎلَ ﻟَﻦْ اُرْﺳِﻠَﻪُ ﻣَﻌَﻜُﻢْ ﺣَﺘّٰﻰ ﺗُﻮْٔﺗُﻮنِ ﻣَﻮْﺛِﻘًﺎ ﻣِﻦَ اﻟﻠّٰﻪِ ﻟَﺘَﺎْﺗُﻨَّﻨٖﻰ ﺑِﻪٖٓ اِﻟَّٓﺎ اَنْ ﻳُﺤَﺎطَ ﺑِﻜُﻢْ ﻓَﻠَﻤَّٓﺎ اٰﺗَﻮْهُ ﻣَﻮْﺛِﻘَﻬُﻢْ ﻗَﺎلَ اﻟﻠّٰﻪُ ﻋَﻠٰﻰ ﻣَﺎ ﻧَﻘُﻮلُ وَﻛٖﻴﻞٌ﴿٦٦﴾
وَﻗَﺎلَ ﻳَﺎ ﺑَﻨِﻰَّ ﻟَﺎ ﺗَﺪْﺧُﻠُﻮا ﻣِﻦْ ﺑَﺎبٍ وَاﺣِﺪٍ وَادْﺧُﻠُﻮا ﻣِﻦْ اَﺑْﻮَابٍ ﻣُﺘَﻔَﺮِّﻗَﺔٍ وَﻣَٓﺎ اُﻏْﻨٖﻰ ﻋَﻨْﻜُﻢْ ﻣِﻦَ اﻟﻠّٰﻪِ ﻣِﻦْ ﺷَﻰْءٍ اِنِ اﻟْﺤُﻜْﻢُ اِﻟَّﺎ ﻟِﻠّٰﻪِ ﻋَﻠَﻴْﻪِ ﺗَﻮَﻛَّﻠْﺖُ وَﻋَﻠَﻴْﻪِ ﻓَﻠْﻴَﺘَﻮَﻛَّﻞِ اﻟْﻤُﺘَﻮَﻛِّﻠُﻮنَ﴿٦٧﴾
وَﻟَﻤَّﺎ دَﺧَﻠُﻮا ﻣِﻦْ ﺣَﻴْﺚُ اَﻣَﺮَﻫُﻢْ اَﺑُﻮﻫُﻢْ ﻣَﺎﻛَﺎنَ ﻳُﻐْﻨٖﻰ ﻋَﻨْﻬُﻢْ ﻣِﻦَ اﻟﻠّٰﻪِ ﻣِﻦْ ﺷَﻰْءٍ اِﻟَّﺎ ﺣَﺎﺟَﺔً ﻓٖﻰ ﻧَﻔْﺲِ ﻳَﻌْﻘُﻮبَ ﻗَﻀٰﻴﻬَﺎ وَاِﻧَّﻪُ ﻟَﺬُو ﻋِﻠْﻢٍ ﻟِﻤَﺎ ﻋَﻠَّﻤْﻨَﺎهُ وَﻟٰﻜِﻦَّ اَﻛْﺜَﺮَ اﻟﻨَّﺎسِ ﻟَﺎ ﻳَﻌْﻠَﻤُﻮنَ﴿٦٨﴾
وَﻟَﻤَّﺎ دَﺧَﻠُﻮا ﻋَﻠٰﻰ ﻳُﻮﺳُﻒَ اٰوٰٓى اِﻟَﻴْﻪِ اَﺧَﺎهُ ﻗَﺎلَ اِﻧّٖٓﻰ اَﻧَﺎ اَﺧُﻮكَ ﻓَﻠَﺎ ﺗَﺒْﺘَﺌِﺲْ ﺑِﻤَﺎ ﻛَﺎﻧُﻮا ﻳَﻌْﻤَﻠُﻮنَ﴿٦٩﴾
ﻓَﻠَﻤَّﺎ ﺟَﻬَّﺰَﻫُﻢْ ﺑِﺡَﻬَﺎزِﻫِﻢْ ﺟَﻌَﻞَ اﻟﺴِّﻘَﺎﻳَﺔَ ﻓٖﻰ رَﺣْﻞِ اَﺧٖﻴﻪِ ﺛُﻢَّ اَذَّنَ ﻣُﻮَٔذِّنٌ اَﻳَّﺘُﻬَﺎ اﻟْﻌٖﻴﺮُ اِﻧَّﻜُﻢْ ﻟَﺴَﺎرِﻗُﻮنَ﴿٧٠﴾
ﻗَﺎﻟُﻮا وَاَﻗْﺒَﻠُﻮا ﻋَﻠَﻴْﻬِﻢْ ﻣَﺎذَا ﺗَﻔْﻘِﺪُونَ﴿٧١﴾
ﻗَﺎﻟُﻮا ﻧَﻔْﻘِﺪُ ﺻُﻮَاعَ اﻟْﻤَﻠِﻚِ وَﻟِﻤَﻦْ ﺟَٓﺎءَ ﺑِﻪٖ ﺣِﻤْﻞُ ﺑَﻌٖﻴﺮٍ وَاَﻧَﺎ ﺑِﻪٖ زَﻋٖﻴﻢٌ﴿٧٢﴾
ﻗَﺎﻟُﻮا ﺗَﺎﻟﻠّٰﻪِ ﻟَﻘَﺪْ ﻋَﻠِﻤْﺘُﻢْ ﻣَﺎ ﺟِﺌْﻨَﺎ ﻟِﻨُﻔْﺴِﺪَ ﻓِﻰ اﻟْﺎَرْضِ وَﻣَﺎ ﻛُﻨَّﺎ ﺳَﺎرِﻗٖﻴﻦَ﴿٧٣﴾
ﻗَﺎﻟُﻮا ﻓَﻤَﺎ ﺟَﺰَٓاؤُهُٓ اِنْ ﻛُﻨْﺘُﻢْ ﻛَﺎذِﺑٖﻴﻦَ﴿٧٤﴾
ﻗَﺎﻟُﻮا ﺟَﺰَٓاؤُهُ ﻣَﻦْ وُﺟِﺪَ ﻓٖﻰ رَﺣْﻠِﻪٖ ﻓَﻬُﻮَ ﺟَﺰَٓاؤُهُ ﻛَﺬٰﻟِﻚَ ﻧَﺡْﺰِى اﻟﻈَّﺎﻟِﻤٖﻴﻦَ﴿٧٥﴾
ﻓَﺒَﺪَاَ ﺑِﺎَوْﻋِﻴَﺘِﻬِﻢْ ﻗَﺒْﻞَ وِﻋَٓﺎءِ اَﺧٖﻴﻪِ ﺛُﻢَّ اﺳْﺘَﺨْﺮَﺟَﻬَﺎ ﻣِﻦْ وِﻋَٓﺎءِ اَﺧٖﻴﻪِ ﻛَﺬٰﻟِﻚَ ﻛِﺪْﻧَﺎ ﻟِﻴُﻮﺳُﻒَ ﻣَﺎﻛَﺎنَ ﻟِﻴَﺎْﺧُﺬَ اَﺧَﺎهُ ﻓٖﻰ دٖﻳﻦِ اﻟْﻤَﻠِﻚِ اِﻟَّٓﺎ اَنْ ﻳَﺸَٓﺎءَ اﻟﻠّٰﻪُ ﻧَﺮْﻓَﻊُ دَرَﺟَﺎتٍ ﻣَﻦْ ﻧَﺸَٓﺎءُ وَﻓَﻮْقَ ﻛُﻞِّ ذٖى ﻋِﻠْﻢٍ ﻋَﻠٖﻴﻢٌ﴿٧٦﴾
ﻗَﺎﻟُٓﻮا اِنْ ﻳَﺴْﺮِقْ ﻓَﻘَﺪْ ﺳَﺮَقَ اَخٌ ﻟَﻪُ ﻣِﻦْ ﻗَﺒْﻞُ ﻓَﺎَﺳَﺮَّﻫَﺎ ﻳُﻮﺳُﻒُ ﻓٖﻰ ﻧَﻔْﺴِﻪٖ وَﻟَﻢْ ﻳُﺒْﺪِﻫَﺎﻟَﻬُﻢْ ﻗَﺎلَ اَﻧْﺘُﻢْ ﺷَﺮٌّ ﻣَﻜَﺎﻧًﺎ وَاﻟﻠّٰﻪُ اَﻋْﻠَﻢُ ﺑِﻤَﺎ ﺗَﺼِﻔُﻮنَ﴿٧٧﴾
ﻗَﺎﻟُﻮا ﻳَٓﺎ اَﻳُّﻬَﺎ اﻟْﻌَﺰٖﻳﺰُ اِنَّ ﻟَﻪُٓ اَﺑًﺎ ﺷَﻴْﺨًﺎ ﻛَﺒٖﻴﺮًا ﻓَﺨُﺬْ اَﺣَﺪَﻧَﺎ ﻣَﻜَﺎﻧَﻪُ اِﻧَّﺎ ﻧَﺮٰﻳﻚَ ﻣِﻦَ اﻟْﻤُﺤْﺴِﻨٖﻴﻦَ﴿٧٨﴾
ﻗَﺎلَ ﻣَﻌَﺎذَ اﻟﻠّٰﻪِ اَنْ ﻧَﺎْﺧُﺬَ اِﻟَّﺎ ﻣَﻦْ وَﺟَﺪْﻧَﺎ ﻣَﺘَﺎﻋَﻨَﺎ ﻋِﻨْﺪَهُٓ اِﻧَّٓﺎ اِذًا ﻟَﻈَﺎﻟِﻤُﻮنَ﴿٧٩﴾
ﻓَﻠَﻤَّﺎ اﺳْﺘَﻴْﺌَﺴُﻮا ﻣِﻨْﻪُ ﺧَﻠَﺼُﻮا ﻧَﺡِﻴًّﺎ ﻗَﺎلَ ﻛَﺒٖﻴﺮُﻫُﻢْ اَﻟَﻢْ ﺗَﻌْﻠَﻤُٓﻮا اَنَّ اَﺑَﺎﻛُﻢْ ﻗَﺪْ اَﺧَﺬَ ﻋَﻠَﻴْﻜُﻢْ ﻣَﻮْﺛِﻘًﺎ ﻣِﻦَ اﻟﻠّٰﻪِ وَﻣِﻦْ ﻗَﺒْﻞُ ﻣَﺎ ﻓَﺮَّﻃْﺘُﻢْ ﻓٖﻰ ﻳُﻮﺳُﻒَ ﻓَﻠَﻦْ اَﺑْﺮَحَ اﻟْﺎَرْضَ ﺣَﺘّٰﻰ ﻳَﺎْذَنَ ﻟٖٓﻰ اَﺑٖٓﻰ اَوْ ﻳَﺤْﻜُﻢَ اﻟﻠّٰﻪُ ﻟٖﻰ وَﻫُﻮَ ﺧَﻴْﺮُ اﻟْﺤَﺎﻛِﻤٖﻴﻦَ﴿٨٠﴾
اِرْﺟِﻌُٓﻮا اِﻟٰٓﻰ اَﺑٖﻴﻜُﻢْ ﻓَﻘُﻮﻟُﻮا ﻳَٓﺎ اَﺑَﺎﻧَٓﺎ اِنَّ اﺑْﻨَﻚَ ﺳَﺮَقَ وَﻣَﺎ ﺷَﻬِﺪْﻧَٓﺎ اِﻟَّﺎ ﺑِﻤَﺎ ﻋَﻠِﻤْﻨَﺎ وَﻣَﺎ ﻛُﻨَّﺎ ﻟِﻠْﻐَﻴْﺐِ ﺣَﺎﻓِﻈٖﻴﻦَ﴿٨١﴾
وَﺳْﺌَﻞِ اﻟْﻘَﺮْﻳَﺔَ اﻟَّﺘٖﻰ ﻛُﻨَّﺎ ﻓٖﻴﻬَﺎ وَاﻟْﻌٖﻴﺮَ اﻟَّﺘٖٓﻰ اَﻗْﺒَﻠْﻨَﺎ ﻓٖﻴﻬَﺎ وَاِﻧَّﺎ ﻟَﺼَﺎدِﻗُﻮنَ﴿٨٢﴾
ﻗَﺎلَ ﺑَﻞْ ﺳَﻮَّﻟَﺖْ ﻟَﻜُﻢْ اَﻧْﻔُﺴُﻜُﻢْ اَﻣْﺮًا ﻓَﺼَﺒْﺮٌ ﺟَﻤٖﻴﻞٌ ﻋَﺴَﻰ اﻟﻠّٰﻪُ اَنْ ﻳَﺎْﺗِﻴَﻨٖﻰ ﺑِﻬِﻢْ ﺟَﻤٖﻴﻌًﺎ اِﻧَّﻪُ ﻫُﻮَ اﻟْﻌَﻠٖﻴﻢُ اﻟْﺤَﻜٖﻴﻢُ﴿٨٣﴾
وَﺗَﻮَﻟّٰﻰ ﻋَﻨْﻬُﻢْ وَﻗَﺎلَ ﻳَٓﺎاَﺳَﻔٰﻰ ﻋَﻠٰﻰ ﻳُﻮﺳُﻒَ وَاﺑْﻴَﻀَّﺖْ ﻋَﻴْﻨَﺎهُ ﻣِﻦَ اﻟْﺤُﺰْنِ ﻓَﻬُﻮَ ﻛَﻈٖﻴﻢٌ﴿٨٤﴾
ﻗَﺎﻟُﻮا ﺗَﺎﻟﻠّٰﻪِ ﺗَﻔْﺘَﻮُٔا ﺗَﺬْﻛُﺮُ ﻳُﻮﺳُﻒَ ﺣَﺘّٰﻰ ﺗَﻜُﻮنَ ﺣَﺮَﺿًﺎ اَوْ ﺗَﻜُﻮنَ ﻣِﻦَ اﻟْﻬَﺎﻟِﻜٖﻴﻦَ﴿٨٥﴾
ﻗَﺎلَ اِﻧَّﻤَٓﺎ اَﺷْﻜُﻮا ﺑَﺜّٖﻰ وَﺣُﺰْﻧٖٓﻰ اِﻟَﻰ اﻟﻠّٰﻪِ وَاَﻋْﻠَﻢُ ﻣِﻦَ اﻟﻠّٰﻪِ ﻣَﺎﻟَﺎ ﺗَﻌْﻠَﻤُﻮنَ﴿٨٦﴾
ﻳَﺎ ﺑَﻨِﻰَّ اذْﻫَﺒُﻮا ﻓَﺘَﺤَﺴَّﺴُﻮا ﻣِﻦْ ﻳُﻮﺳُﻒَ وَاَﺧٖﻴﻪِ وَﻟَﺎ ﺗَﺎﻳْﺌَﺴُﻮا ﻣِﻦْ رَوْحِ اﻟﻠّٰﻪِ اِﻧَّﻪُ ﻟَﺎ ﻳَﺎﻳْﺌَﺲُ ﻣِﻦْ رَوْحِ اﻟﻠّٰﻪِ اِﻟَّﺎ اﻟْﻘَﻮْمُ اﻟْﻜَﺎﻓِﺮُونَ﴿٨٧﴾
ﻓَﻠَﻤَّﺎ دَﺧَﻠُﻮا ﻋَﻠَﻴْﻪِ ﻗَﺎﻟُﻮا ﻳَٓﺎ اَﻳُّﻬَﺎ اﻟْﻌَﺰٖﻳﺰُ ﻣَﺴَّﻨَﺎ وَاَﻫْﻠَﻨَﺎ اﻟﻀُّﺮُّ وَﺟِﺌْﻨَﺎ ﺑِﺒِﻀَﺎﻋَﺔٍ ﻣُﺰْﺟٰﻴﺔٍ ﻓَﺎَوْفِ ﻟَﻨَﺎ اﻟْﻜَﻴْﻞَ وَﺗَﺼَﺪَّقْ ﻋَﻠَﻴْﻨَﺎ اِنَّ اﻟﻠّٰﻪَ ﻳَﺡْﺰِى اﻟْﻤُﺘَﺼَﺪِّﻗٖﻴﻦَ﴿٨٨﴾
ﻗَﺎلَ ﻫَﻞْ ﻋَﻠِﻤْﺘُﻢْ ﻣَﺎ ﻓَﻌَﻠْﺘُﻢْ ﺑِﻴُﻮﺳُﻒَ وَاَﺧٖﻴﻪِ اِذْ اَﻧْﺘُﻢْ ﺟَﺎﻫِﻠُﻮنَ﴿٨٩﴾
ﻗَﺎﻟُٓﻮا ءَاِﻧَّﻚَ ﻟَﺎَﻧْﺖَ ﻳُﻮﺳُﻒُ ﻗَﺎلَ اَﻧَﺎ ﻳُﻮﺳُﻒُ وَﻫٰﺬَٓا اَﺧٖﻰ ﻗَﺪْ ﻣَﻦَّ اﻟﻠّٰﻪُ ﻋَﻠَﻴْﻨَﺎ اِﻧَّﻪُ ﻣَﻦْ ﻳَﺘَّﻖِ وَﻳَﺼْﺒِﺮْ ﻓَﺎِنَّ اﻟﻠّٰﻪَ ﻟَﺎ ﻳُﻀٖﻴﻊُ اَﺟْﺮَ اﻟْﻤُﺤْﺴِﻨٖﻴﻦَ﴿٩٠﴾
ﻗَﺎﻟُﻮا ﺗَﺎﻟﻠّٰﻪِ ﻟَﻘَﺪْ اٰﺛَﺮَكَ اﻟﻠّٰﻪُ ﻋَﻠَﻴْﻨَﺎ وَاِنْ ﻛُﻨَّﺎ ﻟَﺨَﺎﻃِﺌٖﻴﻦَ﴿٩١﴾
ﻗَﺎلَ ﻟَﺎ ﺗَﺜْﺮٖﻳﺐَ ﻋَﻠَﻴْﻜُﻢُ اﻟْﻴَﻮْمَ ﻳَﻐْﻔِﺮُ اﻟﻠّٰﻪُ ﻟَﻜُﻢْ وَﻫُﻮَ اَرْﺣَﻢُ اﻟﺮَّاﺣِﻤٖﻴﻦَ﴿٩٢﴾
اِذْﻫَﺒُﻮا ﺑِﻘَﻤٖﻴﺼٖﻰ ﻫٰﺬَا ﻓَﺎَﻟْﻘُﻮهُ ﻋَﻠٰﻰ وَﺟْﻪِ اَﺑٖﻰ ﻳَﺎْتِ ﺑَﺼٖﻴﺮًا وَاْﺗُﻮﻧٖﻰ ﺑِﺎَﻫْﻠِﻜُﻢْ اَﺟْﻤَﻌٖﻴﻦَ﴿٩٣﴾
وَﻟَﻤَّﺎ ﻓَﺼَﻠَﺖِ اﻟْﻌٖﻴﺮُ ﻗَﺎلَ اَﺑُﻮﻫُﻢْ اِﻧّٖﻰ ﻟَﺎَﺟِﺪُ رٖﻳﺢَ ﻳُﻮﺳُﻒَ ﻟَﻮْﻟَٓﺎ اَنْ ﺗُﻔَﻨِّﺪُونِ﴿٩٤﴾
ﻗَﺎﻟُﻮا ﺗَﺎﻟﻠّٰﻪِ اِﻧَّﻚَ ﻟَﻔٖﻰ ﺿَﻠَﺎﻟِﻚَ اﻟْﻘَﺪٖﻳﻢِ﴿٩٥﴾
ﻓَﻠَﻤَّٓﺎ اَنْ ﺟَٓﺎءَ اﻟْﺒَﺸٖﻴﺮُ اَﻟْﻘٰﻴﻪُ ﻋَﻠٰﻰ وَﺟْﻬِﻪٖ ﻓَﺎرْﺗَﺪَّ ﺑَﺼٖﻴﺮًا ﻗَﺎلَ اَﻟَﻢْ اَﻗُﻞْ ﻟَﻜُﻢْ اِﻧّٖٓﻰ اَﻋْﻠَﻢُ ﻣِﻦَ اﻟﻠّٰﻪِ ﻣَﺎ ﻟَﺎ ﺗَﻌْﻠَﻤُﻮنَ﴿٩٦﴾
ﻗَﺎﻟُﻮا ﻳَٓﺎ اَﺑَﺎﻧَﺎ اﺳْﺘَﻐْﻔِﺮْ ﻟَﻨَﺎ ذُﻧُﻮﺑَﻨَٓﺎ اِﻧَّﺎ ﻛُﻨَّﺎ ﺧَﺎﻃِﺌٖﻴﻦَ﴿٩٧﴾
ﻗَﺎلَ ﺳَﻮْفَ اَﺳْﺘَﻐْﻔِﺮُ ﻟَﻜُﻢْ رَﺑّٖﻰ اِﻧَّﻪُ ﻫُﻮَ اﻟْﻐَﻔُﻮرُ اﻟﺮَّﺣٖﻴﻢُ﴿٩٨﴾
ﻓَﻠَﻤَّﺎ دَﺧَﻠُﻮا ﻋَﻠٰﻰ ﻳُﻮﺳُﻒَ اٰوٰٓى اِﻟَﻴْﻪِ اَﺑَﻮَﻳْﻪِ وَﻗَﺎلَ ادْﺧُﻠُﻮا ﻣِﺼْﺮَ اِنْ ﺷَٓﺎءَ اﻟﻠّٰﻪُ اٰﻣِﻨٖﻴﻦَ﴿٩٩﴾
وَرَﻓَﻊَ اَﺑَﻮَﻳْﻪِ ﻋَﻠَﻰ اﻟْﻌَﺮْشِ وَﺧَﺮُّوا ﻟَﻪُ ﺳُﺡَّﺪًا وَﻗَﺎلَ ﻳَٓﺎ اَﺑَﺖِ ﻫٰﺬَا ﺗَﺎْوٖﻳﻞُ رُءْﻳَﺎىَ ﻣِﻦْ ﻗَﺒْﻞُ ﻗَﺪْ ﺟَﻌَﻠَﻬَﺎ رَﺑّٖﻰ ﺣَﻘًّﺎ وَﻗَﺪْ اَﺣْﺴَﻦَ ﺑٖٓﻰ اِذْ اَﺧْﺮَﺟَﻨٖﻰ ﻣِﻦَ اﻟﺴِّﺡْﻦِ وَﺟَٓﺎءَ ﺑِﻜُﻢْ ﻣِﻦَ اﻟْﺒَﺪْوِ ﻣِﻦْ ﺑَﻌْﺪِ اَنْ ﻧَﺰَغَ اﻟﺸَّﻴْﻄَﺎنُ ﺑَﻴْﻨٖﻰ وَﺑَﻴْﻦَ اِﺧْﻮَﺗٖﻰ اِنَّ رَﺑّٖﻰ ﻟَﻄٖﻴﻒٌ ﻟِﻤَﺎ ﻳَﺸَٓﺎءُ اِﻧَّﻪُ ﻫُﻮَ اﻟْﻌَﻠٖﻴﻢُ اﻟْﺤَﻜٖﻴﻢُ﴿١٠٠﴾
رَبِّ ﻗَﺪْ اٰﺗَﻴْﺘَﻨٖﻰ ﻣِﻦَ اﻟْﻤُﻠْﻚِ وَﻋَﻠَّﻤْﺘَﻨٖﻰ ﻣِﻦْ ﺗَﺎْوٖﻳﻞِ اﻟْﺎَﺣَﺎدٖﻳﺚِ ﻓَﺎﻃِﺮَ اﻟﺴَّﻤٰﻮَاتِ وَاﻟْﺎَرْضِ اَﻧْﺖَ وَﻟِﻲّٖ ﻓِﻰ اﻟﺪُّﻧْﻴَﺎ وَاﻟْﺎٰﺧِﺮَةِ ﺗَﻮَﻓَّﻨٖﻰ ﻣُﺴْﻠِﻤًﺎ وَاَﻟْﺤِﻘْﻨٖﻰ ﺑِﺎﻟﺼَّﺎﻟِﺤٖﻴﻦَ﴿١٠١﴾
ذٰﻟِﻚَ ﻣِﻦْ اَﻧْﺒَٓﺎءِ اﻟْﻐَﻴْﺐِ ﻧُﻮﺣٖﻴﻪِ اِﻟَﻴْﻚَ وَﻣَﺎ ﻛُﻨْﺖَ ﻟَﺪَﻳْﻬِﻢْ اِذْ اَﺟْﻤَﻌُٓﻮا اَﻣْﺮَﻫُﻢْ وَﻫُﻢْ ﻳَﻤْﻜُﺮُونَ﴿١٠٢﴾
وَﻣَٓﺎ اَﻛْﺜَﺮُاﻟﻨَّﺎسِ وَﻟَﻮْ ﺣَﺮَﺻْﺖَ ﺑِﻤُﻮْٔﻣِﻨٖﻴﻦَ﴿١٠٣﴾
وَﻣَﺎ ﺗَﺴْﺌَﻠُﻬُﻢْ ﻋَﻠَﻴْﻪِ ﻣِﻦْ اَﺟْﺮٍ اِنْ ﻫُﻮَ اِﻟَّﺎ ذِﻛْﺮٌ ﻟِﻠْﻌَﺎﻟَﻤٖﻴﻦَ﴿١٠٤﴾
وَﻛَﺎَﻳِّﻦْ ﻣِﻦْ اٰﻳَﺔٍ ﻓِﻰ اﻟﺴَّﻤٰﻮَاتِ وَاﻟْﺎَرْضِ ﻳَﻤُﺮُّونَ ﻋَﻠَﻴْﻬَﺎ وَﻫُﻢْ ﻋَﻨْﻬَﺎ ﻣُﻌْﺮِﺿُﻮنَ﴿١٠٥﴾
وَﻣَﺎ ﻳُﻮْٔﻣِﻦُ اَﻛْﺜَﺮُﻫُﻢْ ﺑِﺎﻟﻠّٰﻪِ اِﻟَّﺎ وَﻫُﻢْ ﻣُﺸْﺮِﻛُﻮنَ﴿١٠٦﴾
اَﻓَﺎَﻣِﻨُٓﻮا اَنْ ﺗَﺎْﺗِﻴَﻬُﻢْ ﻏَﺎﺷِﻴَﺔٌ ﻣِﻦْ ﻋَﺬَابِ اﻟﻠّٰﻪِ اَوْ ﺗَﺎْﺗِﻴَﻬُﻢُ اﻟﺴَّﺎﻋَﺔُ ﺑَﻐْﺘَﺔً وَﻫُﻢْ ﻟَﺎ ﻳَﺸْﻌُﺮُونَ﴿١٠٧﴾
ﻗُﻞْ ﻫٰﺬِهٖ ﺳَﺒٖﻴﻠٖٓﻰ اَدْﻋُٓﻮا اِﻟَﻰ اﻟﻠّٰﻪِ ﻋَﻠٰﻰ ﺑَﺼٖﻴﺮَةٍ اَﻧَﺎ وَﻣَﻦِ اﺗَّﺒَﻌَﻨٖﻰ وَﺳُﺒْﺤَﺎنَ اﻟﻠّٰﻪِ وَﻣَٓﺎ اَﻧَﺎ ﻣِﻦَ اﻟْﻤُﺸْﺮِﻛٖﻴﻦَ﴿١٠٨﴾
وَﻣَٓﺎ اَرْﺳَﻠْﻨَﺎ ﻣِﻦْ ﻗَﺒْﻠِﻚَ اِﻟَّﺎ رِﺟَﺎﻟًﺎ ﻧُﻮﺣٖٓﻰ اِﻟَﻴْﻬِﻢْ ﻣِﻦْ اَﻫْﻞِ اﻟْﻘُﺮٰى اَﻓَﻠَﻢْ ﻳَﺴٖﻴﺮُوا ﻓِﻰ اﻟْﺎَرْضِ ﻓَﻴَﻨْﻈُﺮُوا ﻛَﻴْﻒَ ﻛَﺎنَ ﻋَﺎﻗِﺒَﺔُ اﻟَّﺬٖﻳﻦَ ﻣِﻦْ ﻗَﺒْﻠِﻬِﻢْ وَﻟَﺪَارُ اﻟْﺎٰﺧِﺮَةِ ﺧَﻴْﺮٌ ﻟِﻠَّﺬٖﻳﻦَ اﺗَّﻘَﻮْا اَﻓَﻠَﺎ ﺗَﻌْﻘِﻠُﻮنَ﴿١٠٩﴾
ﺣَﺘّٰٓﻰ اِذَا اﺳْﺘَﻴْﺌَﺲَ اﻟﺮُّﺳُﻞُ وَﻇَﻨُّٓﻮا اَﻧَّﻬُﻢْ ﻗَﺪْ ﻛُﺬِﺑُﻮا ﺟَٓﺎءَﻫُﻢْ ﻧَﺼْﺮُﻧَﺎ ﻓَﻨُﺡِّﻰَ ﻣَﻦْ ﻧَﺸَٓﺎءُ وَﻟَﺎ ﻳُﺮَدُّ ﺑَﺎْﺳُﻨَﺎ ﻋَﻦِ اﻟْﻘَﻮْمِ اﻟْﻤُﺡْﺮِﻣٖﻴﻦَ﴿١١٠﴾
ﻟَﻘَﺪْ ﻛَﺎنَ ﻓٖﻰ ﻗَﺼَﺼِﻬِﻢْ ﻋِﺒْﺮَةٌ ﻟِﺎُوﻟِﻰ اﻟْﺎَﻟْﺒَﺎبِ ﻣَﺎ ﻛَﺎنَ ﺣَﺪٖﻳﺜًﺎ ﻳُﻔْﺘَﺮٰى وَﻟٰﻜِﻦْ ﺗَﺼْﺪٖﻳﻖَ اﻟَّﺬٖى ﺑَﻴْﻦَ ﻳَﺪَﻳْﻪِ وَﺗَﻔْﺼٖﻴﻞَ ﻛُﻞِّ ﺷَﻰْءٍ وَﻫُﺪًى وَرَﺣْﻤَﺔً ﻟِﻘَﻮْمٍ ﻳُﻮْٔﻣِﻨُﻮنَ﴿١١١﴾
Aralık 12, 2015
Hud Suresi Arapça
١١﴾ ﺳُﻮرَةُ ﻫُﻮدٍ
ﺑِﺴْﻢِ اﻟﻠّٰﻪِ اﻟﺮَّﺣْﻤٰﻦِ اﻟﺮَّﺣٖﻴﻢِ
اﻟٓﺮٰ ﻛِﺘَﺎبٌ اُﺣْﻜِﻤَﺖْ اٰﻳَﺎﺗُﻪُ ﺛُﻢَّ ﻓُﺼِّﻠَﺖْ ﻣِﻦْ ﻟَﺪُنْ ﺣَﻜٖﻴﻢٍ ﺧَﺒٖﻴﺮٍ﴿١﴾
اَﻟَّﺎ ﺗَﻌْﺒُﺪُٓوا اِﻟَّﺎ اﻟﻠّٰﻪَ اِﻧَّﻨٖﻰ ﻟَﻜُﻢْ ﻣِﻨْﻪُ ﻧَﺬٖﻳﺮٌ وَﺑَﺸٖﻴﺮٌ﴿٢﴾
وَاَنِ اﺳْﺘَﻐْﻔِﺮُوا رَﺑَّﻜُﻢْ ﺛُﻢَّ ﺗُﻮﺑُٓﻮا اِﻟَﻴْﻪِ ﻳُﻤَﺘِّﻌْﻜُﻢْ ﻣَﺘَﺎﻋًﺎ ﺣَﺴَﻨًﺎ اِﻟٰٓﻰ اَﺟَﻞٍ ﻣُﺴَﻤًّﻰ وَﻳُﻮْٔتِ ﻛُﻞَّ ذٖى ﻓَﻀْﻞٍ ﻓَﻀْﻠَﻪُ وَاِنْ ﺗَﻮَﻟَّﻮْا ﻓَﺎِﻧّٖٓﻰ اَﺧَﺎفُ ﻋَﻠَﻴْﻜُﻢْ ﻋَﺬَابَ ﻳَﻮْمٍ ﻛَﺒٖﻴﺮٍ﴿٣﴾
اِﻟَﻰ اﻟﻠّٰﻪِ ﻣَﺮْﺟِﻌُﻜُﻢْ وَﻫُﻮَ ﻋَﻠٰﻰ ﻛُﻞِّ ﺷَﻰْءٍ ﻗَﺪٖﻳﺮٌ﴿٤﴾
اَﻟَٓﺎ اِﻧَّﻬُﻢْ ﻳَﺜْﻨُﻮنَ ﺻُﺪُورَﻫُﻢْ ﻟِﻴَﺴْﺘَﺨْﻔُﻮا ﻣِﻨْﻪُ اَﻟَﺎ ﺣٖﻴﻦَ ﻳَﺴْﺘَﻐْﺸُﻮنَ ﺛِﻴَﺎﺑَﻬُﻢْ ﻳَﻌْﻠَﻢُ ﻣَﺎ ﻳُﺴِﺮُّونَ وَﻣَﺎ ﻳُﻌْﻠِﻨُﻮنَ اِﻧَّﻪُ ﻋَﻠٖﻴﻢٌ ﺑِﺬَاتِ اﻟﺼُّﺪُورِ﴿٥﴾
وَﻣَﺎ ﻣِﻦْ دَٓاﺑَّﺔٍ ﻓِﻰ اﻟْﺎَرْضِ اِﻟَّﺎ ﻋَﻠَﻰ اﻟﻠّٰﻪِ رِزْﻗُﻬَﺎ وَﻳَﻌْﻠَﻢُ ﻣُﺴْﺘَﻘَﺮَّﻫَﺎ وَﻣُﺴْﺘَﻮْدَﻋَﻬَﺎ ﻛُﻞٌّ ﻓٖﻰ ﻛِﺘَﺎبٍ ﻣُﺒٖﻴﻦٍ﴿٦﴾١٢
وَﻫُﻮَ اﻟَّﺬٖى ﺧَﻠَﻖَ اﻟﺴَّﻤٰﻮَاتِ وَاﻟْﺎَرْضَ ﻓٖﻰ ﺳِﺘَّﺔِ اَﻳَّﺎمٍ وَﻛَﺎنَ ﻋَﺮْﺷُﻪُ ﻋَﻠَﻰ اﻟْﻤَٓﺎءِ ﻟِﻴَﺒْﻠُﻮَﻛُﻢْ اَﻳُّﻜُﻢْ اَﺣْﺴَﻦُ ﻋَﻤَﻠًﺎ وَﻟَﺌِﻦْ ﻗُﻠْﺖَ اِﻧَّﻜُﻢْ ﻣَﺒْﻌُﻮﺛُﻮنَ ﻣِﻦْ ﺑَﻌْﺪِ اﻟْﻤَﻮْتِ ﻟَﻴَﻘُﻮﻟَﻦَّ اﻟَّﺬٖﻳﻦَ ﻛَﻔَﺮُٓوا اِنْ ﻫٰﺬَٓا اِﻟَّﺎ ﺳِﺤْﺮٌ ﻣُﺒٖﻴﻦٌ﴿٧﴾
وَﻟَﺌِﻦْ اَﺧَّﺮْﻧَﺎ ﻋَﻨْﻬُﻢُ اﻟْﻌَﺬَابَ اِﻟٰٓﻰ اُﻣَّﺔٍ ﻣَﻌْﺪُودَةٍ ﻟَﻴَﻘُﻮﻟُﻦَّ ﻣَﺎ ﻳَﺤْﺒِﺴُﻪُ اَﻟَﺎ ﻳَﻮْمَ ﻳَﺎْﺗٖﻴﻬِﻢْ ﻟَﻴْﺲَ ﻣَﺼْﺮُوﻓًﺎ ﻋَﻨْﻬُﻢْ وَﺣَﺎقَ ﺑِﻬِﻢْ ﻣَﺎ ﻛَﺎﻧُﻮا ﺑِﻪٖ ﻳَﺴْﺘَﻬْﺰِؤُنَ﴿٨﴾
وَﻟَﺌِﻦْ اَذَﻗْﻨَﺎ اﻟْﺎِﻧْﺴَﺎنَ ﻣِﻨَّﺎ رَﺣْﻤَﺔً ﺛُﻢَّ ﻧَﺰَﻋْﻨَﺎﻫَﺎ ﻣِﻨْﻪُ اِﻧَّﻪُ ﻟَﻴَﻮُٔسٌ ﻛَﻔُﻮرٌ﴿٩﴾
وَﻟَﺌِﻦْ اَذَﻗْﻨَﺎهُ ﻧَﻌْﻤَٓﺎءَ ﺑَﻌْﺪَ ﺿَﺮَّٓاءَ ﻣَﺴَّﺘْﻪُ ﻟَﻴَﻘُﻮﻟَﻦَّ ذَﻫَﺐَ اﻟﺴَّﻴِّﺌَﺎتُ ﻋَﻨّٖﻰ اِﻧَّﻪُ ﻟَﻔَﺮِحٌ ﻓَﺨُﻮرٌ﴿١٠﴾
اِﻟَّﺎ اﻟَّﺬٖﻳﻦَ ﺻَﺒَﺮُوا وَﻋَﻤِﻠُﻮا اﻟﺼَّﺎﻟِﺤَﺎتِ اُوﻟٰٓﺌِﻚَ ﻟَﻬُﻢْ ﻣَﻐْﻔِﺮَةٌ وَاَﺟْﺮٌ ﻛَﺒٖﻴﺮٌ﴿١١﴾
ﻓَﻠَﻌَﻠَّﻚَ ﺗَﺎرِكٌ ﺑَﻌْﺾَ ﻣَﺎ ﻳُﻮﺣٰٓﻰ اِﻟَﻴْﻚَ وَﺿَٓﺎﺋِﻖٌ ﺑِﻪٖ ﺻَﺪْرُكَ اَنْ ﻳَﻘُﻮﻟُﻮا ﻟَﻮْﻟَٓﺎ اُﻧْﺰِلَ ﻋَﻠَﻴْﻪِ ﻛَﻨْﺰٌ اَوْ ﺟَٓﺎءَ ﻣَﻌَﻪُ ﻣَﻠَﻚٌ اِﻧَّﻤَٓﺎ اَﻧْﺖَ ﻧَﺬٖﻳﺮٌ وَاﻟﻠّٰﻪُ ﻋَﻠٰﻰ ﻛُﻞِّ ﺷَﻰْءٍ وَﻛٖﻴﻞٌ﴿١٢﴾
اَمْ ﻳَﻘُﻮﻟُﻮنَ اﻓْﺘَﺮٰﻳﻪُ ﻗُﻞْ ﻓَﺎْﺗُﻮا ﺑِﻌَﺸْﺮِ ﺳُﻮَرٍ ﻣِﺜْﻠِﻪٖ ﻣُﻔْﺘَﺮَﻳَﺎتٍ وَادْﻋُﻮا ﻣَﻦِ اﺳْﺘَﻄَﻌْﺘُﻢْ ﻣِﻦْ دُونِ اﻟﻠّٰﻪِ اِنْ ﻛُﻨْﺘُﻢْ ﺻَﺎدِﻗٖﻴﻦَ﴿١٣﴾
ﻓَﺎِﻟَّﻢْ ﻳَﺴْﺘَﺡٖﻴﺒُﻮا ﻟَﻜُﻢْ ﻓَﺎﻋْﻠَﻤُٓﻮا اَﻧَّﻤَٓﺎ اُﻧْﺰِلَ ﺑِﻌِﻠْﻢِ اﻟﻠّٰﻪِ وَاَنْ ﻟَٓﺎ اِﻟٰﻪَ اِﻟَّﺎ ﻫُﻮَ ﻓَﻬَﻞْ اَﻧْﺘُﻢْ ﻣُﺴْﻠِﻤُﻮنَ﴿١٤﴾
ﻣَﻦْ ﻛَﺎنَ ﻳُﺮٖﻳﺪُ اﻟْﺤَﻴٰﻮةَ اﻟﺪُّﻧْﻴَﺎ وَزٖﻳﻨَﺘَﻬَﺎ ﻧُﻮَفِّ اِﻟَﻴْﻬِﻢْ اَﻋْﻤَﺎﻟَﻬُﻢْ ﻓٖﻴﻬَﺎ وَﻫُﻢْ ﻓٖﻴﻬَﺎ ﻟَﺎ ﻳُﺒْﺨَﺴُﻮنَ﴿١٥﴾
اُوﻟٰٓﺌِﻚَ اﻟَّﺬٖﻳﻦَ ﻟَﻴْﺲَ ﻟَﻬُﻢْ ﻓِﻰ اﻟْﺎٰﺧِﺮَةِ اِﻟَّﺎ اﻟﻨَّﺎرُ وَﺣَﺒِﻂَ ﻣَﺎ ﺻَﻨَﻌُﻮا ﻓٖﻴﻬَﺎ وَﺑَﺎﻃِﻞٌ ﻣَﺎ ﻛَﺎﻧُﻮا ﻳَﻌْﻤَﻠُﻮنَ﴿١٦﴾
اَﻓَﻤَﻦْ ﻛَﺎنَ ﻋَﻠٰﻰ ﺑَﻴِّﻨَﺔٍ ﻣِﻦْ رَﺑِّﻪٖ وَﻳَﺘْﻠُﻮهُ ﺷَﺎﻫِﺪٌ ﻣِﻨْﻪُ وَﻣِﻦْ ﻗَﺒْﻠِﻪٖ ﻛِﺘَﺎبُ ﻣُﻮﺳٰٓﻰ اِﻣَﺎﻣًﺎ وَرَﺣْﻤَﺔً اُوﻟٰٓﺌِﻚَ ﻳُﻮْٔﻣِﻨُﻮنَ ﺑِﻪٖ وَﻣَﻦْ ﻳَﻜْﻔُﺮْ ﺑِﻪٖ ﻣِﻦَ اﻟْﺎَﺣْﺰَابِ ﻓَﺎﻟﻨَّﺎرُ ﻣَﻮْﻋِﺪُهُ ﻓَﻠَﺎ ﺗَﻚُ ﻓٖﻰ ﻣِﺮْﻳَﺔٍ ﻣِﻨْﻪُ اِﻧَّﻪُ اﻟْﺤَﻖُّ ﻣِﻦْ رَﺑِّﻚَ وَﻟٰﻜِﻦَّ اَﻛْﺜَﺮَ اﻟﻨَّﺎسِ ﻟَﺎ ﻳُﻮْٔﻣِﻨُﻮنَ﴿١٧﴾
وَﻣَﻦْ اَﻇْﻠَﻢُ ﻣِﻤَّﻦِ اﻓْﺘَﺮٰى ﻋَﻠَﻰ اﻟﻠّٰﻪِ ﻛَﺬِﺑًﺎ اُوﻟٰٓﺌِﻚَ ﻳُﻌْﺮَﺿُﻮنَ ﻋَﻠٰﻰ رَﺑِّﻬِﻢْ وَﻳَﻘُﻮلُ اﻟْﺎَﺷْﻬَﺎدُ ﻫٰٓﻮُٔﻟَٓﺎءِ اﻟَّﺬٖﻳﻦَ ﻛَﺬَﺑُﻮا ﻋَﻠٰﻰ رَﺑِّﻬِﻢْ اَﻟَﺎ ﻟَﻌْﻨَﺔُ اﻟﻠّٰﻪِ ﻋَﻠَﻰ اﻟﻈَّﺎﻟِﻤٖﻴﻦَ﴿١٨﴾
اَﻟَّﺬٖﻳﻦَ ﻳَﺼُﺪُّونَ ﻋَﻦْ ﺳَﺒٖﻴﻞِ اﻟﻠّٰﻪِ وَﻳَﺒْﻐُﻮﻧَﻬَﺎ ﻋِﻮَﺟًﺎ وَﻫُﻢْ ﺑِﺎﻟْﺎٰﺧِﺮَةِ ﻫُﻢْ ﻛَﺎﻓِﺮُونَ﴿١٩﴾
اُوﻟٰٓﺌِﻚَ ﻟَﻢْ ﻳَﻜُﻮﻧُﻮا ﻣُﻌْﺡِﺰٖﻳﻦَ ﻓِﻰ اﻟْﺎَرْضِ وَﻣَﺎ ﻛَﺎنَ ﻟَﻬُﻢْ ﻣِﻦْ دُونِ اﻟﻠّٰﻪِ ﻣِﻦْ اَوْﻟِﻴَٓﺎءَ ﻳُﻀَﺎﻋَﻒُ ﻟَﻬُﻢُ اﻟْﻌَﺬَابُ ﻣَﺎﻛَﺎﻧُﻮا ﻳَﺴْﺘَﻄٖﻴﻌُﻮنَ اﻟﺴَّﻤْﻊَ وَﻣَﺎ ﻛَﺎﻧُﻮا ﻳُﺒْﺼِﺮُونَ﴿٢٠﴾
اُوﻟٰٓﺌِﻚَ اﻟَّﺬٖﻳﻦَ ﺧَﺴِﺮُٓوا اَﻧْﻔُﺴَﻬُﻢْ وَﺿَﻞَّ ﻋَﻨْﻬُﻢْ ﻣَﺎﻛَﺎﻧُﻮا ﻳَﻔْﺘَﺮُونَ﴿٢١﴾
ﻟَﺎﺟَﺮَمَ اَﻧَّﻬُﻢْ ﻓِﻰ اﻟْﺎٰﺧِﺮَةِ ﻫُﻢُ اﻟْﺎَﺧْﺴَﺮُونَ﴿٢٢﴾
اِنَّ اﻟَّﺬٖﻳﻦَ اٰﻣَﻨُﻮا وَﻋَﻤِﻠُﻮا اﻟﺼَّﺎﻟِﺤَﺎتِ وَاَﺧْﺒَﺘُٓﻮا اِﻟٰﻰ رَﺑِّﻬِﻢْ اُوﻟٰٓﺌِﻚَ اَﺻْﺤَﺎبُ اﻟْﺡَﻨَّﺔِ ﻫُﻢْ ﻓٖﻴﻬَﺎ ﺧَﺎﻟِﺪُونَ﴿٢٣﴾
ﻣَﺜَﻞُ اﻟْﻔَﺮٖﻳﻘَﻴْﻦِ ﻛَﺎﻟْﺎَﻋْﻤٰﻰ وَاﻟْﺎَﺻَﻢِّ وَاﻟْﺒَﺼٖﻴﺮِ وَاﻟﺴَّﻤٖﻴﻊِ ﻫَﻞْ ﻳَﺴْﺘَﻮِﻳَﺎنِ ﻣَﺜَﻠًﺎ اَﻓَﻠَﺎ ﺗَﺬَﻛَّﺮُونَ﴿٢٤﴾
وَﻟَﻘَﺪْ اَرْﺳَﻠْﻨَﺎ ﻧُﻮﺣًﺎ اِﻟٰﻰ ﻗَﻮْﻣِﻪٖ اِﻧّٖﻰ ﻟَﻜُﻢْ ﻧَﺬٖﻳﺮٌ ﻣُﺒٖﻴﻦٌ﴿٢٥﴾
اَنْ ﻟَﺎﺗَﻌْﺒُﺪُٓوا اِﻟَّﺎ اﻟﻠّٰﻪَ اِﻧّٖٓﻰ اَﺧَﺎفُ ﻋَﻠَﻴْﻜُﻢْ ﻋَﺬَابَ ﻳَﻮْمٍ اَﻟٖﻴﻢٍ﴿٢٦﴾
ﻓَﻘَﺎلَ اﻟْﻤَﻠَﺎُ اﻟَّﺬٖﻳﻦَ ﻛَﻔَﺮُوا ﻣِﻦْ ﻗَﻮْﻣِﻪٖ ﻣَﺎ ﻧَﺮٰﻳﻚَ اِﻟَّﺎ ﺑَﺸَﺮًا ﻣِﺜْﻠَﻨَﺎ وَﻣَﺎ ﻧَﺮٰﻳﻚَ اﺗَّﺒَﻌَﻚَ اِﻟَّﺎ اﻟَّﺬٖﻳﻦَ ﻫُﻢْ اَرَاذِﻟُﻨَﺎ ﺑَﺎدِىَ اﻟﺮَّاْىِ وَﻣَﺎ ﻧَﺮٰى ﻟَﻜُﻢْ ﻋَﻠَﻴْﻨَﺎ ﻣِﻦْ ﻓَﻀْﻞٍ ﺑَﻞْ ﻧَﻈُﻨُّﻜُﻢْ ﻛَﺎذِﺑٖﻴﻦَ﴿٢٧﴾
ﻗَﺎلَ ﻳَﺎ ﻗَﻮْمِ اَرَاَﻳْﺘُﻢْ اِنْ ﻛُﻨْﺖُ ﻋَﻠٰﻰ ﺑَﻴِّﻨَﺔٍ ﻣِﻦْ رَﺑّٖﻰ وَاٰﺗٰﻴﻨٖﻰ رَﺣْﻤَﺔً ﻣِﻦْ ﻋِﻨْﺪِهٖ ﻓَﻌُﻤِّﻴَﺖْ ﻋَﻠَﻴْﻜُﻢْ اَﻧُﻠْﺰِﻣُﻜُﻤُﻮﻫَﺎ وَاَﻧْﺘُﻢْ ﻟَﻬَﺎ ﻛَﺎرِﻫُﻮنَ﴿٢٨﴾
وَﻳَﺎ ﻗَﻮْمِ ﻟَٓﺎاَﺳْﺌَﻠُﻜُﻢْ ﻋَﻠَﻴْﻪِ ﻣَﺎﻟًﺎ اِنْ اَﺟْﺮِىَ اِﻟَّﺎ ﻋَﻠَﻰ اﻟﻠّٰﻪِ وَﻣَٓﺎ اَﻧَﺎ ﺑِﻄَﺎرِدِ اﻟَّﺬٖﻳﻦَ اٰﻣَﻨُﻮا اِﻧَّﻬُﻢْ ﻣُﻠَﺎﻗُﻮا رَﺑِّﻬِﻢْ وَﻟٰﻜِﻨّٖٓﻰ اَرٰﻳﻜُﻢْ ﻗَﻮْﻣًﺎ ﺗَﺡْﻬَﻠُﻮنَ﴿٢٩﴾
وَﻳَﺎ ﻗَﻮْمِ ﻣَﻦْ ﻳَﻨْﺼُﺮُﻧٖﻰ ﻣِﻦَ اﻟﻠّٰﻪِ اِنْ ﻃَﺮَدْﺗُﻬُﻢْ اَﻓَﻠَﺎ ﺗَﺬَﻛَّﺮُونَ﴿٣٠﴾
وَﻟَٓﺎ اَﻗُﻮلُ ﻟَﻜُﻢْ ﻋِﻨْﺪٖى ﺧَﺰَٓاﺋِﻦُ اﻟﻠّٰﻪِ وَﻟَٓﺎ اَﻋْﻠَﻢُ اﻟْﻐَﻴْﺐَ وَﻟَٓﺎ اَﻗُﻮلُ اِﻧّٖﻰ ﻣَﻠَﻚٌ وَﻟَٓﺎ اَﻗُﻮلُ ﻟِﻠَّﺬٖﻳﻦَ ﺗَﺰْدَرٖٓى اَﻋْﻴُﻨُﻜُﻢْ ﻟَﻦْ ﻳُﻮْٔﺗِﻴَﻬُﻢُ اﻟﻠّٰﻪُ ﺧَﻴْﺮًا اَﻟﻠّٰﻪُ اَﻋْﻠَﻢُ ﺑِﻤَﺎ ﻓٖٓﻰ اَﻧْﻔُﺴِﻬِﻢْ اِﻧّٖٓﻰ اِذًا ﻟَﻤِﻦَ اﻟﻈَّﺎﻟِﻤٖﻴﻦَ﴿٣١﴾
ﻗَﺎﻟُﻮا ﻳَﺎ ﻧُﻮحُ ﻗَﺪْ ﺟَﺎدَﻟْﺘَﻨَﺎ ﻓَﺎَﻛْﺜَﺮْتَ ﺟِﺪَاﻟَﻨَﺎ ﻓَﺎْﺗِﻨَﺎ ﺑِﻤَﺎ ﺗَﻌِﺪُﻧَٓﺎ اِنْ ﻛُﻨْﺖَ ﻣِﻦَ اﻟﺼَّﺎدِﻗٖﻴﻦَ﴿٣٢﴾
ﻗَﺎلَ اِﻧَّﻤَﺎ ﻳَﺎْﺗٖﻴﻜُﻢْ ﺑِﻪِ اﻟﻠّٰﻪُ اِنْ ﺷَٓﺎءَ وَﻣَٓﺎ اَﻧْﺘُﻢْ ﺑِﻤُﻌْﺡِﺰٖﻳﻦَ﴿٣٣﴾
وَﻟَﺎ ﻳَﻨْﻔَﻌُﻜُﻢْ ﻧُﺼْﺤٖٓﻰ اِنْ اَرَدْتُ اَنْ اَﻧْﺼَﺢَ ﻟَﻜُﻢْ اِنْ ﻛَﺎنَ اﻟﻠّٰﻪُ ﻳُﺮٖﻳﺪُ اَنْ ﻳُﻐْﻮِﻳَﻜُﻢْ ﻫُﻮَ رَﺑُّﻜُﻢْ وَاِﻟَﻴْﻪِ ﺗُﺮْﺟَﻌُﻮنَ﴿٣٤﴾
اَمْ ﻳَﻘُﻮﻟُﻮنَ اﻓْﺘَﺮٰﻳﻪُ ﻗُﻞْ اِنِ اﻓْﺘَﺮَﻳْﺘُﻪُ ﻓَﻌَﻠَﻰَّ اِﺟْﺮَاﻣٖﻰ وَاَﻧَﺎ ﺑَﺮٖٓىءٌ ﻣِﻤَّﺎ ﺗُﺡْﺮِﻣُﻮنَ﴿٣٥﴾
وَاُوﺣِﻰَ اِﻟٰﻰ ﻧُﻮحٍ اَﻧَّﻪُ ﻟَﻦْ ﻳُﻮْٔﻣِﻦَ ﻣِﻦْ ﻗَﻮْﻣِﻚَ اِﻟَّﺎ ﻣَﻦْ ﻗَﺪْ اٰﻣَﻦَ ﻓَﻠَﺎ ﺗَﺒْﺘَﺌِﺲْ ﺑِﻤَﺎ ﻛَﺎﻧُﻮا ﻳَﻔْﻌَﻠُﻮنَ﴿٣٦﴾
وَاﺻْﻨَﻊِ اﻟْﻔُﻠْﻚَ ﺑِﺎَﻋْﻴُﻨِﻨَﺎ وَوَﺣْﻴِﻨَﺎ وَﻟَﺎﺗُﺨَﺎﻃِﺒْﻨٖﻰ ﻓِﻰ اﻟَّﺬٖﻳﻦَ ﻇَﻠَﻤُﻮا اِﻧَّﻬُﻢْ ﻣُﻐْﺮَﻗُﻮنَ﴿٣٧﴾
وَﻳَﺼْﻨَﻊُ اﻟْﻔُﻠْﻚَ وَﻛُﻠَّﻤَﺎ ﻣَﺮَّ ﻋَﻠَﻴْﻪِ ﻣَﻠَﺎٌ ﻣِﻦْ ﻗَﻮْﻣِﻪٖ ﺳَﺨِﺮُوا ﻣِﻨْﻪُ ﻗَﺎلَ اِنْ ﺗَﺴْﺨَﺮُوا ﻣِﻨَّﺎ ﻓَﺎِﻧَّﺎ ﻧَﺴْﺨَﺮُ ﻣِﻨْﻜُﻢْ ﻛَﻤَﺎ ﺗَﺴْﺨَﺮُونَ﴿٣٨﴾
ﻓَﺴَﻮْفَ ﺗَﻌْﻠَﻤُﻮنَ ﻣَﻦْ ﻳَﺎْﺗٖﻴﻪِ ﻋَﺬَابٌ ﻳُﺨْﺰٖﻳﻪِ وَﻳَﺤِﻞُّ ﻋَﻠَﻴْﻪِ ﻋَﺬَابٌ ﻣُﻘٖﻴﻢٌ﴿٣٩﴾
ﺣَﺘّٰٓﻰ اِذَا ﺟَٓﺎءَ اَﻣْﺮُﻧَﺎ وَﻓَﺎرَ اﻟﺘَّﻨُّﻮرُ ﻗُﻠْﻨَﺎ اﺣْﻤِﻞْ ﻓٖﻴﻬَﺎ ﻣِﻦْ ﻛُﻞٍّ زَوْﺟَﻴْﻦِ اﺛْﻨَﻴْﻦِ وَاَﻫْﻠَﻚَ اِﻟَّﺎ ﻣَﻦْ ﺳَﺒَﻖَ ﻋَﻠَﻴْﻪِ اﻟْﻘَﻮْلُ وَﻣَﻦْ اٰﻣَﻦَ وَﻣَٓﺎ اٰﻣَﻦَ ﻣَﻌَﻪُٓ اِﻟَّﺎ ﻗَﻠٖﻴﻞٌ﴿٤٠﴾
وَﻗَﺎلَ ارْﻛَﺒُﻮا ﻓٖﻴﻬَﺎ ﺑِﺴْﻢِ اﻟﻠّٰﻪِ ﻣَﺡْﺮٰﻳﻬَﺎ وَﻣُﺮْﺳٰﻴﻬَﺎ اِنَّ رَﺑّٖﻰ ﻟَﻐَﻔُﻮرٌ رَﺣٖﻴﻢٌ﴿٤١﴾
وَﻫِﻰَ ﺗَﺡْﺮٖى ﺑِﻬِﻢْ ﻓٖﻰ ﻣَﻮْجٍ ﻛَﺎﻟْﺡِﺒَﺎلِ وَﻧَﺎدٰى ﻧُﻮحٌ اﺑْﻨَﻪُ وَﻛَﺎنَ ﻓٖﻰ ﻣَﻌْﺰِلٍ ﻳَﺎ ﺑُﻨَﻰَّ ارْﻛَﺐْ ﻣَﻌَﻨَﺎ وَﻟَﺎ ﺗَﻜُﻦْ ﻣَﻊَ اﻟْﻜَﺎﻓِﺮٖﻳﻦَ﴿٤٢﴾
ﻗَﺎلَ ﺳَﺎٰوٖٓى اِﻟٰﻰ ﺟَﺒَﻞٍ ﻳَﻌْﺼِﻤُﻨٖﻰ ﻣِﻦَ اﻟْﻤَٓﺎءِ ﻗَﺎلَ ﻟَﺎ ﻋَﺎﺻِﻢَ اﻟْﻴَﻮْمَ ﻣِﻦْ اَﻣْﺮِ اﻟﻠّٰﻪِ اِﻟَّﺎ ﻣَﻦْ رَﺣِﻢَ وَﺣَﺎلَ ﺑَﻴْﻨَﻬُﻤَﺎ اﻟْﻤَﻮْجُ ﻓَﻜَﺎنَ ﻣِﻦَ اﻟْﻤُﻐْﺮَﻗٖﻴﻦَ﴿٤٣﴾
وَﻗٖﻴﻞَ ﻳَٓﺎ اَرْضُ اﺑْﻠَﻌٖﻰ ﻣَٓﺎءَكِ وَﻳَﺎ ﺳَﻤَٓﺎءُ اَﻗْﻠِﻌٖﻰ وَﻏٖﻴﺾَ اﻟْﻤَٓﺎءُ وَﻗُﻀِﻰَ اﻟْﺎَﻣْﺮُ وَاﺳْﺘَﻮَتْ ﻋَﻠَﻰ اﻟْﺡُﻮدِىِّ وَﻗٖﻴﻞَ ﺑُﻌْﺪًا ﻟِﻠْﻘَﻮْمِ اﻟﻈَّﺎﻟِﻤٖﻴﻦَ﴿٤٤﴾
وَﻧَﺎدٰى ﻧُﻮحٌ رَﺑَّﻪُ ﻓَﻘَﺎلَ رَبِّ اِنَّ اﺑْﻨٖﻰ ﻣِﻦْ اَﻫْﻠٖﻰ وَاِنَّ وَﻋْﺪَكَ اﻟْﺤَﻖُّ وَاَﻧْﺖَ اَﺣْﻜَﻢُ اﻟْﺤَﺎﻛِﻤٖﻴﻦَ﴿٤٥﴾
ﻗَﺎلَ ﻳَﺎ ﻧُﻮحُ اِﻧَّﻪُ ﻟَﻴْﺲَ ﻣِﻦْ اَﻫْﻠِﻚَ اِﻧَّﻪُ ﻋَﻤَﻞٌ ﻏَﻴْﺮُ ﺻَﺎﻟِﺢٍ ﻓَﻠَﺎ ﺗَﺴْﺌَﻠْﻦِ ﻣَﺎ ﻟَﻴْﺲَ ﻟَﻚَ ﺑِﻪٖ ﻋِﻠْﻢٌ اِﻧّٖٓﻰ اَﻋِﻈُﻚَ اَنْ ﺗَﻜُﻮنَ ﻣِﻦَ اﻟْﺡَﺎﻫِﻠٖﻴﻦَ﴿٤٦﴾
ﻗَﺎلَ رَبِّ اِﻧّٖٓﻰ اَﻋُﻮذُ ﺑِﻚَ اَنْ اَﺳْﺌَﻠَﻚَ ﻣَﺎﻟَﻴْﺲَ ﻟٖﻰ ﺑِﻪٖ ﻋِﻠْﻢٌ وَاِﻟَّﺎ ﺗَﻐْﻔِﺮْ ﻟٖﻰ وَﺗَﺮْﺣَﻤْﻨٖٓﻰ اَﻛُﻦْ ﻣِﻦَ اﻟْﺨَﺎﺳِﺮٖﻳﻦَ﴿٤٧﴾
ﻗٖﻴﻞَ ﻳَﺎ ﻧُﻮحُ اﻫْﺒِﻂْ ﺑِﺴَﻠَﺎمٍ ﻣِﻨَّﺎ وَﺑَﺮَﻛَﺎتٍ ﻋَﻠَﻴْﻚَ وَﻋَﻠٰٓﻰ اُﻣَﻢٍ ﻣِﻤَّﻦْ ﻣَﻌَﻚَ وَاُﻣَﻢٌ ﺳَﻨُﻤَﺘِّﻌُﻬُﻢْ ﺛُﻢَّ ﻳَﻤَﺴُّﻬُﻢْ ﻣِﻨَّﺎ ﻋَﺬَابٌ اَﻟٖﻴﻢٌ﴿٤٨﴾
ﺗِﻠْﻚَ ﻣِﻦْ اَﻧْﺒَٓﺎءِ اﻟْﻐَﻴْﺐِ ﻧُﻮﺣٖﻴﻬَٓﺎ اِﻟَﻴْﻚَ ﻣَﺎﻛُﻨْﺖَ ﺗَﻌْﻠَﻤُﻬَٓﺎ اَﻧْﺖَ وَﻟَﺎ ﻗَﻮْﻣُﻚَ ﻣِﻦْ ﻗَﺒْﻞِ ﻫٰﺬَا ﻓَﺎﺻْﺒِﺮْ اِنَّ اﻟْﻌَﺎﻗِﺒَﺔَ ﻟِﻠْﻤُﺘَّﻘٖﻴﻦَ﴿٤٩﴾
وَاِﻟٰﻰ ﻋَﺎدٍ اَﺧَﺎﻫُﻢْ ﻫُﻮدًا ﻗَﺎلَ ﻳَﺎ ﻗَﻮْمِ اﻋْﺒُﺪُوا اﻟﻠّٰﻪَ ﻣَﺎ ﻟَﻜُﻢْ ﻣِﻦْ اِﻟٰﻪٍ ﻏَﻴْﺮُهُ اِنْ اَﻧْﺘُﻢْ اِﻟَّﺎ ﻣُﻔْﺘَﺮُونَ﴿٥٠﴾
ﻳَﺎ ﻗَﻮْمِ ﻟَٓﺎ اَﺳْﺌَﻠُﻜُﻢْ ﻋَﻠَﻴْﻪِ اَﺟْﺮًا اِنْ اَﺟْﺮِىَ اِﻟَّﺎ ﻋَﻠَﻰ اﻟَّﺬٖى ﻓَﻄَﺮَﻧٖﻰ اَﻓَﻠَﺎ ﺗَﻌْﻘِﻠُﻮنَ﴿٥١﴾
وَﻳَﺎ ﻗَﻮْمِ اﺳْﺘَﻐْﻔِﺮُوا رَﺑَّﻜُﻢْ ﺛُﻢَّ ﺗُﻮﺑُٓﻮا اِﻟَﻴْﻪِ ﻳُﺮْﺳِﻞِ اﻟﺴَّﻤَٓﺎءَ ﻋَﻠَﻴْﻜُﻢْ ﻣِﺪْرَارًا وَﻳَﺰِدْﻛُﻢْ ﻗُﻮَّةً اِﻟٰﻰ ﻗُﻮَّﺗِﻜُﻢْ وَﻟَﺎ ﺗَﺘَﻮَﻟَّﻮْا ﻣُﺡْﺮِﻣٖﻴﻦَ﴿٥٢﴾
ﻗَﺎﻟُﻮا ﻳَﺎ ﻫُﻮدُ ﻣَﺎ ﺟِﺌْﺘَﻨَﺎ ﺑِﺒَﻴِّﻨَﺔٍ وَﻣَﺎﻧَﺤْﻦُ ﺑِﺘَﺎرِﻛٖٓﻰ اٰﻟِﻬَﺘِﻨَﺎ ﻋَﻦْ ﻗَﻮْﻟِﻚَ وَﻣَﺎ ﻧَﺤْﻦُ ﻟَﻚَ ﺑِﻤُﻮْٔﻣِﻨٖﻴﻦَ﴿٥٣﴾
اِنْ ﻧَﻘُﻮلُ اِﻟَّﺎ اﻋْﺘَﺮٰﻳﻚَ ﺑَﻌْﺾُ اٰﻟِﻬَﺘِﻨَﺎ ﺑِﺴُٓﻮءٍ ﻗَﺎلَ اِﻧّٖٓﻰ اُﺷْﻬِﺪُ اﻟﻠّٰﻪَ وَاﺷْﻬَﺪُٓوا اَﻧّٖﻰ ﺑَﺮٖٓىءٌ ﻣِﻤَّﺎ ﺗُﺸْﺮِﻛُﻮنَ﴿٥٤﴾
ﻣِﻦْ دُوﻧِﻪٖ ﻓَﻜٖﻴﺪُوﻧٖﻰ ﺟَﻤٖﻴﻌًﺎ ﺛُﻢَّ ﻟَﺎ ﺗُﻨْﻈِﺮُونِ﴿٥٥﴾
اِﻧّٖﻰ ﺗَﻮَﻛَّﻠْﺖُ ﻋَﻠَﻰ اﻟﻠّٰﻪِ رَﺑّٖﻰ وَرَﺑِّﻜُﻢْ ﻣَﺎﻣِﻦْ دَٓاﺑَّﺔٍ اِﻟَّﺎ ﻫُﻮَ اٰﺧِﺬٌ ﺑِﻨَﺎﺻِﻴَﺘِﻬَﺎ اِنَّ رَﺑّٖﻰ ﻋَﻠٰﻰ ﺻِﺮَاطٍ ﻣُﺴْﺘَﻘٖﻴﻢٍ﴿٥٦﴾
ﻓَﺎِنْ ﺗَﻮَﻟَّﻮْا ﻓَﻘَﺪْ اَﺑْﻠَﻐْﺘُﻜُﻢْ ﻣَٓﺎاُرْﺳِﻠْﺖُ ﺑِﻪٖٓ اِﻟَﻴْﻜُﻢْ وَﻳَﺴْﺘَﺨْﻠِﻒُ رَﺑّٖﻰ ﻗَﻮْﻣًﺎ ﻏَﻴْﺮَﻛُﻢْ وَﻟَﺎﺗَﻀُﺮُّوﻧَﻪُ ﺷَﻴْﺌًﺎ اِنَّ رَﺑّٖﻰ ﻋَﻠٰﻰ ﻛُﻞِّ ﺷَﻰْءٍ ﺣَﻔٖﻴﻆٌ﴿٥٧﴾
وَﻟَﻤَّﺎ ﺟَٓﺎءَ اَﻣْﺮُﻧَﺎ ﻧَﺡَّﻴْﻨَﺎ ﻫُﻮدًا وَاﻟَّﺬٖﻳﻦَ اٰﻣَﻨُﻮا ﻣَﻌَﻪُ ﺑِﺮَﺣْﻤَﺔٍ ﻣِﻨَّﺎ وَﻧَﺡَّﻴْﻨَﺎﻫُﻢْ ﻣِﻦْ ﻋَﺬَابٍ ﻏَﻠٖﻴﻆٍ﴿٥٨﴾
وَﺗِﻠْﻚَ ﻋَﺎدٌ ﺟَﺤَﺪُوا ﺑِﺎٰﻳَﺎتِ رَﺑِّﻬِﻢْ وَﻋَﺼَﻮْا رُﺳُﻠَﻪُ وَاﺗَّﺒَﻌُٓﻮا اَﻣْﺮَ ﻛُﻞِّ ﺟَﺒَّﺎرٍ ﻋَﻨٖﻴﺪٍ﴿٥٩﴾
وَاُﺗْﺒِﻌُﻮا ﻓٖﻰ ﻫٰﺬِهِ اﻟﺪُّﻧْﻴَﺎ ﻟَﻌْﻨَﺔً وَﻳَﻮْمَ اﻟْﻘِﻴٰﻤَﺔِ اَﻟَٓﺎ اِنَّ ﻋَﺎدًا ﻛَﻔَﺮُوا رَﺑَّﻬُﻢْ اَﻟَﺎ ﺑُﻌْﺪًا ﻟِﻌَﺎدٍ ﻗَﻮْمِ ﻫُﻮدٍ﴿٦٠﴾
وَاِﻟٰﻰ ﺛَﻤُﻮدَ اَﺧَﺎﻫُﻢْ ﺻَﺎﻟِﺤًﺎ ﻗَﺎلَ ﻳَﺎ ﻗَﻮْمِ اﻋْﺒُﺪُوا اﻟﻠّٰﻪَ ﻣَﺎ ﻟَﻜُﻢْ ﻣِﻦْ اِﻟٰﻪٍ ﻏَﻴْﺮُهُ ﻫُﻮَ اَﻧْﺸَﺎَﻛُﻢْ ﻣِﻦَ اﻟْﺎَرْضِ وَاﺳْﺘَﻌْﻤَﺮَﻛُﻢْ ﻓٖﻴﻬَﺎ ﻓَﺎﺳْﺘَﻐْﻔِﺮُوهُ ﺛُﻢَّ ﺗُﻮﺑُٓﻮا اِﻟَﻴْﻪِ اِنَّ رَﺑّٖﻰ ﻗَﺮٖﻳﺐٌ ﻣُﺡٖﻴﺐٌ﴿٦١﴾
ﻗَﺎﻟُﻮا ﻳَﺎ ﺻَﺎﻟِﺢُ ﻗَﺪْ ﻛُﻨْﺖَ ﻓٖﻴﻨَﺎ ﻣَﺮْﺟُﻮًّا ﻗَﺒْﻞَ ﻫٰﺬَٓا اَﺗَﻨْﻬٰﻴﻨَٓﺎ اَنْ ﻧَﻌْﺒُﺪَ ﻣَﺎ ﻳَﻌْﺒُﺪُ اٰﺑَٓﺎؤُﻧَﺎ وَاِﻧَّﻨَﺎ ﻟَﻔٖﻰ ﺷَﻚٍّ ﻣِﻤَّﺎ ﺗَﺪْﻋُﻮﻧَٓﺎ اِﻟَﻴْﻪِ ﻣُﺮٖﻳﺐٍ﴿٦٢﴾
ﻗَﺎلَ ﻳَﺎ ﻗَﻮْمِ اَرَاَﻳْﺘُﻢْ اِنْ ﻛُﻨْﺖُ ﻋَﻠٰﻰ ﺑَﻴِّﻨَﺔٍ ﻣِﻦْ رَﺑّٖﻰ وَاٰﺗٰﻴﻨٖﻰ ﻣِﻨْﻪُ رَﺣْﻤَﺔً ﻓَﻤَﻦْ ﻳَﻨْﺼُﺮُﻧٖﻰ ﻣِﻦَ اﻟﻠّٰﻪِ اِنْ ﻋَﺼَﻴْﺘُﻪُ ﻓَﻤَﺎ ﺗَﺰٖﻳﺪُوﻧَﻨٖﻰ ﻏَﻴْﺮَ ﺗَﺨْﺴٖﻴﺮٍ﴿٦٣﴾
وَﻳَﺎ ﻗَﻮْمِ ﻫٰﺬِهٖ ﻧَﺎﻗَﺔُ اﻟﻠّٰﻪِ ﻟَﻜُﻢْ اٰﻳَﺔً ﻓَﺬَرُوﻫَﺎ ﺗَﺎْﻛُﻞْ ﻓٖٓﻰ اَرْضِ اﻟﻠّٰﻪِ وَﻟَﺎ ﺗَﻤَﺴُّﻮﻫَﺎ ﺑِﺴُٓﻮءٍ ﻓَﻴَﺎْﺧُﺬَﻛُﻢْ ﻋَﺬَابٌ ﻗَﺮٖﻳﺐٌ﴿٦٤﴾
ﻓَﻌَﻘَﺮُوﻫَﺎ ﻓَﻘَﺎلَ ﺗَﻤَﺘَّﻌُﻮا ﻓٖﻰ دَارِﻛُﻢْ ﺛَﻠٰﺜَﺔَ اَﻳَّﺎمٍ ذٰﻟِﻚَ وَﻋْﺪٌ ﻏَﻴْﺮُ ﻣَﻜْﺬُوبٍ﴿٦٥﴾
ﻓَﻠَﻤَّﺎ ﺟَٓﺎءَ اَﻣْﺮُﻧَﺎ ﻧَﺡَّﻴْﻨَﺎ ﺻَﺎﻟِﺤًﺎ وَاﻟَّﺬٖﻳﻦَ اٰﻣَﻨُﻮا ﻣَﻌَﻪُ ﺑِﺮَﺣْﻤَﺔٍ ﻣِﻨَّﺎ وَﻣِﻦْ ﺧِﺰْىِ ﻳَﻮْﻣِﺌِﺬٍ اِنَّ رَﺑَّﻚَ ﻫُﻮَ اﻟْﻘَﻮِىُّ اﻟْﻌَﺰٖﻳﺰُ﴿٦٦﴾
وَاَﺧَﺬَ اﻟَّﺬٖﻳﻦَ ﻇَﻠَﻤُﻮا اﻟﺼَّﻴْﺤَﺔُ ﻓَﺎَﺻْﺒَﺤُﻮا ﻓٖﻰ دِﻳَﺎرِﻫِﻢْ ﺟَﺎﺛِﻤٖﻴﻦَ﴿٦٧﴾
ﻛَﺎَنْ ﻟَﻢْ ﻳَﻐْﻨَﻮْا ﻓٖﻴﻬَﺎ اَﻟَٓﺎ اِنَّ ﺛَﻤُﻮدَا ﻛَﻔَﺮُوا رَﺑَّﻬُﻢْ اَﻟَﺎ ﺑُﻌْﺪًا ﻟِﺜَﻤُﻮدَ﴿٦٨﴾
وَﻟَﻘَﺪْ ﺟَٓﺎءَتْ رُﺳُﻠُﻨَٓﺎ اِﺑْﺮٰﻫٖﻴﻢَ ﺑِﺎﻟْﺒُﺸْﺮٰى ﻗَﺎﻟُﻮا ﺳَﻠَﺎﻣًﺎ ﻗَﺎلَ ﺳَﻠَﺎمٌ ﻓَﻤَﺎ ﻟَﺒِﺚَ اَنْ ﺟَٓﺎءَ ﺑِﻌِﺡْﻞٍ ﺣَﻨٖﻴﺬٍ﴿٦٩﴾
ﻓَﻠَﻤَّﺎ رَآٰ اَﻳْﺪِﻳَﻬُﻢْ ﻟَﺎ ﺗَﺼِﻞُ اِﻟَﻴْﻪِ ﻧَﻜِﺮَﻫُﻢْ وَاَوْﺟَﺲَ ﻣِﻨْﻬُﻢْ ﺧٖﻴﻔَﺔً ﻗَﺎﻟُﻮا ﻟَﺎ ﺗَﺨَﻒْ اِﻧَّٓﺎ اُرْﺳِﻠْﻨَٓﺎ اِﻟٰﻰ ﻗَﻮْمِ ﻟُﻮطٍ﴿٧٠﴾
وَاﻣْﺮَاَﺗُﻪُ ﻗَٓﺎﺋِﻤَﺔٌ ﻓَﻀَﺤِﻜَﺖْ ﻓَﺒَﺸَّﺮْﻧَﺎﻫَﺎ ﺑِﺎِﺳْﺤٰﻖَ وَﻣِﻦْ وَرَٓاءِ اِﺳْﺤٰﻖَ ﻳَﻌْﻘُﻮبَ﴿٧١﴾
ﻗَﺎﻟَﺖْ ﻳَﺎ وَﻳْﻠَﺘٰٓﻰ ءَاَﻟِﺪُ وَاَﻧَﺎ ﻋَﺡُﻮزٌ وَﻫٰﺬَا ﺑَﻌْﻠٖﻰ ﺷَﻴْﺨًﺎ اِنَّ ﻫٰﺬَا ﻟَﺸَﻰْءٌ ﻋَﺡٖﻴﺐٌ﴿٧٢﴾
ﻗَﺎﻟُٓﻮا اَﺗَﻌْﺡَﺒٖﻴﻦَ ﻣِﻦْ اَﻣْﺮِ اﻟﻠّٰﻪِ رَﺣْﻤَﺖُ اﻟﻠّٰﻪِ وَﺑَﺮَﻛَﺎﺗُﻪُ ﻋَﻠَﻴْﻜُﻢْ اَﻫْﻞَ اﻟْﺒَﻴْﺖِ اِﻧَّﻪُ ﺣَﻤٖﻴﺪٌ ﻣَﺡٖﻴﺪٌ﴿٧٣﴾
ﻓَﻠَﻤَّﺎ ذَﻫَﺐَ ﻋَﻦْ اِﺑْﺮٰﻫٖﻴﻢَ اﻟﺮَّوْعُ وَﺟَٓﺎءَﺗْﻪُ اﻟْﺒُﺸْﺮٰى ﻳُﺡَﺎدِﻟُﻨَﺎ ﻓٖﻰ ﻗَﻮْمِ ﻟُﻮطٍ﴿٧٤﴾
اِنَّ اِﺑْﺮٰﻫٖﻴﻢَ ﻟَﺤَﻠٖﻴﻢٌ اَوَّاهٌ ﻣُﻨٖﻴﺐٌ﴿٧٥﴾
ﻳَٓﺎ اِﺑْﺮٰﻫٖﻴﻢُ اَﻋْﺮِضْ ﻋَﻦْ ﻫٰﺬَا اِﻧَّﻪُ ﻗَﺪْ ﺟَٓﺎءَ اَﻣْﺮُ رَﺑِّﻚَ وَاِﻧَّﻬُﻢْ اٰﺗٖﻴﻬِﻢْ ﻋَﺬَابٌ ﻏَﻴْﺮُ ﻣَﺮْدُودٍ﴿٧٦﴾
وَﻟَﻤَّﺎ ﺟَٓﺎءَتْ رُﺳُﻠُﻨَﺎ ﻟُﻮﻃًﺎ ﺳٖٓﻰءَ ﺑِﻬِﻢْ وَﺿَﺎقَ ﺑِﻬِﻢْ ذَرْﻋًﺎ وَﻗَﺎلَ ﻫٰﺬَا ﻳَﻮْمٌ ﻋَﺼٖﻴﺐٌ﴿٧٧﴾
وَﺟَٓﺎءَهُ ﻗَﻮْﻣُﻪُ ﻳُﻬْﺮَﻋُﻮنَ اِﻟَﻴْﻪِ وَﻣِﻦْ ﻗَﺒْﻞُ ﻛَﺎﻧُﻮا ﻳَﻌْﻤَﻠُﻮنَ اﻟﺴَّﻴِّﺌَﺎتِ ﻗَﺎلَ ﻳَﺎ ﻗَﻮْمِ ﻫٰٓﻮُٔﻟَٓﺎءِ ﺑَﻨَﺎﺗٖﻰ ﻫُﻦَّ اَﻃْﻬَﺮُ ﻟَﻜُﻢْ ﻓَﺎﺗَّﻘُﻮا اﻟﻠّٰﻪَ وَﻟَﺎ ﺗُﺨْﺰُونِ ﻓٖﻰ ﺿَﻴْﻔٖﻰ اَﻟَﻴْﺲَ ﻣِﻨْﻜُﻢْ رَﺟُﻞٌ رَﺷٖﻴﺪٌ﴿٧٨﴾
ﻗَﺎﻟُﻮا ﻟَﻘَﺪْ ﻋَﻠِﻤْﺖَ ﻣَﺎﻟَﻨَﺎ ﻓٖﻰ ﺑَﻨَﺎﺗِﻚَ ﻣِﻦْ ﺣَﻖٍّ وَاِﻧَّﻚَ ﻟَﺘَﻌْﻠَﻢُ ﻣَﺎ ﻧُﺮٖﻳﺪُ﴿٧٩﴾
ﻗَﺎلَ ﻟَﻮْ اَنَّ ﻟٖﻰ ﺑِﻜُﻢْ ﻗُﻮَّةً اَوْ اٰوٖٓى اِﻟٰﻰ رُﻛْﻦٍ ﺷَﺪٖﻳﺪٍ﴿٨٠﴾
ﻗَﺎﻟُﻮا ﻳَﺎ ﻟُﻮطُ اِﻧَّﺎ رُﺳُﻞُ رَﺑِّﻚَ ﻟَﻦْ ﻳَﺼِﻠُٓﻮا اِﻟَﻴْﻚَ ﻓَﺎَﺳْﺮِ ﺑِﺎَﻫْﻠِﻚَ ﺑِﻘِﻄْﻊٍ ﻣِﻦَ اﻟَّﻴْﻞِ وَﻟَﺎ ﻳَﻠْﺘَﻔِﺖْ ﻣِﻨْﻜُﻢْ اَﺣَﺪٌ اِﻟَّﺎ اﻣْﺮَاَﺗَﻚَ اِﻧَّﻪُ ﻣُﺼٖﻴﺒُﻬَﺎ ﻣَٓﺎ اَﺻَﺎﺑَﻬُﻢْ اِنَّ ﻣَﻮْﻋِﺪَﻫُﻢُ اﻟﺼُّﺒْﺢُ اَﻟَﻴْﺲَ اﻟﺼُّﺒْﺢُ ﺑِﻘَﺮٖﻳﺐٍ﴿٨١﴾
ﻓَﻠَﻤَّﺎ ﺟَٓﺎءَ اَﻣْﺮُﻧَﺎ ﺟَﻌَﻠْﻨَﺎ ﻋَﺎﻟِﻴَﻬَﺎ ﺳَﺎﻓِﻠَﻬَﺎ وَاَﻣْﻄَﺮْﻧَﺎ ﻋَﻠَﻴْﻬَﺎ ﺣِﺡَﺎرَةً ﻣِﻦْ ﺳِﺡّٖﻴﻞٍ ﻣَﻨْﻀُﻮدٍ﴿٨٢﴾
ﻣُﺴَﻮَّﻣَﺔً ﻋِﻨْﺪَ رَﺑِّﻚَ وَﻣَﺎ ﻫِﻰَ ﻣِﻦَ اﻟﻈَّﺎﻟِﻤٖﻴﻦَ ﺑِﺒَﻌٖﻴﺪٍ﴿٨٣﴾
وَاِﻟٰﻰ ﻣَﺪْﻳَﻦَ اَﺧَﺎﻫُﻢْ ﺷُﻌَﻴْﺒًﺎ ﻗَﺎلَ ﻳَﺎ ﻗَﻮْمِ اﻋْﺒُﺪُوا اﻟﻠّٰﻪَ ﻣَﺎ ﻟَﻜُﻢْ ﻣِﻦْ اِﻟٰﻪٍ ﻏَﻴْﺮُهُ وَﻟَﺎ ﺗَﻨْﻘُﺼُﻮا اﻟْﻤِﻜْﻴَﺎلَ وَاﻟْﻤٖﻴﺰَانَ اِﻧّٖٓﻰ اَرٰﻳﻜُﻢْ ﺑِﺨَﻴْﺮٍ وَاِﻧّٖٓﻰ اَﺧَﺎفُ ﻋَﻠَﻴْﻜُﻢْ ﻋَﺬَابَ ﻳَﻮْمٍ ﻣُﺤٖﻴﻂٍ﴿٨٤﴾
وَﻳَﺎ ﻗَﻮْمِ اَوْﻓُﻮا اﻟْﻤِﻜْﻴَﺎلَ وَاﻟْﻤٖﻴﺰَانَ ﺑِﺎﻟْﻘِﺴْﻂِ وَﻟَﺎ ﺗَﺒْﺨَﺴُﻮا اﻟﻨَّﺎسَ اَﺷْﻴَٓﺎءَﻫُﻢْ وَﻟَﺎ ﺗَﻌْﺜَﻮْا ﻓِﻰ اﻟْﺎَرْضِ ﻣُﻔْﺴِﺪٖﻳﻦَ﴿٨٥﴾
ﺑَﻘِﻴَّﺖُ اﻟﻠّٰﻪِ ﺧَﻴْﺮٌ ﻟَﻜُﻢْ اِنْ ﻛُﻨْﺘُﻢْ ﻣُﻮْٔﻣِﻨٖﻴﻦَ وَﻣَٓﺎ اَﻧَﺎ ﻋَﻠَﻴْﻜُﻢْ ﺑِﺤَﻔٖﻴﻆٍ﴿٨٦﴾
ﻗَﺎﻟُﻮا ﻳَﺎﺷُﻌَﻴْﺐُ اَﺻَﻠٰﻮﺗُﻚَ ﺗَﺎْﻣُﺮُكَ اَنْ ﻧَﺘْﺮُكَ ﻣَﺎ ﻳَﻌْﺒُﺪُ اٰﺑَٓﺎؤُﻧَٓﺎ اَوْ اَنْ ﻧَﻔْﻌَﻞَ ﻓٖٓﻰ اَﻣْﻮَاﻟِﻨَﺎ ﻣَﺎ ﻧَﺸٰٓﻮُٔا اِﻧَّﻚَ ﻟَﺎَﻧْﺖَ اﻟْﺤَﻠٖﻴﻢُ اﻟﺮَّﺷٖﻴﺪُ﴿٨٧﴾
ﻗَﺎلَ ﻳَﺎ ﻗَﻮْمِ اَرَاَﻳْﺘُﻢْ اِنْ ﻛُﻨْﺖُ ﻋَﻠٰﻰ ﺑَﻴِّﻨَﺔٍ ﻣِﻦْ رَﺑّٖﻰ وَرَزَﻗَﻨٖﻰ ﻣِﻨْﻪُ رِزْﻗًﺎ ﺣَﺴَﻨًﺎ وَﻣَٓﺎ اُرٖﻳﺪُ اَنْ اُﺧَﺎﻟِﻔَﻜُﻢْ اِﻟٰﻰ ﻣَٓﺎ اَﻧْﻬٰﻴﻜُﻢْ ﻋَﻨْﻪُ اِنْ اُرٖﻳﺪُ اِﻟَّﺎ اﻟْﺎِﺻْﻠَﺎحَ ﻣَﺎ اﺳْﺘَﻄَﻌْﺖُ وَﻣَﺎ ﺗَﻮْﻓٖﻴﻘٖٓﻰ اِﻟَّﺎ ﺑِﺎﻟﻠّٰﻪِ ﻋَﻠَﻴْﻪِ ﺗَﻮَﻛَّﻠْﺖُ وَاِﻟَﻴْﻪِ اُﻧٖﻴﺐُ﴿٨٨﴾
وَﻳَﺎ ﻗَﻮْمِ ﻟَﺎ ﻳَﺡْﺮِﻣَﻨَّﻜُﻢْ ﺷِﻘَﺎﻗٖٓﻰ اَنْ ﻳُﺼٖﻴﺒَﻜُﻢْ ﻣِﺜْﻞُ ﻣَٓﺎ اَﺻَﺎبَ ﻗَﻮْمَ ﻧُﻮحٍ اَوْ ﻗَﻮْمَ ﻫُﻮدٍ اَوْ ﻗَﻮْمَ ﺻَﺎﻟِﺢٍ وَﻣَﺎ ﻗَﻮْمُ ﻟُﻮطٍ ﻣِﻨْﻜُﻢْ ﺑِﺒَﻌٖﻴﺪٍ﴿٨٩﴾
وَاﺳْﺘَﻐْﻔِﺮُوا رَﺑَّﻜُﻢْ ﺛُﻢَّ ﺗُﻮﺑُٓﻮا اِﻟَﻴْﻪِ اِنَّ رَﺑّٖﻰ رَﺣٖﻴﻢٌ وَدُودٌ﴿٩٠﴾
ﻗَﺎﻟُﻮا ﻳَﺎ ﺷُﻌَﻴْﺐُ ﻣَﺎ ﻧَﻔْﻘَﻪُ ﻛَﺜٖﻴﺮًا ﻣِﻤَّﺎ ﺗَﻘُﻮلُ وَاِﻧَّﺎ ﻟَﻨَﺮٰﻳﻚَ ﻓٖﻴﻨَﺎ ﺿَﻌٖﻴﻔًﺎ وَﻟَﻮْﻟَﺎ رَﻫْﻄُﻚَ ﻟَﺮَﺟَﻤْﻨَﺎكَ وَﻣَٓﺎ اَﻧْﺖَ ﻋَﻠَﻴْﻨَﺎ ﺑِﻌَﺰٖﻳﺰٍ﴿٩١﴾
ﻗَﺎلَ ﻳَﺎ ﻗَﻮْمِ اَرَﻫْﻄٖٓﻰ اَﻋَﺰُّ ﻋَﻠَﻴْﻜُﻢْ ﻣِﻦَ اﻟﻠّٰﻪِ وَاﺗَّﺨَﺬْﺗُﻤُﻮهُ وَرَٓاءَﻛُﻢْ ﻇِﻬْﺮِﻳًّﺎ اِنَّ رَﺑّٖﻰ ﺑِﻤَﺎ ﺗَﻌْﻤَﻠُﻮنَ ﻣُﺤٖﻴﻂٌ﴿٩٢﴾
وَﻳَﺎ ﻗَﻮْمِ اﻋْﻤَﻠُﻮا ﻋَﻠٰﻰ ﻣَﻜَﺎﻧَﺘِﻜُﻢْ اِﻧّٖﻰ ﻋَﺎﻣِﻞٌ ﺳَﻮْفَ ﺗَﻌْﻠَﻤُﻮنَ ﻣَﻦْ ﻳَﺎْﺗٖﻴﻪِ ﻋَﺬَابٌ ﻳُﺨْﺰٖﻳﻪِ وَﻣَﻦْ ﻫُﻮَ ﻛَﺎذِبٌ وَارْﺗَﻘِﺒُٓﻮا اِﻧّٖﻰ ﻣَﻌَﻜُﻢْ رَﻗٖﻴﺐٌ﴿٩٣﴾
وَﻟَﻤَّﺎ ﺟَٓﺎءَ اَﻣْﺮُﻧَﺎ ﻧَﺡَّﻴْﻨَﺎ ﺷُﻌَﻴْﺒًﺎ وَاﻟَّﺬٖﻳﻦَ اٰﻣَﻨُﻮا ﻣَﻌَﻪُ ﺑِﺮَﺣْﻤَﺔٍ ﻣِﻨَّﺎ وَاَﺧَﺬَتِ اﻟَّﺬٖﻳﻦَ ﻇَﻠَﻤُﻮا اﻟﺼَّﻴْﺤَﺔُ ﻓَﺎَﺻْﺒَﺤُﻮا ﻓٖﻰ دِﻳَﺎرِﻫِﻢْ ﺟَﺎﺛِﻤٖﻴﻦَ﴿٩٤﴾
ﻛَﺎَنْ ﻟَﻢْ ﻳَﻐْﻨَﻮْا ﻓٖﻴﻬَﺎ اَﻟَﺎ ﺑُﻌْﺪًا ﻟِﻤَﺪْﻳَﻦَ ﻛَﻤَﺎ ﺑَﻌِﺪَتْ ﺛَﻤُﻮدُ﴿٩٥﴾
وَﻟَﻘَﺪْ اَرْﺳَﻠْﻨَﺎ ﻣُﻮﺳٰﻰ ﺑِﺎٰﻳَﺎﺗِﻨَﺎ وَﺳُﻠْﻄَﺎنٍ ﻣُﺒٖﻴﻦٍ﴿٩٦﴾
اِﻟٰﻰ ﻓِﺮْﻋَﻮْنَ وَﻣَﻠﺎَﺋِﻪٖ ﻓَﺎﺗَّﺒَﻌُٓﻮا اَﻣْﺮَ ﻓِﺮْﻋَﻮْنَ وَﻣَٓﺎ اَﻣْﺮُ ﻓِﺮْﻋَﻮْنَ ﺑِﺮَﺷٖﻴﺪٍ﴿٩٧﴾
ﻳَﻘْﺪُمُ ﻗَﻮْﻣَﻪُ ﻳَﻮْمَ اﻟْﻘِﻴٰﻤَﺔِ ﻓَﺎَوْرَدَﻫُﻢُ اﻟﻨَّﺎرَ وَﺑِﺌْﺲَ اﻟْﻮِرْدُ اﻟْﻤَﻮْرُودُ﴿٩٨﴾
وَاُﺗْﺒِﻌُﻮا ﻓٖﻰ ﻫٰﺬِهٖ ﻟَﻌْﻨَﺔً وَﻳَﻮْمَ اﻟْﻘِﻴٰﻤَﺔِ ﺑِﺌْﺲَ اﻟﺮِّﻓْﺪُ اﻟْﻤَﺮْﻓُﻮدُ﴿٩٩﴾
ذٰﻟِﻚَ ﻣِﻦْ اَﻧْﺒَٓﺎءِ اﻟْﻘُﺮٰى ﻧَﻘُﺼُّﻪُ ﻋَﻠَﻴْﻚَ ﻣِﻨْﻬَﺎ ﻗَٓﺎﺋِﻢٌ وَﺣَﺼٖﻴﺪٌ﴿١٠٠﴾
وَﻣَﺎ ﻇَﻠَﻤْﻨَﺎﻫُﻢْ وَﻟٰﻜِﻦْ ﻇَﻠَﻤُٓﻮا اَﻧْﻔُﺴَﻬُﻢْ ﻓَﻤَٓﺎ اَﻏْﻨَﺖْ ﻋَﻨْﻬُﻢْ اٰﻟِﻬَﺘُﻬُﻢُ اﻟَّﺘٖﻰ ﻳَﺪْﻋُﻮنَ ﻣِﻦْ دُونِ اﻟﻠّٰﻪِ ﻣِﻦْ ﺷَﻰْءٍ ﻟَﻤَّﺎ ﺟَٓﺎءَ اَﻣْﺮُ رَﺑِّﻚَ وَﻣَﺎ زَادُوﻫُﻢْ ﻏَﻴْﺮَ ﺗَﺘْﺒٖﻴﺐٍ﴿١٠١﴾
وَﻛَﺬٰﻟِﻚَ اَﺧْﺬُ رَﺑِّﻚَ اِذَٓا اَﺧَﺬَ اﻟْﻘُﺮٰى وَﻫِﻰَ ﻇَﺎﻟِﻤَﺔٌ اِنَّ اَﺧْﺬَهُٓ اَﻟٖﻴﻢٌ ﺷَﺪٖﻳﺪٌ﴿١٠٢﴾
اِنَّ ﻓٖﻰ ذٰﻟِﻚَ ﻟَﺎٰﻳَﺔً ﻟِﻤَﻦْ ﺧَﺎفَ ﻋَﺬَابَ اﻟْﺎٰﺧِﺮَةِ ذٰﻟِﻚَ ﻳَﻮْمٌ ﻣَﺡْﻤُﻮعٌ ﻟَﻪُ اﻟﻨَّﺎسُ وَذٰﻟِﻚَ ﻳَﻮْمٌ ﻣَﺸْﻬُﻮدٌ﴿١٠٣﴾
وَﻣَﺎ ﻧُﻮَٔﺧِّﺮُهُٓ اِﻟَّﺎ ﻟِﺎَﺟَﻞٍ ﻣَﻌْﺪُودٍ﴿١٠٤﴾
ﻳَﻮْمَ ﻳَﺎْتِ ﻟَﺎ ﺗَﻜَﻠَّﻢُ ﻧَﻔْﺲٌ اِﻟَّﺎ ﺑِﺎِذْﻧِﻪٖ ﻓَﻤِﻨْﻬُﻢْ ﺷَﻘِﻰٌّ وَﺳَﻌٖﻴﺪٌ﴿١٠٥﴾
ﻓَﺎَﻣَّﺎ اﻟَّﺬٖﻳﻦَ ﺷَﻘُﻮا ﻓَﻔِﻰ اﻟﻨَّﺎرِ ﻟَﻬُﻢْ ﻓٖﻴﻬَﺎ زَﻓٖﻴﺮٌ وَﺷَﻬٖﻴﻖٌ﴿١٠٦﴾
ﺧَﺎﻟِﺪٖﻳﻦَ ﻓٖﻴﻬَﺎ ﻣَﺎ دَاﻣَﺖِ اﻟﺴَّﻤٰﻮَاتُ وَاﻟْﺎَرْضُ اِﻟَّﺎ ﻣَﺎ ﺷَٓﺎءَ رَﺑُّﻚَ اِنَّ رَﺑَّﻚَ ﻓَﻌَّﺎلٌ ﻟِﻤَﺎ ﻳُﺮٖﻳﺪُ﴿١٠٧﴾
وَاَﻣَّﺎ اﻟَّﺬٖﻳﻦَ ﺳُﻌِﺪُوا ﻓَﻔِﻰ اﻟْﺡَﻨَّﺔِ ﺧَﺎﻟِﺪٖﻳﻦَ ﻓٖﻴﻬَﺎ ﻣَﺎ دَاﻣَﺖِ اﻟﺴَّﻤٰﻮَاتُ وَاﻟْﺎَرْضُ اِﻟَّﺎ ﻣَﺎ ﺷَٓﺎءَ رَﺑُّﻚَ ﻋَﻄَٓﺎءً ﻏَﻴْﺮَ ﻣَﺡْﺬُوذٍ﴿١٠٨﴾
ﻓَﻠَﺎ ﺗَﻚُ ﻓٖﻰ ﻣِﺮْﻳَﺔٍ ﻣِﻤَّﺎ ﻳَﻌْﺒُﺪُ ﻫٰٓﻮُٔﻟَٓﺎءِ ﻣَﺎ ﻳَﻌْﺒُﺪُونَ اِﻟَّﺎ ﻛَﻤَﺎ ﻳَﻌْﺒُﺪُ اٰﺑَٓﺎؤُﻫُﻢْ ﻣِﻦْ ﻗَﺒْﻞُ وَاِﻧَّﺎ ﻟَﻤُﻮَﻓُّﻮﻫُﻢْ ﻧَﺼٖﻴﺒَﻬُﻢْ ﻏَﻴْﺮَ ﻣَﻨْﻘُﻮصٍ﴿١٠٩﴾
وَﻟَﻘَﺪْ اٰﺗَﻴْﻨَﺎ ﻣُﻮﺳَﻰ اﻟْﻜِﺘَﺎبَ ﻓَﺎﺧْﺘُﻠِﻒَ ﻓٖﻴﻪِ وَﻟَﻮْﻟَﺎ ﻛَﻠِﻤَﺔٌ ﺳَﺒَﻘَﺖْ ﻣِﻦْ رَﺑِّﻚَ ﻟَﻘُﻀِﻰَ ﺑَﻴْﻨَﻬُﻢْ وَاِﻧَّﻬُﻢْ ﻟَﻔٖﻰ ﺷَﻚٍّ ﻣِﻨْﻪُ ﻣُﺮٖﻳﺐٍ﴿١١٠﴾
وَاِنَّ ﻛُﻠًّﺎ ﻟَﻤَّﺎ ﻟَﻴُﻮَﻓِّﻴَﻨَّﻬُﻢْ رَﺑُّﻚَ اَﻋْﻤَﺎﻟَﻬُﻢْ اِﻧَّﻪُ ﺑِﻤَﺎ ﻳَﻌْﻤَﻠُﻮنَ ﺧَﺒٖﻴﺮٌ﴿١١١﴾
ﻓَﺎﺳْﺘَﻘِﻢْ ﻛَﻤَٓﺎ اُﻣِﺮْتَ وَﻣَﻦْ ﺗَﺎبَ ﻣَﻌَﻚَ وَﻟَﺎ ﺗَﻄْﻐَﻮْا اِﻧَّﻪُ ﺑِﻤَﺎ ﺗَﻌْﻤَﻠُﻮنَ ﺑَﺼٖﻴﺮٌ﴿١١٢﴾
وَﻟَﺎ ﺗَﺮْﻛَﻨُٓﻮا اِﻟَﻰ اﻟَّﺬٖﻳﻦَ ﻇَﻠَﻤُﻮا ﻓَﺘَﻤَﺴَّﻜُﻢُ اﻟﻨَّﺎرُ وَﻣَﺎﻟَﻜُﻢْ ﻣِﻦْ دُونِ اﻟﻠّٰﻪِ ﻣِﻦْ اَوْﻟِﻴَٓﺎءَ ﺛُﻢَّ ﻟَﺎ ﺗُﻨْﺼَﺮُونَ﴿١١٣﴾
وَاَﻗِﻢِ اﻟﺼَّﻠٰﻮةَ ﻃَﺮَﻓَﻰِ اﻟﻨَّﻬَﺎرِ وَزُﻟَﻔًﺎ ﻣِﻦَ اﻟَّﻴْﻞِ اِنَّ اﻟْﺤَﺴَﻨَﺎتِ ﻳُﺬْﻫِﺒْﻦَ اﻟﺴَّﻴِّﺌَﺎتِ ذٰﻟِﻚَ ذِﻛْﺮٰى ﻟِﻠﺬَّاﻛِﺮٖﻳﻦَ﴿١١٤﴾
وَاﺻْﺒِﺮْ ﻓَﺎِنَّ اﻟﻠّٰﻪَ ﻟَﺎ ﻳُﻀٖﻴﻊُ اَﺟْﺮَ اﻟْﻤُﺤْﺴِﻨٖﻴﻦَ﴿١١٥﴾
ﻓَﻠَﻮْﻟَﺎ ﻛَﺎنَ ﻣِﻦَ اﻟْﻘُﺮُونِ ﻣِﻦْ ﻗَﺒْﻠِﻜُﻢْ اُوﻟُﻮا ﺑَﻘِﻴَّﺔٍ ﻳَﻨْﻬَﻮْنَ ﻋَﻦِ اﻟْﻔَﺴَﺎدِ ﻓِﻰ اﻟْﺎَرْضِ اِﻟَّﺎ ﻗَﻠٖﻴﻠًﺎ ﻣِﻤَّﻦْ اَﻧْﺡَﻴْﻨَﺎ ﻣِﻨْﻬُﻢْ وَاﺗَّﺒَﻊَ اﻟَّﺬٖﻳﻦَ ﻇَﻠَﻤُﻮا ﻣَٓﺎ اُﺗْﺮِﻓُﻮا ﻓٖﻴﻪِ وَﻛَﺎﻧُﻮا ﻣُﺡْﺮِﻣٖﻴﻦَ﴿١١٦﴾
وَﻣَﺎ ﻛَﺎنَ رَﺑُّﻚَ ﻟِﻴُﻬْﻠِﻚَ اﻟْﻘُﺮٰى ﺑِﻈُﻠْﻢٍ وَاَﻫْﻠُﻬَﺎ ﻣُﺼْﻠِﺤُﻮنَ﴿١١٧﴾
وَﻟَﻮْ ﺷَٓﺎءَ رَﺑُّﻚَ ﻟَﺡَﻌَﻞَ اﻟﻨَّﺎسَ اُﻣَّﺔً وَاﺣِﺪَةً وَﻟَﺎ ﻳَﺰَاﻟُﻮنَ ﻣُﺨْﺘَﻠِﻔٖﻴﻦَ﴿١١٨﴾
اِﻟَّﺎ ﻣَﻦْ رَﺣِﻢَ رَﺑُّﻚَ وَﻟِﺬٰﻟِﻚَ ﺧَﻠَﻘَﻬُﻢْ وَﺗَﻤَّﺖْ ﻛَﻠِﻤَﺔُ رَﺑِّﻚَ ﻟَﺎَﻣْﻠَﺌَﻦَّ ﺟَﻬَﻨَّﻢَ ﻣِﻦَ اﻟْﺡِﻨَّﺔِ وَاﻟﻨَّﺎسِ اَﺟْﻤَﻌٖﻴﻦَ﴿١١٩﴾
وَﻛُﻠًّﺎ ﻧَﻘُﺺُّ ﻋَﻠَﻴْﻚَ ﻣِﻦْ اَﻧْﺒَٓﺎءِ اﻟﺮُّﺳُﻞِ ﻣَﺎ ﻧُﺜَﺒِّﺖُ ﺑِﻪٖ ﻓُﻮَٔادَكَ وَﺟَٓﺎءَكَ ﻓٖﻰ ﻫٰﺬِهِ اﻟْﺤَﻖُّ وَﻣَﻮْﻋِﻈَﺔٌ وَذِﻛْﺮٰى ﻟِﻠْﻤُﻮْٔﻣِﻨٖﻴﻦَ﴿١٢٠﴾
وَﻗُﻞْ ﻟِﻠَّﺬٖﻳﻦَ ﻟَﺎ ﻳُﻮْٔﻣِﻨُﻮنَ اﻋْﻤَﻠُﻮا ﻋَﻠٰﻰ ﻣَﻜَﺎﻧَﺘِﻜُﻢْ اِﻧَّﺎ ﻋَﺎﻣِﻠُﻮنَ﴿١٢١﴾
وَاﻧْﺘَﻈِﺮُوا اِﻧَّﺎ ﻣُﻨْﺘَﻈِﺮُونَ﴿١٢٢﴾
وَﻟِﻠّٰﻪِ ﻏَﻴْﺐُ اﻟﺴَّﻤٰﻮَاتِ وَاﻟْﺎَرْضِ وَاِﻟَﻴْﻪِ ﻳُﺮْﺟَﻊُ اﻟْﺎَﻣْﺮُ ﻛُﻠُّﻪُ ﻓَﺎﻋْﺒُﺪْهُ وَﺗَﻮَﻛَّﻞْ ﻋَﻠَﻴْﻪِ وَﻣَﺎ رَﺑُّﻚَ ﺑِﻐَﺎﻓِﻞٍ ﻋَﻤَّﺎ ﺗَﻌْﻤَﻠُﻮنَ﴿١٢٣﴾
4 Aralık 2015 Cuma
Aralık 04, 2015
En'am Suresi Arapça
٦﴾ ﺳُﻮرَةُ اﻟْﺎَﻧْﻌَﺎمِ
ﺑِﺴْﻢِ اﻟﻠّٰﻪِ اﻟﺮَّﺣْﻤٰﻦِ اﻟﺮَّﺣٖﻴﻢِ
اَﻟْﺤَﻤْﺪُ ﻟِﻠّٰﻪِ اﻟَّﺬٖى ﺧَﻠَﻖَ اﻟﺴَّﻤٰﻮَاتِ وَاﻟْﺎَرْضَ وَﺟَﻌَﻞَ اﻟﻈُّﻠُﻤَﺎتِ وَاﻟﻨُّﻮرَ ﺛُﻢَّ اﻟَّﺬٖﻳﻦَ ﻛَﻔَﺮُوا ﺑِﺮَﺑِّﻬِﻢْ ﻳَﻌْﺪِﻟُﻮنَ﴿١﴾
ﻫُﻮَ اﻟَّﺬٖى ﺧَﻠَﻘَﻜُﻢْ ﻣِﻦْ ﻃٖﻴﻦٍ ﺛُﻢَّ ﻗَﻀٰٓﻰ اَﺟَﻠًﺎ وَاَﺟَﻞٌ ﻣُﺴَﻤًّﻰ ﻋِﻨْﺪَهُ ﺛُﻢَّ اَﻧْﺘُﻢْ ﺗَﻤْﺘَﺮُونَ﴿٢﴾
وَﻫُﻮَ اﻟﻠّٰﻪُ ﻓِﻰ اﻟﺴَّﻤٰﻮَاتِ وَﻓِﻰ اﻟْﺎَرْضِ ﻳَﻌْﻠَﻢُ ﺳِﺮَّﻛُﻢْ وَﺟَﻬْﺮَﻛُﻢْ وَﻳَﻌْﻠَﻢُ ﻣَﺎ ﺗَﻜْﺴِﺒُﻮنَ﴿٣﴾
وَﻣَﺎ ﺗَﺎْﺗٖﻴﻬِﻢْ ﻣِﻦْ اٰﻳَﺔٍ ﻣِﻦْ اٰﻳَﺎتِ رَﺑِّﻬِﻢْ اِﻟَّﺎ ﻛَﺎﻧُﻮا ﻋَﻨْﻬَﺎ ﻣُﻌْﺮِﺿٖﻴﻦَ﴿٤﴾
ﻓَﻘَﺪْ ﻛَﺬَّﺑُﻮا ﺑِﺎﻟْﺤَﻖِّ ﻟَﻤَّﺎ ﺟَٓﺎءَﻫُﻢْ ﻓَﺴَﻮْفَ ﻳَﺎْﺗٖﻴﻬِﻢْ اَﻧْﺒٰٓﻮُٔا ﻣَﺎ ﻛَﺎﻧُﻮا ﺑِﻪٖ ﻳَﺴْﺘَﻬْﺰِؤُنَ﴿٥﴾
اَﻟَﻢْ ﻳَﺮَوْا ﻛَﻢْ اَﻫْﻠَﻜْﻨَﺎ ﻣِﻦْ ﻗَﺒْﻠِﻬِﻢْ ﻣِﻦْ ﻗَﺮْنٍ ﻣَﻜَّﻨَّﺎﻫُﻢْ ﻓِﻰ اﻟْﺎَرْضِ ﻣَﺎ ﻟَﻢْ ﻧُﻤَﻜِّﻦْ ﻟَﻜُﻢْ وَاَرْﺳَﻠْﻨَﺎ اﻟﺴَّﻤَٓﺎءَ ﻋَﻠَﻴْﻬِﻢْ ﻣِﺪْرَارًا وَﺟَﻌَﻠْﻨَﺎ اﻟْﺎَﻧْﻬَﺎرَ ﺗَﺡْﺮٖى ﻣِﻦْ ﺗَﺤْﺘِﻬِﻢْ ﻓَﺎَﻫْﻠَﻜْﻨَﺎﻫُﻢْ ﺑِﺬُﻧُﻮﺑِﻬِﻢْ وَاَﻧْﺸَﺎْﻧَﺎ ﻣِﻦْ ﺑَﻌْﺪِﻫِﻢْ ﻗَﺮْﻧًﺎ اٰﺧَﺮٖﻳﻦَ﴿٦﴾
وَﻟَﻮْ ﻧَﺰَّﻟْﻨَﺎ ﻋَﻠَﻴْﻚَ ﻛِﺘَﺎﺑًﺎ ﻓٖﻰ ﻗِﺮْﻃَﺎسٍ ﻓَﻠَﻤَﺴُﻮهُ ﺑِﺎَﻳْﺪٖﻳﻬِﻢْ ﻟَﻘَﺎلَ اﻟَّﺬٖﻳﻦَ ﻛَﻔَﺮُٓوا اِنْ ﻫٰﺬَٓا اِﻟَّﺎ ﺳِﺤْﺮٌ ﻣُﺒٖﻴﻦٌ﴿٧﴾
وَﻗَﺎﻟُﻮا ﻟَﻮْﻟَٓﺎ اُﻧْﺰِلَ ﻋَﻠَﻴْﻪِ ﻣَﻠَﻚٌ وَﻟَﻮْ اَﻧْﺰَﻟْﻨَﺎ ﻣَﻠَﻜًﺎ ﻟَﻘُﻀِﻰَ اﻟْﺎَﻣْﺮُ ﺛُﻢَّ ﻟَﺎﻳُﻨْﻈَﺮُونَ﴿٨﴾
وَﻟَﻮْ ﺟَﻌَﻠْﻨَﺎهُ ﻣَﻠَﻜًﺎ ﻟَﺡَﻌَﻠْﻨَﺎهُ رَﺟُﻠًﺎ وَﻟَﻠَﺒَﺴْﻨَﺎ ﻋَﻠَﻴْﻬِﻢْ ﻣَﺎ ﻳَﻠْﺒِﺴُﻮنَ﴿٩﴾
وَﻟَﻘَﺪِ اﺳْﺘُﻬْﺰِىَٔ ﺑِﺮُﺳُﻞٍ ﻣِﻦْ ﻗَﺒْﻠِﻚَ ﻓَﺤَﺎقَ ﺑِﺎﻟَّﺬٖﻳﻦَ ﺳَﺨِﺮُوا ﻣِﻨْﻬُﻢْ ﻣَﺎ ﻛَﺎﻧُﻮا ﺑِﻪٖ ﻳَﺴْﺘَﻬْﺰِؤُنَ﴿١٠﴾
ﻗُﻞْ ﺳٖﻴﺮُوا ﻓِﻰ اﻟْﺎَرْضِ ﺛُﻢَّ اﻧْﻈُﺮُوا ﻛَﻴْﻒَ ﻛَﺎنَ ﻋَﺎﻗِﺒَﺔُ اﻟْﻤُﻜَﺬِّﺑٖﻴﻦَ﴿١١﴾
ﻗُﻞْ ﻟِﻤَﻦْ ﻣَﺎ ﻓِﻰ اﻟﺴَّﻤٰﻮَاتِ وَاﻟْﺎَرْضِ ﻗُﻞْ ﻟِﻠّٰﻪِ ﻛَﺘَﺐَ ﻋَﻠٰﻰ ﻧَﻔْﺴِﻪِ اﻟﺮَّﺣْﻤَﺔَ ﻟَﻴَﺡْﻤَﻌَﻨَّﻜُﻢْ اِﻟٰﻰ ﻳَﻮْمِ اﻟْﻘِﻴٰﻤَﺔِ ﻟَﺎ رَﻳْﺐَ ﻓٖﻴﻪِ اَﻟَّﺬٖﻳﻦَ ﺧَﺴِﺮُٓوا اَﻧْﻔُﺴَﻬُﻢْ ﻓَﻬُﻢْ ﻟَﺎﻳُﻮْٔﻣِﻨُﻮنَ﴿١٢﴾
وَﻟَﻪُ ﻣَﺎ ﺳَﻜَﻦَ ﻓِﻰ اﻟَّﻴْﻞِ وَاﻟﻨَّﻬَﺎرِ وَﻫُﻮَ اﻟﺴَّﻤٖﻴﻊُ اﻟْﻌَﻠٖﻴﻢُ﴿١٣﴾
ﻗُﻞْ اَﻏَﻴْﺮَ اﻟﻠّٰﻪِ اَﺗَّﺨِﺬُ وَﻟِﻴًّﺎ ﻓَﺎﻃِﺮِ اﻟﺴَّﻤٰﻮَاتِ وَاﻟْﺎَرْضِ وَﻫُﻮَ ﻳُﻄْﻌِﻢُ وَﻟَﺎ ﻳُﻄْﻌَﻢُ ﻗُﻞْ اِﻧّٖٓﻰ اُﻣِﺮْتُ اَنْ اَﻛُﻮنَ اَوَّلَ ﻣَﻦْ اَﺳْﻠَﻢَ وَﻟَﺎ ﺗَﻜُﻮﻧَﻦَّ ﻣِﻦَ اﻟْﻤُﺸْﺮِﻛٖﻴﻦَ﴿١٤﴾
ﻗُﻞْ اِﻧّٖٓﻰ اَﺧَﺎفُ اِنْ ﻋَﺼَﻴْﺖُ رَﺑّٖﻰ ﻋَﺬَابَ ﻳَﻮْمٍ ﻋَﻈٖﻴﻢٍ﴿١٥﴾
ﻣَﻦْ ﻳُﺼْﺮَفْ ﻋَﻨْﻪُ ﻳَﻮْﻣَﺌِﺬٍ ﻓَﻘَﺪْ رَﺣِﻤَﻪُ وَذٰﻟِﻚَ اﻟْﻔَﻮْزُ اﻟْﻤُﺒٖﻴﻦُ﴿١٦﴾
وَاِنْ ﻳَﻤْﺴَﺴْﻚَ اﻟﻠّٰﻪُ ﺑِﻀُﺮٍّ ﻓَﻠَﺎ ﻛَﺎﺷِﻒَ ﻟَﻪُٓ اِﻟَّﺎ ﻫُﻮَ وَاِنْ ﻳَﻤْﺴَﺴْﻚَ ﺑِﺨَﻴْﺮٍ ﻓَﻬُﻮَ ﻋَﻠٰﻰ ﻛُﻞِّ ﺷَﻰْءٍ ﻗَﺪٖﻳﺮٌ﴿١٧﴾
وَﻫُﻮَ اﻟْﻘَﺎﻫِﺮُ ﻓَﻮْقَ ﻋِﺒَﺎدِهٖ وَﻫُﻮَ اﻟْﺤَﻜٖﻴﻢُ اﻟْﺨَﺒٖﻴﺮُ﴿١٨﴾
ﻗُﻞْ اَىُّ ﺷَﻰْءٍ اَﻛْﺒَﺮُ ﺷَﻬَﺎدَةً ﻗُﻞِ اﻟﻠّٰﻪُ ﺷَﻬٖﻴﺪٌ ﺑَﻴْﻨٖﻰ وَﺑَﻴْﻨَﻜُﻢْ وَاُوﺣِﻰَ اِﻟَﻰَّ ﻫٰﺬَا اﻟْﻘُﺮْاٰنُ ﻟِﺎُﻧْﺬِرَﻛُﻢْ ﺑِﻪٖ وَﻣَﻦْ ﺑَﻠَﻎَ اَﺋِﻨَّﻜُﻢْ ﻟَﺘَﺸْﻬَﺪُونَ اَنَّ ﻣَﻊَ اﻟﻠّٰﻪِ اٰﻟِﻬَﺔً اُﺧْﺮٰى ﻗُﻞْ ﻟَٓﺎ اَﺷْﻬَﺪُ ﻗُﻞْ اِﻧَّﻤَﺎ ﻫُﻮَ اِﻟٰﻪٌ وَاﺣِﺪٌ وَاِﻧَّﻨٖﻰ ﺑَﺮٖٓىءٌ ﻣِﻤَّﺎ ﺗُﺸْﺮِﻛُﻮنَ﴿١٩﴾
اَﻟَّﺬٖﻳﻦَ اٰﺗَﻴْﻨَﺎﻫُﻢُ اﻟْﻜِﺘَﺎبَ ﻳَﻌْﺮِﻓُﻮﻧَﻪُ ﻛَﻤَﺎ ﻳَﻌْﺮِﻓُﻮنَ اَﺑْﻨَٓﺎءَﻫُﻢْ اَﻟَّﺬٖﻳﻦَ ﺧَﺴِﺮُٓوا اَﻧْﻔُﺴَﻬُﻢْ ﻓَﻬُﻢْ ﻟَﺎ ﻳُﻮْٔﻣِﻨُﻮنَ﴿٢٠﴾
وَﻣَﻦْ اَﻇْﻠَﻢُ ﻣِﻤَّﻦِ اﻓْﺘَﺮٰى ﻋَﻠَﻰ اﻟﻠّٰﻪِ ﻛَﺬِﺑًﺎ اَوْ ﻛَﺬَّبَ ﺑِﺎٰﻳَﺎﺗِﻪٖ اِﻧَّﻪُ ﻟَﺎ ﻳُﻔْﻠِﺢُ اﻟﻈَّﺎﻟِﻤُﻮنَ﴿٢١﴾
وَﻳَﻮْمَ ﻧَﺤْﺸُﺮُﻫُﻢْ ﺟَﻤٖﻴﻌًﺎ ﺛُﻢَّ ﻧَﻘُﻮلُ ﻟِﻠَّﺬٖﻳﻦَ اَﺷْﺮَﻛُٓﻮا اَﻳْﻦَ ﺷُﺮَﻛَٓﺎؤُﻛُﻢُ اﻟَّﺬٖﻳﻦَ ﻛُﻨْﺘُﻢْ ﺗَﺰْﻋُﻤُﻮنَ﴿٢٢﴾
ﺛُﻢَّ ﻟَﻢْ ﺗَﻜُﻦْ ﻓِﺘْﻨَﺘُﻬُﻢْ اِﻟَّٓﺎ اَنْ ﻗَﺎﻟُﻮا وَاﻟﻠّٰﻪِ رَﺑِّﻨَﺎ ﻣَﺎ ﻛُﻨَّﺎ ﻣُﺸْﺮِﻛٖﻴﻦَ﴿٢٣﴾
اُﻧْﻈُﺮْ ﻛَﻴْﻒَ ﻛَﺬَﺑُﻮا ﻋَﻠٰٓﻰ اَﻧْﻔُﺴِﻬِﻢْ وَﺿَﻞَّ ﻋَﻨْﻬُﻢْ ﻣَﺎ ﻛَﺎﻧُﻮا ﻳَﻔْﺘَﺮُونَ﴿٢٤﴾
وَﻣِﻨْﻬُﻢْ ﻣَﻦْ ﻳَﺴْﺘَﻤِﻊُ اِﻟَﻴْﻚَ وَﺟَﻌَﻠْﻨَﺎ ﻋَﻠٰﻰ ﻗُﻠُﻮﺑِﻬِﻢْ اَﻛِﻨَّﺔً اَنْ ﻳَﻔْﻘَﻬُﻮهُ وَﻓٖٓﻰ اٰذَاﻧِﻬِﻢْ وَﻗْﺮًا وَاِنْ ﻳَﺮَوْا ﻛُﻞَّ اٰﻳَﺔٍ ﻟَﺎ ﻳُﻮْٔﻣِﻨُﻮا ﺑِﻬَﺎ ﺣَﺘّٰٓﻰ اِذَا ﺟَٓﺎؤُكَ ﻳُﺡَﺎدِﻟُﻮﻧَﻚَ ﻳَﻘُﻮلُ اﻟَّﺬٖﻳﻦَ ﻛَﻔَﺮُٓوا اِنْ ﻫٰﺬَٓا اِﻟَّٓﺎ اَﺳَﺎﻃٖﻴﺮُ اﻟْﺎَوَّﻟٖﻴﻦَ﴿٢٥﴾
وَﻫُﻢْ ﻳَﻨْﻬَﻮْنَ ﻋَﻨْﻪُ وَﻳَﻨْﺌَﻮْنَ ﻋَﻨْﻪُ وَاِنْ ﻳُﻬْﻠِﻜُﻮنَ اِﻟَّٓﺎ اَﻧْﻔُﺴَﻬُﻢْ وَﻣَﺎ ﻳَﺸْﻌُﺮُونَ﴿٢٦﴾
وَﻟَﻮْ ﺗَﺮٰٓى اِذْ وُﻗِﻔُﻮا ﻋَﻠَﻰ اﻟﻨَّﺎرِ ﻓَﻘَﺎﻟُﻮا ﻳَﺎ ﻟَﻴْﺘَﻨَﺎ ﻧُﺮَدُّ وَﻟَﺎ ﻧُﻜَﺬِّبَ ﺑِﺎٰﻳَﺎتِ رَﺑِّﻨَﺎ وَﻧَﻜُﻮنَ ﻣِﻦَ اﻟْﻤُﻮْٔﻣِﻨٖﻴﻦَ﴿٢٧﴾
ﺑَﻞْ ﺑَﺪَا ﻟَﻬُﻢْ ﻣَﺎ ﻛَﺎﻧُﻮا ﻳُﺨْﻔُﻮنَ ﻣِﻦْ ﻗَﺒْﻞُ وَﻟَﻮْ رُدُّوا ﻟَﻌَﺎدُوا ﻟِﻤَﺎ ﻧُﻬُﻮا ﻋَﻨْﻪُ وَاِﻧَّﻬُﻢْ ﻟَﻜَﺎذِﺑُﻮنَ﴿٢٨﴾
وَﻗَﺎﻟُٓﻮا اِنْ ﻫِﻰَ اِﻟَّﺎ ﺣَﻴَﺎﺗُﻨَﺎ اﻟﺪُّﻧْﻴَﺎ وَﻣَﺎ ﻧَﺤْﻦُ ﺑِﻤَﺒْﻌُﻮﺛٖﻴﻦَ﴿٢٩﴾
وَﻟَﻮْ ﺗَﺮٰٓى اِذْ وُﻗِﻔُﻮا ﻋَﻠٰﻰ رَﺑِّﻬِﻢْ ﻗَﺎلَ اَﻟَﻴْﺲَ ﻫٰﺬَا ﺑِﺎﻟْﺤَﻖِّ ﻗَﺎﻟُﻮا ﺑَﻠٰﻰ وَرَﺑِّﻨَﺎ ﻗَﺎلَ ﻓَﺬُوﻗُﻮا اﻟْﻌَﺬَابَ ﺑِﻤَﺎ ﻛُﻨْﺘُﻢْ ﺗَﻜْﻔُﺮُونَ﴿٣٠﴾
ﻗَﺪْ ﺧَﺴِﺮَ اﻟَّﺬٖﻳﻦَ ﻛَﺬَّﺑُﻮا ﺑِﻠِﻘَٓﺎءِ اﻟﻠّٰﻪِ ﺣَﺘّٰٓﻰ اِذَا ﺟَٓﺎءَﺗْﻬُﻢُ اﻟﺴَّﺎﻋَﺔُ ﺑَﻐْﺘَﺔً ﻗَﺎﻟُﻮا ﻳَﺎ ﺣَﺴْﺮَﺗَﻨَﺎ ﻋَﻠٰﻰ ﻣَﺎ ﻓَﺮَّﻃْﻨَﺎ ﻓٖﻴﻬَﺎ وَﻫُﻢْ ﻳَﺤْﻤِﻠُﻮنَ اَوْزَارَﻫُﻢْ ﻋَﻠٰﻰ ﻇُﻬُﻮرِﻫِﻢْ اَﻟَﺎ ﺳَٓﺎءَ ﻣَﺎ ﻳَﺰِرُونَ﴿٣١﴾
وَﻣَﺎ اﻟْﺤَﻴٰﻮةُ اﻟﺪُّﻧْﻴَٓﺎ اِﻟَّﺎ ﻟَﻌِﺐٌ وَﻟَﻬْﻮٌ وَﻟَﻠﺪَّارُ اﻟْﺎٰﺧِﺮَةُ ﺧَﻴْﺮٌ ﻟِﻠَّﺬٖﻳﻦَ ﻳَﺘَّﻘُﻮنَ اَﻓَﻠَﺎ ﺗَﻌْﻘِﻠُﻮنَ﴿٣٢﴾
ﻗَﺪْ ﻧَﻌْﻠَﻢُ اِﻧَّﻪُ ﻟَﻴَﺤْﺰُﻧُﻚَ اﻟَّﺬٖى ﻳَﻘُﻮﻟُﻮنَ ﻓَﺎِﻧَّﻬُﻢْ ﻟَﺎﻳُﻜَﺬِّﺑُﻮﻧَﻚَ وَﻟٰﻜِﻦَّ اﻟﻈَّﺎﻟِﻤٖﻴﻦَ ﺑِﺎٰﻳَﺎتِ اﻟﻠّٰﻪِ ﻳَﺡْﺤَﺪُونَ﴿٣٣﴾
وَﻟَﻘَﺪْ ﻛُﺬِّﺑَﺖْ رُﺳُﻞٌ ﻣِﻦْ ﻗَﺒْﻠِﻚَ ﻓَﺼَﺒَﺮُوا ﻋَﻠٰﻰ ﻣَﺎ ﻛُﺬِّﺑُﻮا وَاُوذُوا ﺣَﺘّٰٓﻰ اَﺗٰﻴﻬُﻢْ ﻧَﺼْﺮُﻧَﺎ وَﻟَﺎ ﻣُﺒَﺪِّلَ ﻟِﻜَﻠِﻤَﺎتِ اﻟﻠّٰﻪِ وَﻟَﻘَﺪْ ﺟَٓﺎءَكَ ﻣِﻦْ ﻧَﺒَﺎىءِ اﻟْﻤُﺮْﺳَﻠٖﻴﻦَ﴿٣٤﴾
وَاِنْ ﻛَﺎنَ ﻛَﺒُﺮَ ﻋَﻠَﻴْﻚَ اِﻋْﺮَاﺿُﻬُﻢْ ﻓَﺎِنِ اﺳْﺘَﻄَﻌْﺖَ اَنْ ﺗَﺒْﺘَﻐِﻰَ ﻧَﻔَﻘًﺎ ﻓِﻰ اﻟْﺎَرْضِ اَوْ ﺳُﻠَّﻤًﺎ ﻓِﻰ اﻟﺴَّﻤَٓﺎءِ ﻓَﺘَﺎْﺗِﻴَﻬُﻢْ ﺑِﺎٰﻳَﺔٍ وَﻟَﻮْ ﺷَٓﺎءَ اﻟﻠّٰﻪُ ﻟَﺡَﻤَﻌَﻬُﻢْ ﻋَﻠَﻰ اﻟْﻬُﺪٰى ﻓَﻠَﺎ ﺗَﻜُﻮﻧَﻦَّ ﻣِﻦَ اﻟْﺡَﺎﻫِﻠٖﻴﻦَ﴿٣٥﴾
اِﻧَّﻤَﺎ ﻳَﺴْﺘَﺡٖﻴﺐُ اﻟَّﺬٖﻳﻦَ ﻳَﺴْﻤَﻌُﻮنَ وَاﻟْﻤَﻮْﺗٰﻰ ﻳَﺒْﻌَﺜُﻬُﻢُ اﻟﻠّٰﻪُ ﺛُﻢَّ اِﻟَﻴْﻪِ ﻳُﺮْﺟَﻌُﻮنَ﴿٣٦﴾
وَﻗَﺎﻟُﻮا ﻟَﻮْﻟَﺎ ﻧُﺰِّلَ ﻋَﻠَﻴْﻪِ اٰﻳَﺔٌ ﻣِﻦْ رَﺑِّﻪٖ ﻗُﻞْ اِنَّ اﻟﻠّٰﻪَ ﻗَﺎدِرٌ ﻋَﻠٰٓﻰ اَنْ ﻳُﻨَﺰِّلَ اٰﻳَﺔً وَﻟٰﻜِﻦَّ اَﻛْﺜَﺮَﻫُﻢْ ﻟَﺎ ﻳَﻌْﻠَﻤُﻮنَ﴿٣٧﴾
وَﻣَﺎ ﻣِﻦْ دَٓاﺑَّﺔٍ ﻓِﻰ اﻟْﺎَرْضِ وَﻟَﺎ ﻃَٓﺎﺋِﺮٍ ﻳَﻄٖﻴﺮُ ﺑِﺡَﻨَﺎﺣَﻴْﻪِ اِﻟَّٓﺎ اُﻣَﻢٌ اَﻣْﺜَﺎﻟُﻜُﻢْ ﻣَﺎ ﻓَﺮَّﻃْﻨَﺎ ﻓِﻰ اﻟْﻜِﺘَﺎبِ ﻣِﻦْ ﺷَﻰْءٍ ﺛُﻢَّ اِﻟٰﻰ رَﺑِّﻬِﻢْ ﻳُﺤْﺸَﺮُونَ﴿٣٨﴾
وَاﻟَّﺬٖﻳﻦَ ﻛَﺬَّﺑُﻮا ﺑِﺎٰﻳَﺎﺗِﻨَﺎ ﺻُﻢٌّ وَﺑُﻜْﻢٌ ﻓِﻰ اﻟﻈُّﻠُﻤَﺎتِ ﻣَﻦْ ﻳَﺸَﺎِٔ اﻟﻠّٰﻪُ ﻳُﻀْﻠِﻠْﻪُ وَﻣَﻦْ ﻳَﺸَﺎْ ﻳَﺡْﻌَﻠْﻪُ ﻋَﻠٰﻰ ﺻِﺮَاطٍ ﻣُﺴْﺘَﻘٖﻴﻢٍ﴿٣٩﴾
ﻗُﻞْ اَرَاَﻳْﺘَﻜُﻢْ اِنْ اَﺗٰﻴﻜُﻢْ ﻋَﺬَابُ اﻟﻠّٰﻪِ اَوْ اَﺗَﺘْﻜُﻢُ اﻟﺴَّﺎﻋَﺔُ اَﻏَﻴْﺮَ اﻟﻠّٰﻪِ ﺗَﺪْﻋُﻮنَ اِنْ ﻛُﻨْﺘُﻢْ ﺻَﺎدِﻗٖﻴﻦَ﴿٤٠﴾
ﺑَﻞْ اِﻳَّﺎهُ ﺗَﺪْﻋُﻮنَ ﻓَﻴَﻜْﺸِﻒُ ﻣَﺎ ﺗَﺪْﻋُﻮنَ اِﻟَﻴْﻪِ اِنْ ﺷَٓﺎءَ وَﺗَﻨْﺴَﻮْنَ ﻣَﺎ ﺗُﺸْﺮِﻛُﻮنَ﴿٤١﴾
وَﻟَﻘَﺪْ اَرْﺳَﻠْﻨَٓﺎ اِﻟٰٓﻰ اُﻣَﻢٍ ﻣِﻦْ ﻗَﺒْﻠِﻚَ ﻓَﺎَﺧَﺬْﻧَﺎﻫُﻢْ ﺑِﺎﻟْﺒَﺎْﺳَٓﺎءِ وَاﻟﻀَّﺮَّٓاءِ ﻟَﻌَﻠَّﻬُﻢْ ﻳَﺘَﻀَﺮَّﻋُﻮنَ﴿٤٢﴾
ﻓَﻠَﻮْﻟَٓﺎ اِذْ ﺟَٓﺎءَﻫُﻢْ ﺑَﺎْﺳُﻨَﺎ ﺗَﻀَﺮَّﻋُﻮا وَﻟٰﻜِﻦْ ﻗَﺴَﺖْ ﻗُﻠُﻮﺑُﻬُﻢْ وَزَﻳَّﻦَ ﻟَﻬُﻢُ اﻟﺸَّﻴْﻄَﺎنُ ﻣَﺎ ﻛَﺎﻧُﻮا ﻳَﻌْﻤَﻠُﻮنَ﴿٤٣﴾
ﻓَﻠَﻤَّﺎ ﻧَﺴُﻮا ﻣَﺎ ذُﻛِّﺮُوا ﺑِﻪٖ ﻓَﺘَﺤْﻨَﺎ ﻋَﻠَﻴْﻬِﻢْ اَﺑْﻮَابَ ﻛُﻞِّ ﺷَﻰْءٍ ﺣَﺘّٰٓﻰ اِذَا ﻓَﺮِﺣُﻮا ﺑِﻤَٓﺎ اُوﺗُٓﻮا اَﺧَﺬْﻧَﺎﻫُﻢْ ﺑَﻐْﺘَﺔً ﻓَﺎِذَا ﻫُﻢْ ﻣُﺒْﻠِﺴُﻮنَ﴿٤٤﴾
ﻓَﻘُﻄِﻊَ دَاﺑِﺮُ اﻟْﻘَﻮْمِ اﻟَّﺬٖﻳﻦَ ﻇَﻠَﻤُﻮا وَاﻟْﺤَﻤْﺪُ ﻟِﻠّٰﻪِ رَبِّ اﻟْﻌَﺎﻟَﻤٖﻴﻦَ﴿٤٥﴾
ﻗُﻞْ اَرَاَﻳْﺘُﻢْ اِنْ اَﺧَﺬَ اﻟﻠّٰﻪُ ﺳَﻤْﻌَﻜُﻢْ وَاَﺑْﺼَﺎرَﻛُﻢْ وَﺧَﺘَﻢَ ﻋَﻠٰﻰ ﻗُﻠُﻮﺑِﻜُﻢْ ﻣَﻦْ اِﻟٰﻪٌ ﻏَﻴْﺮُ اﻟﻠّٰﻪِ ﻳَﺎْﺗٖﻴﻜُﻢْ ﺑِﻪٖ اُﻧْﻈُﺮْ ﻛَﻴْﻒَ ﻧُﺼَﺮِّفُ اﻟْﺎٰﻳَﺎتِ ﺛُﻢَّ ﻫُﻢْ ﻳَﺼْﺪِﻓُﻮنَ﴿٤٦﴾
ﻗُﻞْ اَرَاَﻳْﺘَﻜُﻢْ اِنْ اَﺗٰﻴﻜُﻢْ ﻋَﺬَابُ اﻟﻠّٰﻪِ ﺑَﻐْﺘَﺔً اَوْ ﺟَﻬْﺮَةً ﻫَﻞْ ﻳُﻬْﻠَﻚُ اِﻟَّﺎ اﻟْﻘَﻮْمُ اﻟﻈَّﺎﻟِﻤُﻮنَ﴿٤٧﴾
وَﻣَﺎ ﻧُﺮْﺳِﻞُ اﻟْﻤُﺮْﺳَﻠٖﻴﻦَ اِﻟَّﺎ ﻣُﺒَﺸِّﺮٖﻳﻦَ وَﻣُﻨْﺬِرٖﻳﻦَ ﻓَﻤَﻦْ اٰﻣَﻦَ وَاَﺻْﻠَﺢَ ﻓَﻠَﺎ ﺧَﻮْفٌ ﻋَﻠَﻴْﻬِﻢْ وَﻟَﺎ ﻫُﻢْ ﻳَﺤْﺰَﻧُﻮنَ﴿٤٨﴾
وَاﻟَّﺬٖﻳﻦَ ﻛَﺬَّﺑُﻮا ﺑِﺎٰﻳَﺎﺗِﻨَﺎ ﻳَﻤَﺴُّﻬُﻢُ اﻟْﻌَﺬَابُ ﺑِﻤَﺎ ﻛَﺎﻧُﻮا ﻳَﻔْﺴُﻘُﻮنَ﴿٤٩﴾
ﻗُﻞْ ﻟَٓﺎ اَﻗُﻮلُ ﻟَﻜُﻢْ ﻋِﻨْﺪٖى ﺧَﺰَٓاﺋِﻦُ اﻟﻠّٰﻪِ وَﻟَٓﺎ اَﻋْﻠَﻢُ اﻟْﻐَﻴْﺐَ وَﻟَٓﺎ اَﻗُﻮلُ ﻟَﻜُﻢْ اِﻧّٖﻰ ﻣَﻠَﻚٌ اِنْ اَﺗَّﺒِﻊُ اِﻟَّﺎ ﻣَﺎ ﻳُﻮﺣٰٓﻰ اِﻟَﻰَّ ﻗُﻞْ ﻫَﻞْ ﻳَﺴْﺘَﻮِى اﻟْﺎَﻋْﻤٰﻰ وَاﻟْﺒَﺼٖﻴﺮُ اَﻓَﻠَﺎ ﺗَﺘَﻔَﻜَّﺮُونَ﴿٥٠﴾
وَاَﻧْﺬِرْ ﺑِﻪِ اﻟَّﺬٖﻳﻦَ ﻳَﺨَﺎﻓُﻮنَ اَنْ ﻳُﺤْﺸَﺮُٓوا اِﻟٰﻰ رَﺑِّﻬِﻢْ ﻟَﻴْﺲَ ﻟَﻬُﻢْ ﻣِﻦْ دُوﻧِﻪٖ وَﻟِﻰٌّ وَﻟَﺎ ﺷَﻔٖﻴﻊٌ ﻟَﻌَﻠَّﻬُﻢْ ﻳَﺘَّﻘُﻮنَ﴿٥١﴾
وَﻟَﺎﺗَﻄْﺮُدِ اﻟَّﺬٖﻳﻦَ ﻳَﺪْﻋُﻮنَ رَﺑَّﻬُﻢْ ﺑِﺎﻟْﻐَﺪٰوةِ وَاﻟْﻌَﺸِﻰِّ ﻳُﺮٖﻳﺪُونَ وَﺟْﻬَﻪُ ﻣَﺎ ﻋَﻠَﻴْﻚَ ﻣِﻦْ ﺣِﺴَﺎﺑِﻬِﻢْ ﻣِﻦْ ﺷَﻰْءٍ وَﻣَﺎ ﻣِﻦْ ﺣِﺴَﺎﺑِﻚَ ﻋَﻠَﻴْﻬِﻢْ ﻣِﻦْ ﺷَﻰْءٍ ﻓَﺘَﻄْﺮُدَﻫُﻢْ ﻓَﺘَﻜُﻮنَ ﻣِﻦَ اﻟﻈَّﺎﻟِﻤٖﻴﻦَ﴿٥٢﴾
وَﻛَﺬٰﻟِﻚَ ﻓَﺘَﻨَّﺎ ﺑَﻌْﻀَﻬُﻢْ ﺑِﺒَﻌْﺾٍ ﻟِﻴَﻘُﻮﻟُٓﻮا اَﻫٰٓﻮُٔﻟَٓﺎءِ ﻣَﻦَّ اﻟﻠّٰﻪُ ﻋَﻠَﻴْﻬِﻢْ ﻣِﻦْ ﺑَﻴْﻨِﻨَﺎ اَﻟَﻴْﺲَ اﻟﻠّٰﻪُ ﺑِﺎَﻋْﻠَﻢَ ﺑِﺎﻟﺸَّﺎﻛِﺮٖﻳﻦَ﴿٥٣﴾
وَاِذَا ﺟَٓﺎءَكَ اﻟَّﺬٖﻳﻦَ ﻳُﻮْٔﻣِﻨُﻮنَ ﺑِﺎٰﻳَﺎﺗِﻨَﺎ ﻓَﻘُﻞْ ﺳَﻠَﺎمٌ ﻋَﻠَﻴْﻜُﻢْ ﻛَﺘَﺐَ رَﺑُّﻜُﻢْ ﻋَﻠٰﻰ ﻧَﻔْﺴِﻪِ اﻟﺮَّﺣْﻤَﺔَ اَﻧَّﻪُ ﻣَﻦْ ﻋَﻤِﻞَ ﻣِﻨْﻜُﻢْ ﺳُٓﻮءًا ﺑِﺡَﻬَﺎﻟَﺔٍ ﺛُﻢَّ ﺗَﺎبَ ﻣِﻦْ ﺑَﻌْﺪِهٖ وَاَﺻْﻠَﺢَ ﻓَﺎَﻧَّﻪُ ﻏَﻔُﻮرٌ رَﺣٖﻴﻢٌ﴿٥٤﴾
وَﻛَﺬٰﻟِﻚَ ﻧُﻔَﺼِّﻞُ اﻟْﺎٰﻳَﺎتِ وَﻟِﺘَﺴْﺘَﺒٖﻴﻦَ ﺳَﺒٖﻴﻞُ اﻟْﻤُﺡْﺮِﻣٖﻴﻦَ﴿٥٥﴾
ﻗُﻞْ اِﻧّٖﻰ ﻧُﻬٖﻴﺖُ اَنْ اَﻋْﺒُﺪَ اﻟَّﺬٖﻳﻦَ ﺗَﺪْﻋُﻮنَ ﻣِﻦْ دُونِ اﻟﻠّٰﻪِ ﻗُﻞْ ﻟَٓﺎ اَﺗَّﺒِﻊُ اَﻫْﻮَٓاءَﻛُﻢْ ﻗَﺪْ ﺿَﻠَﻠْﺖُ اِذًا وَﻣَٓﺎ اَﻧَﺎ ﻣِﻦَ اﻟْﻤُﻬْﺘَﺪٖﻳﻦَ﴿٥٦﴾
ﻗُﻞْ اِﻧّٖﻰ ﻋَﻠٰﻰ ﺑَﻴِّﻨَﺔٍ ﻣِﻦْ رَﺑّٖﻰ وَﻛَﺬَّﺑْﺘُﻢْ ﺑِﻪٖ ﻣَﺎ ﻋِﻨْﺪٖى ﻣَﺎ ﺗَﺴْﺘَﻌْﺡِﻠُﻮنَ ﺑِﻪٖ اِنِ اﻟْﺤُﻜْﻢُ اِﻟَّﺎ ﻟِﻠّٰﻪِ ﻳَﻘُﺺُّ اﻟْﺤَﻖَّ وَﻫُﻮَ ﺧَﻴْﺮُ اﻟْﻔَﺎﺻِﻠٖﻴﻦَ﴿٥٧﴾
ﻗُﻞْ ﻟَﻮْ اَنَّ ﻋِﻨْﺪٖى ﻣَﺎ ﺗَﺴْﺘَﻌْﺡِﻠُﻮنَ ﺑِﻪٖ ﻟَﻘُﻀِﻰَ اﻟْﺎَﻣْﺮُ ﺑَﻴْﻨٖﻰ وَﺑَﻴْﻨَﻜُﻢْ وَاﻟﻠّٰﻪُ اَﻋْﻠَﻢُ ﺑِﺎﻟﻈَّﺎﻟِﻤٖﻴﻦَ﴿٥٨﴾
وَﻋِﻨْﺪَهُ ﻣَﻔَﺎﺗِﺢُ اﻟْﻐَﻴْﺐِ ﻟَﺎ ﻳَﻌْﻠَﻤُﻬَٓﺎ اِﻟَّﺎ ﻫُﻮَ وَﻳَﻌْﻠَﻢُ ﻣَﺎ ﻓِﻰ اﻟْﺒَﺮِّ وَاﻟْﺒَﺤْﺮِ وَﻣَﺎ ﺗَﺴْﻘُﻂُ ﻣِﻦْ وَرَﻗَﺔٍ اِﻟَّﺎ ﻳَﻌْﻠَﻤُﻬَﺎ وَﻟَﺎ ﺣَﺒَّﺔٍ ﻓٖﻰ ﻇُﻠُﻤَﺎتِ اﻟْﺎَرْضِ وَﻟَﺎ رَﻃْﺐٍ وَﻟَﺎ ﻳَﺎﺑِﺲٍ اِﻟَّﺎ ﻓٖﻰ ﻛِﺘَﺎبٍ ﻣُﺒٖﻴﻦٍ﴿٥٩﴾
وَﻫُﻮَ اﻟَّﺬٖى ﻳَﺘَﻮَﻓّٰﻴﻜُﻢْ ﺑِﺎﻟَّﻴْﻞِ وَﻳَﻌْﻠَﻢُ ﻣَﺎ ﺟَﺮَﺣْﺘُﻢْ ﺑِﺎﻟﻨَّﻬَﺎرِ ﺛُﻢَّ ﻳَﺒْﻌَﺜُﻜُﻢْ ﻓٖﻴﻪِ ﻟِﻴُﻘْﻀٰٓﻰ اَﺟَﻞٌ ﻣُﺴَﻤًّﻰ ﺛُﻢَّ اِﻟَﻴْﻪِ ﻣَﺮْﺟِﻌُﻜُﻢْ ﺛُﻢَّ ﻳُﻨَﺒِّﺌُﻜُﻢْ ﺑِﻤَﺎ ﻛُﻨْﺘُﻢْ ﺗَﻌْﻤَﻠُﻮنَ﴿٦٠﴾
وَﻫُﻮَ اﻟْﻘَﺎﻫِﺮُ ﻓَﻮْقَ ﻋِﺒَﺎدِهٖ وَﻳُﺮْﺳِﻞُ ﻋَﻠَﻴْﻜُﻢْ ﺣَﻔَﻈَﺔً ﺣَﺘّٰٓﻰ اِذَا ﺟَٓﺎءَ اَﺣَﺪَﻛُﻢُ اﻟْﻤَﻮْتُ ﺗَﻮَﻓَّﺘْﻪُ رُﺳُﻠُﻨَﺎ وَﻫُﻢْ ﻟَﺎ ﻳُﻔَﺮِّﻃُﻮنَ﴿٦١﴾
ﺛُﻢَّ رُدُّٓوا اِﻟَﻰ اﻟﻠّٰﻪِ ﻣَﻮْﻟٰﻴﻬُﻢُ اﻟْﺤَﻖِّ اَﻟَﺎ ﻟَﻪُ اﻟْﺤُﻜْﻢُ وَﻫُﻮَ اَﺳْﺮَعُ اﻟْﺤَﺎﺳِﺒٖﻴﻦَ﴿٦٢﴾
ﻗُﻞْ ﻣَﻦْ ﻳُﻨَﺡّٖﻴﻜُﻢْ ﻣِﻦْ ﻇُﻠُﻤَﺎتِ اﻟْﺒَﺮِّ وَاﻟْﺒَﺤْﺮِ ﺗَﺪْﻋُﻮﻧَﻪُ ﺗَﻀَﺮُّﻋًﺎ وَﺧُﻔْﻴَﺔً ﻟَﺌِﻦْ اَﻧْﺡٰﻴﻨَﺎ ﻣِﻦْ ﻫٰﺬِهٖ ﻟَﻨَﻜُﻮﻧَﻦَّ ﻣِﻦَ اﻟﺸَّﺎﻛِﺮٖﻳﻦَ﴿٦٣﴾
ﻗُﻞِ اﻟﻠّٰﻪُ ﻳُﻨَﺡّٖﻴﻜُﻢْ ﻣِﻨْﻬَﺎ وَﻣِﻦْ ﻛُﻞِّ ﻛَﺮْبٍ ﺛُﻢَّ اَﻧْﺘُﻢْ ﺗُﺸْﺮِﻛُﻮنَ﴿٦٤﴾
ﻗُﻞْ ﻫُﻮَ اﻟْﻘَﺎدِرُ ﻋَﻠٰٓﻰ اَنْ ﻳَﺒْﻌَﺚَ ﻋَﻠَﻴْﻜُﻢْ ﻋَﺬَاﺑًﺎ ﻣِﻦْ ﻓَﻮْﻗِﻜُﻢْ اَوْ ﻣِﻦْ ﺗَﺤْﺖِ اَرْﺟُﻠِﻜُﻢْ اَوْ ﻳَﻠْﺒِﺴَﻜُﻢْ ﺷِﻴَﻌًﺎ وَﻳُﺬٖﻳﻖَ ﺑَﻌْﻀَﻜُﻢْ ﺑَﺎْسَ ﺑَﻌْﺾٍ اُﻧْﻈُﺮْ ﻛَﻴْﻒَ ﻧُﺼَﺮِّفُ اﻟْﺎٰﻳَﺎتِ ﻟَﻌَﻠَّﻬُﻢْ ﻳَﻔْﻘَﻬُﻮنَ﴿٦٥﴾
وَﻛَﺬَّبَ ﺑِﻪٖ ﻗَﻮْﻣُﻚَ وَﻫُﻮَ اﻟْﺤَﻖُّ ﻗُﻞْ ﻟَﺴْﺖُ ﻋَﻠَﻴْﻜُﻢْ ﺑِﻮَﻛٖﻴﻞٍ﴿٦٦﴾
ﻟِﻜُﻞِّ ﻧَﺒَﺎٍٔ ﻣُﺴْﺘَﻘَﺮٌّ وَﺳَﻮْفَ ﺗَﻌْﻠَﻤُﻮنَ﴿٦٧﴾
وَاِذَا رَاَﻳْﺖَ اﻟَّﺬٖﻳﻦَ ﻳَﺨُﻮﺿُﻮنَ ﻓٖٓﻰ اٰﻳَﺎﺗِﻨَﺎ ﻓَﺎَﻋْﺮِضْ ﻋَﻨْﻬُﻢْ ﺣَﺘّٰﻰ ﻳَﺨُﻮﺿُﻮا ﻓٖﻰ ﺣَﺪٖﻳﺚٍ ﻏَﻴْﺮِهٖ وَاِﻣَّﺎ ﻳُﻨْﺴِﻴَﻨَّﻚَ اﻟﺸَّﻴْﻄَﺎنُ ﻓَﻠَﺎ ﺗَﻘْﻌُﺪْ ﺑَﻌْﺪَ اﻟﺬِّﻛْﺮٰى ﻣَﻊَ اﻟْﻘَﻮْمِ اﻟﻈَّﺎﻟِﻤٖﻴﻦَ﴿٦٨﴾
وَﻣَﺎ ﻋَﻠَﻰ اﻟَّﺬٖﻳﻦَ ﻳَﺘَّﻘُﻮنَ ﻣِﻦْ ﺣِﺴَﺎﺑِﻬِﻢْ ﻣِﻦْ ﺷَﻰْءٍ وَﻟٰﻜِﻦْ ذِﻛْﺮٰى ﻟَﻌَﻠَّﻬُﻢْ ﻳَﺘَّﻘُﻮنَ﴿٦٩﴾
وَذَرِ اﻟَّﺬٖﻳﻦَ اﺗَّﺨَﺬُوا دٖﻳﻨَﻬُﻢْ ﻟَﻌِﺒًﺎ وَﻟَﻬْﻮًا وَﻏَﺮَّﺗْﻬُﻢُ اﻟْﺤَﻴٰﻮةُ اﻟﺪُّﻧْﻴَﺎ وَذَﻛِّﺮْ ﺑِﻪٖٓ اَنْ ﺗُﺒْﺴَﻞَ ﻧَﻔْﺲٌ ﺑِﻤَﺎ ﻛَﺴَﺒَﺖْ ﻟَﻴْﺲَ ﻟَﻬَﺎ ﻣِﻦْ دُونِ اﻟﻠّٰﻪِ وَﻟِﻰٌّ وَﻟَﺎ ﺷَﻔٖﻴﻊٌ وَاِنْ ﺗَﻌْﺪِلْ ﻛُﻞَّ ﻋَﺪْلٍ ﻟَﺎ ﻳُﻮْٔﺧَﺬْ ﻣِﻨْﻬَﺎ اُوﻟٰٓﺌِﻚَ اﻟَّﺬٖﻳﻦَ اُﺑْﺴِﻠُﻮا ﺑِﻤَﺎ ﻛَﺴَﺒُﻮا ﻟَﻬُﻢْ ﺷَﺮَابٌ ﻣِﻦْ ﺣَﻤٖﻴﻢٍ وَﻋَﺬَابٌ اَﻟٖﻴﻢٌ ﺑِﻤَﺎ ﻛَﺎﻧُﻮا ﻳَﻜْﻔُﺮُونَ﴿٧٠﴾
ﻗُﻞْ اَﻧَﺪْﻋُﻮا ﻣِﻦْ دُونِ اﻟﻠّٰﻪِ ﻣَﺎ ﻟَﺎ ﻳَﻨْﻔَﻌُﻨَﺎ وَﻟَﺎ ﻳَﻀُﺮُّﻧَﺎ وَﻧُﺮَدُّ ﻋَﻠٰٓﻰ اَﻋْﻘَﺎﺑِﻨَﺎ ﺑَﻌْﺪَ اِذْ ﻫَﺪٰﻳﻨَﺎ اﻟﻠّٰﻪُ ﻛَﺎﻟَّﺬِى اﺳْﺘَﻬْﻮَﺗْﻪُ اﻟﺸَّﻴَﺎﻃٖﻴﻦُ ﻓِﻰ اﻟْﺎَرْضِ ﺣَﻴْﺮَانَ ﻟَﻪُٓ اَﺻْﺤَﺎبٌ ﻳَﺪْﻋُﻮﻧَﻪُٓ اِﻟَﻰ اﻟْﻬُﺪَى اءْﺗِﻨَﺎ ﻗُﻞْ اِنَّ ﻫُﺪَى اﻟﻠّٰﻪِ ﻫُﻮَ اﻟْﻬُﺪٰى وَاُﻣِﺮْﻧَﺎ ﻟِﻨُﺴْﻠِﻢَ ﻟِﺮَبِّ اﻟْﻌَﺎﻟَﻤٖﻴﻦَ﴿٧١﴾
وَاَنْ اَﻗٖﻴﻤُﻮا اﻟﺼَّﻠٰﻮةَ وَاﺗَّﻘُﻮهُ وَﻫُﻮَ اﻟَّﺬٖٓى اِﻟَﻴْﻪِ ﺗُﺤْﺸَﺮُونَ﴿٧٢﴾
وَﻫُﻮَ اﻟَّﺬٖى ﺧَﻠَﻖَ اﻟﺴَّﻤٰﻮَاتِ وَاﻟْﺎَرْضَ ﺑِﺎﻟْﺤَﻖِّ وَﻳَﻮْمَ ﻳَﻘُﻮلُ ﻛُﻦْ ﻓَﻴَﻜُﻮنُ ﻗَﻮْﻟُﻪُ اﻟْﺤَﻖُّ وَﻟَﻪُ اﻟْﻤُﻠْﻚُ ﻳَﻮْمَ ﻳُﻨْﻔَﺦُ ﻓِﻰ اﻟﺼُّﻮرِ ﻋَﺎﻟِﻢُ اﻟْﻐَﻴْﺐِ وَاﻟﺸَّﻬَﺎدَةِ وَﻫُﻮَ اﻟْﺤَﻜٖﻴﻢُ اﻟْﺨَﺒٖﻴﺮُ﴿٧٣﴾
وَاِذْ ﻗَﺎلَ اِﺑْﺮٰﻫٖﻴﻢُ ﻟِﺎَﺑٖﻴﻪِ اٰزَرَ اَﺗَﺘَّﺨِﺬُ اَﺻْﻨَﺎﻣًﺎ اٰﻟِﻬَﺔً اِﻧّٖٓﻰ اَرٰﻳﻚَ وَﻗَﻮْﻣَﻚَ ﻓٖﻰ ﺿَﻠَﺎلٍ ﻣُﺒٖﻴﻦٍ﴿٧٤﴾
وَﻛَﺬٰﻟِﻚَ ﻧُﺮٖٓى اِﺑْﺮٰﻫٖﻴﻢَ ﻣَﻠَﻜُﻮتَ اﻟﺴَّﻤٰﻮَاتِ وَاﻟْﺎَرْضِ وَﻟِﻴَﻜُﻮنَ ﻣِﻦَ اﻟْﻤُﻮﻗِﻨٖﻴﻦَ﴿٧٥﴾
ﻓَﻠَﻤَّﺎ ﺟَﻦَّ ﻋَﻠَﻴْﻪِ اﻟَّﻴْﻞُ رَاٰ ﻛَﻮْﻛَﺒًﺎ ﻗَﺎلَ ﻫٰﺬَا رَﺑّٖﻰ ﻓَﻠَﻤَّٓﺎ اَﻓَﻞَ ﻗَﺎلَ ﻟَٓﺎ اُﺣِﺐُّ اﻟْﺎٰﻓِﻠٖﻴﻦَ﴿٧٦﴾
ﻓَﻠَﻤَّﺎ رَاَاﻟْﻘَﻤَﺮَ ﺑَﺎزِﻏًﺎ ﻗَﺎلَ ﻫٰﺬَا رَﺑّٖﻰ ﻓَﻠَﻤَّٓﺎ اَﻓَﻞَ ﻗَﺎلَ ﻟَﺌِﻦْ ﻟَﻢْ ﻳَﻬْﺪِﻧٖﻰ رَﺑّٖﻰ ﻟَﺎَﻛُﻮﻧَﻦَّ ﻣِﻦَ اﻟْﻘَﻮْمِ اﻟﻀَّٓﺎﻟّٖﻴﻦَ﴿٧٧﴾
ﻓَﻠَﻤَّﺎ رَاَاﻟﺸَّﻤْﺲَ ﺑَﺎزِﻏَﺔً ﻗَﺎلَ ﻫٰﺬَا رَﺑّٖﻰ ﻫٰﺬَٓا اَﻛْﺒَﺮُ ﻓَﻠَﻤَّٓﺎ اَﻓَﻠَﺖْ ﻗَﺎلَ ﻳَﺎ ﻗَﻮْمِ اِﻧّٖﻰ ﺑَﺮٖٓىءٌ ﻣِﻤَّﺎ ﺗُﺸْﺮِﻛُﻮنَ﴿٧٨﴾
اِﻧّٖﻰ وَﺟَّﻬْﺖُ وَﺟْﻬِﻰَ ﻟِﻠَّﺬٖى ﻓَﻄَﺮَ اﻟﺴَّﻤٰﻮَاتِ وَاﻟْﺎَرْضَ ﺣَﻨٖﻴﻔًﺎ وَﻣَٓﺎ اَﻧَﺎ ﻣِﻦَ اﻟْﻤُﺸْﺮِﻛٖﻴﻦَ﴿٧٩﴾
وَﺣَٓﺎﺟَّﻪُ ﻗَﻮْﻣُﻪُ ﻗَﺎلَ اَﺗُﺤَٓﺎﺟُّٓﻮﻧّٖﻰ ﻓِﻰ اﻟﻠّٰﻪِ وَﻗَﺪْ ﻫَﺪٰﻳﻦِ وَﻟَٓﺎ اَﺧَﺎفُ ﻣَﺎ ﺗُﺸْﺮِﻛُﻮنَ ﺑِﻪٖٓ اِﻟَّٓﺎ اَنْ ﻳَﺸَٓﺎءَ رَﺑّٖﻰ ﺷَﻴْﺌًﺎ وَﺳِﻊَ رَﺑّٖﻰ ﻛُﻞَّ ﺷَﻰْءٍ ﻋِﻠْﻤًﺎ اَﻓَﻠَﺎ ﺗَﺘَﺬَﻛَّﺮُونَ﴿٨٠﴾
وَﻛَﻴْﻒَ اَﺧَﺎفُ ﻣَٓﺎ اَﺷْﺮَﻛْﺘُﻢْ وَﻟَﺎ ﺗَﺨَﺎﻓُﻮنَ اَﻧَّﻜُﻢْ اَﺷْﺮَﻛْﺘُﻢْ ﺑِﺎﻟﻠّٰﻪِ ﻣَﺎﻟَﻢْ ﻳُﻨَﺰِّلْ ﺑِﻪٖ ﻋَﻠَﻴْﻜُﻢْ ﺳُﻠْﻄَﺎﻧًﺎ ﻓَﺎَىُّاﻟْﻔَﺮٖﻳﻘَﻴْﻦِ اَﺣَﻖُّ ﺑِﺎﻟْﺎَﻣْﻦِ اِنْ ﻛُﻨْﺘُﻢْ ﺗَﻌْﻠَﻤُﻮنَ﴿٨١﴾
اَﻟَّﺬٖﻳﻦَ اٰﻣَﻨُﻮا وَﻟَﻢْ ﻳَﻠْﺒِﺴُٓﻮا اٖﻳﻤَﺎﻧَﻬُﻢْ ﺑِﻈُﻠْﻢٍ اُوﻟٰٓﺌِﻚَ ﻟَﻬُﻢُ اﻟْﺎَﻣْﻦُ وَﻫُﻢْ ﻣُﻬْﺘَﺪُونَ﴿٨٢﴾
وَﺗِﻠْﻚَ ﺣُﺡَّﺘُﻨَٓﺎ اٰﺗَﻴْﻨَﺎﻫَٓﺎ اِﺑْﺮٰﻫٖﻴﻢَ ﻋَﻠٰﻰ ﻗَﻮْﻣِﻪٖ ﻧَﺮْﻓَﻊُ دَرَﺟَﺎتٍ ﻣَﻦْ ﻧَﺸَٓﺎءُ اِنَّ رَﺑَّﻚَ ﺣَﻜٖﻴﻢٌ ﻋَﻠٖﻴﻢٌ﴿٨٣﴾
وَوَﻫَﺒْﻨَﺎ ﻟَﻪُٓ اِﺳْﺤٰﻖَ وَﻳَﻌْﻘُﻮبَ ﻛُﻠًّﺎ ﻫَﺪَﻳْﻨَﺎ وَﻧُﻮﺣًﺎ ﻫَﺪَﻳْﻨَﺎ ﻣِﻦْ ﻗَﺒْﻞُ وَﻣِﻦْ ذُرِّﻳَّﺘِﻪٖ دَاوُدَ وَﺳُﻠَﻴْﻤٰﻦَ وَاَﻳُّﻮبَ وَﻳُﻮﺳُﻒَ وَﻣُﻮﺳٰﻰ وَﻫٰﺮُونَ وَﻛَﺬٰﻟِﻚَ ﻧَﺡْﺰِى اﻟْﻤُﺤْﺴِﻨٖﻴﻦَ﴿٨٤﴾
وَزَﻛَﺮِﻳَّﺎ وَﻳَﺤْﻴٰﻰ وَﻋٖﻴﺴٰﻰ وَاِﻟْﻴَﺎسَ ﻛُﻞٌّ ﻣِﻦَ اﻟﺼَّﺎﻟِﺤٖﻴﻦَ﴿٨٥﴾
وَاِﺳْﻤٰﻌٖﻴﻞَ وَاﻟْﻴَﺴَﻊَ وَﻳُﻮﻧُﺲَ وَﻟُﻮﻃًﺎ وَﻛُﻠًّﺎ ﻓَﻀَّﻠْﻨَﺎ ﻋَﻠَﻰ اﻟْﻌَﺎﻟَﻤٖﻴﻦَ﴿٨٦﴾
وَﻣِﻦْ اٰﺑَٓﺎﺋِﻬِﻢْ وَذُرِّﻳَّﺎﺗِﻬِﻢْ وَاِﺧْﻮَاﻧِﻬِﻢْ وَاﺟْﺘَﺒَﻴْﻨَﺎﻫُﻢْ وَﻫَﺪَﻳْﻨَﺎﻫُﻢْ اِﻟٰﻰ ﺻِﺮَاطٍ ﻣُﺴْﺘَﻘٖﻴﻢٍ﴿٨٧﴾
ذٰﻟِﻚَ ﻫُﺪَى اﻟﻠّٰﻪِ ﻳَﻬْﺪٖى ﺑِﻪٖ ﻣَﻦْ ﻳَﺸَٓﺎءُ ﻣِﻦْ ﻋِﺒَﺎدِهٖ وَﻟَﻮْ اَﺷْﺮَﻛُﻮا ﻟَﺤَﺒِﻂَ ﻋَﻨْﻬُﻢْ ﻣَﺎ ﻛَﺎﻧُﻮا ﻳَﻌْﻤَﻠُﻮنَ﴿٨٨﴾
اُوﻟٰٓﺌِﻚَ اﻟَّﺬٖﻳﻦَ اٰﺗَﻴْﻨَﺎﻫُﻢُ اﻟْﻜِﺘَﺎبَ وَاﻟْﺤُﻜْﻢَ وَاﻟﻨُّﺒُﻮَّةَ ﻓَﺎِنْ ﻳَﻜْﻔُﺮْ ﺑِﻬَﺎ ﻫٰٓﻮُٔﻟَٓﺎءِ ﻓَﻘَﺪْ وَﻛَّﻠْﻨَﺎ ﺑِﻬَﺎ ﻗَﻮْﻣًﺎ ﻟَﻴْﺴُﻮا ﺑِﻬَﺎ ﺑِﻜَﺎﻓِﺮٖﻳﻦَ﴿٨٩﴾
اُوﻟٰٓﺌِﻚَ اﻟَّﺬٖﻳﻦَ ﻫَﺪَى اﻟﻠّٰﻪُ ﻓَﺒِﻬُﺪٰﻳﻬُﻢُ اﻗْﺘَﺪِهْ ﻗُﻞْ ﻟَٓﺎ اَﺳْﺌَﻠُﻜُﻢْ ﻋَﻠَﻴْﻪِ اَﺟْﺮًا اِنْ ﻫُﻮَ اِﻟَّﺎ ذِﻛْﺮٰى ﻟِﻠْﻌَﺎﻟَﻤٖﻴﻦَ﴿٩٠﴾
وَﻣَﺎ ﻗَﺪَرُوا اﻟﻠّٰﻪَ ﺣَﻖَّ ﻗَﺪْرِهٖٓ اِذْ ﻗَﺎﻟُﻮا ﻣَٓﺎ اَﻧْﺰَلَ اﻟﻠّٰﻪُ ﻋَﻠٰﻰ ﺑَﺸَﺮٍ ﻣِﻦْ ﺷَﻰْءٍ ﻗُﻞْ ﻣَﻦْ اَﻧْﺰَلَ اﻟْﻜِﺘَﺎبَ اﻟَّﺬٖى ﺟَٓﺎءَ ﺑِﻪٖ ﻣُﻮﺳٰﻰ ﻧُﻮرًا وَﻫُﺪًى ﻟِﻠﻨَّﺎسِ ﺗَﺡْﻌَﻠُﻮﻧَﻪُ ﻗَﺮَاﻃٖﻴﺲَ ﺗُﺒْﺪُوﻧَﻬَﺎ وَﺗُﺨْﻔُﻮنَ ﻛَﺜٖﻴﺮًا وَﻋُﻠِّﻤْﺘُﻢْ ﻣَﺎﻟَﻢْ ﺗَﻌْﻠَﻤُٓﻮا اَﻧْﺘُﻢْ وَﻟَٓﺎ اٰﺑَٓﺎؤُﻛُﻢْ ﻗُﻞِ اﻟﻠّٰﻪُ ﺛُﻢَّ ذَرْﻫُﻢْ ﻓٖﻰ ﺧَﻮْﺿِﻬِﻢْ ﻳَﻠْﻌَﺒُﻮنَ﴿٩١﴾
وَﻫٰﺬَا ﻛِﺘَﺎبٌ اَﻧْﺰَﻟْﻨَﺎهُ ﻣُﺒَﺎرَكٌ ﻣُﺼَﺪِّقُ اﻟَّﺬٖى ﺑَﻴْﻦَ ﻳَﺪَﻳْﻪِ وَﻟِﺘُﻨْﺬِرَ اُمَّ اﻟْﻘُﺮٰى وَﻣَﻦْ ﺣَﻮْﻟَﻬَﺎ وَاﻟَّﺬٖﻳﻦَ ﻳُﻮْٔﻣِﻨُﻮنَ ﺑِﺎﻟْﺎٰﺧِﺮَةِ ﻳُﻮْٔﻣِﻨُﻮنَ ﺑِﻪٖ وَﻫُﻢْ ﻋَﻠٰﻰ ﺻَﻠَﺎﺗِﻬِﻢْ ﻳُﺤَﺎﻓِﻈُﻮنَ﴿٩٢﴾
وَﻣَﻦْ اَﻇْﻠَﻢُ ﻣِﻤَّﻦِ اﻓْﺘَﺮٰى ﻋَﻠَﻰ اﻟﻠّٰﻪِ ﻛَﺬِﺑًﺎ اَوْ ﻗَﺎلَ اُوﺣِﻰَ اِﻟَﻰَّ وَﻟَﻢْ ﻳُﻮحَ اِﻟَﻴْﻪِ ﺷَﻰْءٌ وَﻣَﻦْ ﻗَﺎلَ ﺳَﺎُﻧْﺰِلُ ﻣِﺜْﻞَ ﻣَٓﺎ اَﻧْﺰَلَ اﻟﻠّٰﻪُ وَﻟَﻮْ ﺗَﺮٰٓى اِذِ اﻟﻈَّﺎﻟِﻤُﻮنَ ﻓٖﻰ ﻏَﻤَﺮَاتِ اﻟْﻤَﻮْتِ وَاﻟْﻤَﻠٰٓﺌِﻜَﺔُ ﺑَﺎﺳِﻄُٓﻮا اَﻳْﺪٖﻳﻬِﻢْ اَﺧْﺮِﺟُٓﻮا اَﻧْﻔُﺴَﻜُﻢْ اَﻟْﻴَﻮْمَ ﺗُﺡْﺰَوْنَ ﻋَﺬَابَ اﻟْﻬُﻮنِ ﺑِﻤَﺎ ﻛُﻨْﺘُﻢْ ﺗَﻘُﻮﻟُﻮنَ ﻋَﻠَﻰ اﻟﻠّٰﻪِ ﻏَﻴْﺮَ اﻟْﺤَﻖِّ وَﻛُﻨْﺘُﻢْ ﻋَﻦْ اٰﻳَﺎﺗِﻪٖ ﺗَﺴْﺘَﻜْﺒِﺮُونَ﴿٩٣﴾
وَﻟَﻘَﺪْ ﺟِﺌْﺘُﻤُﻮﻧَﺎ ﻓُﺮَادٰى ﻛَﻤَﺎ ﺧَﻠَﻘْﻨَﺎﻛُﻢْ اَوَّلَ ﻣَﺮَّةٍ وَﺗَﺮَﻛْﺘُﻢْ ﻣَﺎ ﺧَﻮَّﻟْﻨَﺎﻛُﻢْ وَرَٓاءَ ﻇُﻬُﻮرِﻛُﻢْ وَﻣَﺎ ﻧَﺮٰى ﻣَﻌَﻜُﻢْ ﺷُﻔَﻌَٓﺎءَﻛُﻢُ اﻟَّﺬٖﻳﻦَ زَﻋَﻤْﺘُﻢْ اَﻧَّﻬُﻢْ ﻓٖﻴﻜُﻢْ ﺷُﺮَﻛٰٓﻮُٔا ﻟَﻘَﺪْ ﺗَﻘَﻄَّﻊَ ﺑَﻴْﻨَﻜُﻢْ وَﺿَﻞَّ ﻋَﻨْﻜُﻢْ ﻣَﺎ ﻛُﻨْﺘُﻢْ ﺗَﺰْﻋُﻤُﻮنَ﴿٩٤﴾
اِنَّ اﻟﻠّٰﻪَ ﻓَﺎﻟِﻖُ اﻟْﺤَﺐِّ وَاﻟﻨَّﻮٰى ﻳُﺨْﺮِجُ اﻟْﺤَﻰَّ ﻣِﻦَ اﻟْﻤَﻴِّﺖِ وَﻣُﺨْﺮِجُ اﻟْﻤَﻴِّﺖِ ﻣِﻦَ اﻟْﺤَﻰِّ ذٰﻟِﻜُﻢُ اﻟﻠّٰﻪُ ﻓَﺎَﻧّٰﻰ ﺗُﻮْٔﻓَﻜُﻮنَ﴿٩٥﴾
ﻓَﺎﻟِﻖُ اﻟْﺎِﺻْﺒَﺎحِ وَﺟَﻌَﻞَ اﻟَّﻴْﻞَ ﺳَﻜَﻨًﺎ وَاﻟﺸَّﻤْﺲَ وَاﻟْﻘَﻤَﺮَ ﺣُﺴْﺒَﺎﻧًﺎ ذٰﻟِﻚَ ﺗَﻘْﺪٖﻳﺮُ اﻟْﻌَﺰٖﻳﺰِ اﻟْﻌَﻠٖﻴﻢِ﴿٩٦﴾
وَﻫُﻮَ اﻟَّﺬٖى ﺟَﻌَﻞَ ﻟَﻜُﻢُ اﻟﻨُّﺡُﻮمَ ﻟِﺘَﻬْﺘَﺪُوا ﺑِﻬَﺎ ﻓٖﻰ ﻇُﻠُﻤَﺎتِ اﻟْﺒَﺮِّ وَاﻟْﺒَﺤْﺮِ ﻗَﺪْ ﻓَﺼَّﻠْﻨَﺎ اﻟْﺎٰﻳَﺎتِ ﻟِﻘَﻮْمٍ ﻳَﻌْﻠَﻤُﻮنَ﴿٩٧﴾
وَﻫُﻮَ اﻟَّﺬٖٓى اَﻧْﺸَﺎَﻛُﻢْ ﻣِﻦْ ﻧَﻔْﺲٍ وَاﺣِﺪَةٍ ﻓَﻤُﺴْﺘَﻘَﺮٌّ وَﻣُﺴْﺘَﻮْدَعٌ ﻗَﺪْ ﻓَﺼَّﻠْﻨَﺎ اﻟْﺎٰﻳَﺎتِ ﻟِﻘَﻮْمٍ ﻳَﻔْﻘَﻬُﻮنَ﴿٩٨﴾
وَﻫُﻮَ اﻟَّﺬٖٓى اَﻧْﺰَلَ ﻣِﻦَ اﻟﺴَّﻤَٓﺎءِ ﻣَٓﺎءً ﻓَﺎَﺧْﺮَﺟْﻨَﺎ ﺑِﻪٖ ﻧَﺒَﺎتَ ﻛُﻞِّ ﺷَﻰْءٍ ﻓَﺎَﺧْﺮَﺟْﻨَﺎ ﻣِﻨْﻪُ ﺧَﻀِﺮًا ﻧُﺨْﺮِجُ ﻣِﻨْﻪُ ﺣَﺒًّﺎ ﻣُﺘَﺮَاﻛِﺒًﺎ وَﻣِﻦَ اﻟﻨَّﺨْﻞِ ﻣِﻦْ ﻃَﻠْﻌِﻬَﺎ ﻗِﻨْﻮَانٌ دَاﻧِﻴَﺔٌ وَﺟَﻨَّﺎتٍ ﻣِﻦْ اَﻋْﻨَﺎبٍ وَاﻟﺰَّﻳْﺘُﻮنَ وَاﻟﺮُّﻣَّﺎنَ ﻣُﺸْﺘَﺒِﻬًﺎ وَﻏَﻴْﺮَ ﻣُﺘَﺸَﺎﺑِﻪٍ اُﻧْﻈُﺮُٓوا اِﻟٰﻰ ﺛَﻤَﺮِهٖٓ اِذَٓا اَﺛْﻤَﺮَ وَﻳَﻨْﻌِﻪٖ اِنَّ ﻓٖﻰ ذٰﻟِﻜُﻢْ ﻟَﺎٰﻳَﺎتٍ ﻟِﻘَﻮْمٍ ﻳُﻮْٔﻣِﻨُﻮنَ﴿٩٩﴾
وَﺟَﻌَﻠُﻮا ﻟِﻠّٰﻪِ ﺷُﺮَﻛَٓﺎءَ اﻟْﺡِﻦَّ وَﺧَﻠَﻘَﻬُﻢْ وَﺧَﺮَﻗُﻮا ﻟَﻪُ ﺑَﻨٖﻴﻦَ وَﺑَﻨَﺎتٍ ﺑِﻐَﻴْﺮِ ﻋِﻠْﻢٍ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ وَﺗَﻌَﺎﻟٰﻰ ﻋَﻤَّﺎ ﻳَﺼِﻔُﻮنَ﴿١٠٠﴾
ﺑَﺪٖﻳﻊُ اﻟﺴَّﻤٰﻮَاتِ وَاﻟْﺎَرْضِ اَﻧّٰﻰ ﻳَﻜُﻮنُ ﻟَﻪُ وَﻟَﺪٌ وَﻟَﻢْ ﺗَﻜُﻦْ ﻟَﻪُ ﺻَﺎﺣِﺒَﺔٌ وَﺧَﻠَﻖَ ﻛُﻞَّ ﺷَﻰْءٍ وَﻫُﻮَ ﺑِﻜُﻞِّ ﺷَﻰْءٍ ﻋَﻠٖﻴﻢٌ﴿١٠١﴾
ذٰﻟِﻜُﻢُ اﻟﻠّٰﻪُ رَﺑُّﻜُﻢْ ﻟَٓﺎ اِﻟٰﻪَ اِﻟَّﺎ ﻫُﻮَ ﺧَﺎﻟِﻖُ ﻛُﻞِّ ﺷَﻰْءٍ ﻓَﺎﻋْﺒُﺪُوهُ وَﻫُﻮَ ﻋَﻠٰﻰ ﻛُﻞِّ ﺷَﻰْءٍ وَﻛٖﻴﻞٌ﴿١٠٢﴾
ﻟَﺎﺗُﺪْرِﻛُﻪُ اﻟْﺎَﺑْﺼَﺎرُ وَﻫُﻮَ ﻳُﺪْرِكُ اﻟْﺎَﺑْﺼَﺎرَ وَﻫُﻮَ اﻟﻠَّﻄٖﻴﻒُ اﻟْﺨَﺒٖﻴﺮُ﴿١٠٣﴾
ﻗَﺪْ ﺟَٓﺎءَﻛُﻢْ ﺑَﺼَٓﺎﺋِﺮُ ﻣِﻦْ رَﺑِّﻜُﻢْ ﻓَﻤَﻦْ اَﺑْﺼَﺮَ ﻓَﻠِﻨَﻔْﺴِﻪٖ وَﻣَﻦْ ﻋَﻤِﻰَ ﻓَﻌَﻠَﻴْﻬَﺎ وَﻣَٓﺎ اَﻧَﺎ ﻋَﻠَﻴْﻜُﻢْ ﺑِﺤَﻔٖﻴﻆٍ﴿١٠٤﴾
وَﻛَﺬٰﻟِﻚَ ﻧُﺼَﺮِّفُ اﻟْﺎٰﻳَﺎتِ وَﻟِﻴَﻘُﻮﻟُﻮا دَرَﺳْﺖَ وَﻟِﻨُﺒَﻴِّﻨَﻪُ ﻟِﻘَﻮْمٍ ﻳَﻌْﻠَﻤُﻮنَ﴿١٠٥﴾
اِﺗَّﺒِﻊْ ﻣَٓﺎ اُوﺣِﻰَ اِﻟَﻴْﻚَ ﻣِﻦْ رَﺑِّﻚَ ﻟَٓﺎ اِﻟٰﻪَ اِﻟَّﺎ ﻫُﻮَ وَاَﻋْﺮِضْ ﻋَﻦِ اﻟْﻤُﺸْﺮِﻛٖﻴﻦَ﴿١٠٦﴾
وَﻟَﻮْ ﺷَٓﺎءَ اﻟﻠّٰﻪُ ﻣَٓﺎ اَﺷْﺮَﻛُﻮا وَﻣَﺎ ﺟَﻌَﻠْﻨَﺎكَ ﻋَﻠَﻴْﻬِﻢْ ﺣَﻔٖﻴﻈًﺎ وَﻣَٓﺎ اَﻧْﺖَ ﻋَﻠَﻴْﻬِﻢْ ﺑِﻮَﻛٖﻴﻞٍ﴿١٠٧﴾
وَﻟَﺎﺗَﺴُﺒُّﻮا اﻟَّﺬٖﻳﻦَ ﻳَﺪْﻋُﻮنَ ﻣِﻦْ دُونِ اﻟﻠّٰﻪِ ﻓَﻴَﺴُﺒُّﻮااﻟﻠّٰﻪَ ﻋَﺪْوًا ﺑِﻐَﻴْﺮِ ﻋِﻠْﻢٍ ﻛَﺬٰﻟِﻚَ زَﻳَّﻨَّﺎ ﻟِﻜُﻞِّ اُﻣَّﺔٍ ﻋَﻤَﻠَﻬُﻢْ ﺛُﻢَّ اِﻟٰﻰ رَﺑِّﻬِﻢْ ﻣَﺮْﺟِﻌُﻬُﻢْ ﻓَﻴُﻨَﺒِّﺌُﻬُﻢْ ﺑِﻤَﺎ ﻛَﺎﻧُﻮا ﻳَﻌْﻤَﻠُﻮنَ﴿١٠٨﴾
وَاَﻗْﺴَﻤُﻮا ﺑِﺎﻟﻠّٰﻪِ ﺟَﻬْﺪَ اَﻳْﻤَﺎﻧِﻬِﻢْ ﻟَﺌِﻦْ ﺟَٓﺎءَﺗْﻬُﻢْ اٰﻳَﺔٌ ﻟَﻴُﻮْٔﻣِﻨُﻦَّ ﺑِﻬَﺎ ﻗُﻞْ اِﻧَّﻤَﺎ اﻟْﺎٰﻳَﺎتُ ﻋِﻨْﺪَ اﻟﻠّٰﻪِ وَﻣَﺎ ﻳُﺸْﻌِﺮُﻛُﻢْ اَﻧَّﻬَٓﺎ اِذَا ﺟَٓﺎءَتْ ﻟَﺎﻳُﻮْٔﻣِﻨُﻮنَ﴿١٠٩﴾
وَﻧُﻘَﻠِّﺐُ اَﻓْﺌِﺪَﺗَﻬُﻢْ وَاَﺑْﺼَﺎرَﻫُﻢْ ﻛَﻤَﺎ ﻟَﻢْ ﻳُﻮْٔﻣِﻨُﻮا ﺑِﻪٖٓ اَوَّلَ ﻣَﺮَّةٍ وَﻧَﺬَرُﻫُﻢْ ﻓٖﻰ ﻃُﻐْﻴَﺎﻧِﻬِﻢْ ﻳَﻌْﻤَﻬُﻮنَ﴿١١٠﴾ٰ
وَﻟَﻮْ اَﻧَّﻨَﺎ ﻧَﺰَّﻟْﻨَٓﺎ اِﻟَﻴْﻬِﻢُ اﻟْﻤَﻠٰٓﺌِﻜَﺔَ وَﻛَﻠَّﻤَﻬُﻢُ اﻟْﻤَﻮْﺗٰﻰ وَﺣَﺸَﺮْﻧَﺎ ﻋَﻠَﻴْﻬِﻢْ ﻛُﻞَّ ﺷَﻰْءٍ ﻗُﺒُﻠًﺎ ﻣَﺎ ﻛَﺎﻧُﻮا ﻟِﻴُﻮْٔﻣِﻨُٓﻮا اِﻟَّٓﺎ اَنْ ﻳَﺸَٓﺎءَ اﻟﻠّٰﻪُ وَﻟٰﻜِﻦَّ اَﻛْﺜَﺮَﻫُﻢْ ﻳَﺡْﻬَﻠُﻮنَ﴿١١١﴾٨
وَﻛَﺬٰﻟِﻚَ ﺟَﻌَﻠْﻨَﺎ ﻟِﻜُﻞِّ ﻧَﺒِﻰٍّ ﻋَﺪُوًّا ﺷَﻴَﺎﻃٖﻴﻦَ اﻟْﺎِﻧْﺲِ وَاﻟْﺡِﻦِّ ﻳُﻮﺣٖﻰ ﺑَﻌْﻀُﻬُﻢْ اِﻟٰﻰ ﺑَﻌْﺾٍ زُﺧْﺮُفَ اﻟْﻘَﻮْلِ ﻏُﺮُورًا وَﻟَﻮْ ﺷَٓﺎءَ رَﺑُّﻚَ ﻣَﺎ ﻓَﻌَﻠُﻮهُ ﻓَﺬَرْﻫُﻢْ وَﻣَﺎ ﻳَﻔْﺘَﺮُونَ﴿١١٢﴾
وَﻟِﺘَﺼْﻐٰٓﻰ اِﻟَﻴْﻪِ اَﻓْﺌِﺪَةُ اﻟَّﺬٖﻳﻦَ ﻟَﺎ ﻳُﻮْٔﻣِﻨُﻮنَ ﺑِﺎﻟْﺎٰﺧِﺮَةِ وَﻟِﻴَﺮْﺿَﻮْهُ وَﻟِﻴَﻘْﺘَﺮِﻓُﻮا ﻣَﺎﻫُﻢْ ﻣُﻘْﺘَﺮِﻓُﻮنَ﴿١١٣﴾
اَﻓَﻐَﻴْﺮَ اﻟﻠّٰﻪِ اَﺑْﺘَﻐٖﻰ ﺣَﻜَﻤًﺎ وَﻫُﻮَ اﻟَّﺬٖٓى اَﻧْﺰَلَ اِﻟَﻴْﻜُﻢُ اﻟْﻜِﺘَﺎبَ ﻣُﻔَﺼَّﻠًﺎ وَاﻟَّﺬٖﻳﻦَ اٰﺗَﻴْﻨَﺎﻫُﻢُ اﻟْﻜِﺘَﺎبَ ﻳَﻌْﻠَﻤُﻮنَ اَﻧَّﻪُ ﻣُﻨَﺰَّلٌ ﻣِﻦْ رَﺑِّﻚَ ﺑِﺎﻟْﺤَﻖِّ ﻓَﻠَﺎ ﺗَﻜُﻮﻧَﻦَّ ﻣِﻦَ اﻟْﻤُﻤْﺘَﺮٖﻳﻦَ﴿١١٤﴾
وَﺗَﻤَّﺖْ ﻛَﻠِﻤَﺖُ رَﺑِّﻚَ ﺻِﺪْﻗًﺎ وَﻋَﺪْﻟًﺎ ﻟَﺎ ﻣُﺒَﺪِّلَ ﻟِﻜَﻠِﻤَﺎﺗِﻪٖ وَﻫُﻮَ اﻟﺴَّﻤٖﻴﻊُ اﻟْﻌَﻠٖﻴﻢُ﴿١١٥﴾
وَاِنْ ﺗُﻄِﻊْ اَﻛْﺜَﺮَ ﻣَﻦْ ﻓِﻰ اﻟْﺎَرْضِ ﻳُﻀِﻠُّﻮكَ ﻋَﻦْ ﺳَﺒٖﻴﻞِ اﻟﻠّٰﻪِ اِنْ ﻳَﺘَّﺒِﻌُﻮنَ اِﻟَّﺎ اﻟﻈَّﻦَّ وَاِنْ ﻫُﻢْ اِﻟَّﺎ ﻳَﺨْﺮُﺻُﻮنَ﴿١١٦﴾
اِنَّ رَﺑَّﻚَ ﻫُﻮَ اَﻋْﻠَﻢُ ﻣَﻦْ ﻳَﻀِﻞُّ ﻋَﻦْ ﺳَﺒٖﻴﻠِﻪٖ وَﻫُﻮَ اَﻋْﻠَﻢُ ﺑِﺎﻟْﻤُﻬْﺘَﺪٖﻳﻦَ﴿١١٧﴾
ﻓَﻜُﻠُﻮا ﻣِﻤَّﺎ ذُﻛِﺮَ اﺳْﻢُ اﻟﻠّٰﻪِ ﻋَﻠَﻴْﻪِ اِنْ ﻛُﻨْﺘُﻢْ ﺑِﺎٰﻳَﺎﺗِﻪٖ ﻣُﻮْٔﻣِﻨٖﻴﻦَ﴿١١٨﴾
وَﻣَﺎ ﻟَﻜُﻢْ اَﻟَّﺎ ﺗَﺎْﻛُﻠُﻮا ﻣِﻤَّﺎ ذُﻛِﺮَ اﺳْﻢُ اﻟﻠّٰﻪِ ﻋَﻠَﻴْﻪِ وَﻗَﺪْ ﻓَﺼَّﻞَ ﻟَﻜُﻢْ ﻣَﺎ ﺣَﺮَّمَ ﻋَﻠَﻴْﻜُﻢْ اِﻟَّﺎ ﻣَﺎ اﺿْﻄُﺮِرْﺗُﻢْ اِﻟَﻴْﻪِ وَاِنَّ ﻛَﺜٖﻴﺮًا ﻟَﻴُﻀِﻠُّﻮنَ ﺑِﺎَﻫْﻮَٓاﺋِﻬِﻢْ ﺑِﻐَﻴْﺮِ ﻋِﻠْﻢٍ اِنَّ رَﺑَّﻚَ ﻫُﻮَ اَﻋْﻠَﻢُ ﺑِﺎﻟْﻤُﻌْﺘَﺪٖﻳﻦَ﴿١١٩﴾
وَذَرُوا ﻇَﺎﻫِﺮَ اﻟْﺎِﺛْﻢِ وَﺑَﺎﻃِﻨَﻪُ اِنَّ اﻟَّﺬٖﻳﻦَ ﻳَﻜْﺴِﺒُﻮنَ اﻟْﺎِﺛْﻢَ ﺳَﻴُﺡْﺰَوْنَ ﺑِﻤَﺎ ﻛَﺎﻧُﻮا ﻳَﻘْﺘَﺮِﻓُﻮنَ﴿١٢٠﴾
وَﻟَﺎ ﺗَﺎْﻛُﻠُﻮا ﻣِﻤَّﺎ ﻟَﻢْ ﻳُﺬْﻛَﺮِ اﺳْﻢُ اﻟﻠّٰﻪِ ﻋَﻠَﻴْﻪِ وَاِﻧَّﻪُ ﻟَﻔِﺴْﻖٌ وَاِنَّ اﻟﺸَّﻴَﺎﻃٖﻴﻦَ ﻟَﻴُﻮﺣُﻮنَ اِﻟٰٓﻰ اَوْﻟِﻴَٓﺎﺋِﻬِﻢْ ﻟِﻴُﺡَﺎدِﻟُﻮﻛُﻢْ وَاِنْ اَﻃَﻌْﺘُﻤُﻮﻫُﻢْ اِﻧَّﻜُﻢْ ﻟَﻤُﺸْﺮِﻛُﻮنَ﴿١٢١﴾
اَوَﻣَﻦْ ﻛَﺎنَ ﻣَﻴْﺘًﺎ ﻓَﺎَﺣْﻴَﻴْﻨَﺎهُ وَﺟَﻌَﻠْﻨَﺎ ﻟَﻪُ ﻧُﻮرًا ﻳَﻤْﺸٖﻰ ﺑِﻪٖ ﻓِﻰ اﻟﻨَّﺎسِ ﻛَﻤَﻦْ ﻣَﺜَﻠُﻪُ ﻓِﻰ اﻟﻈُّﻠُﻤَﺎتِ ﻟَﻴْﺲَ ﺑِﺨَﺎرِجٍ ﻣِﻨْﻬَﺎ ﻛَﺬٰﻟِﻚَ زُﻳِّﻦَ ﻟِﻠْﻜَﺎﻓِﺮٖﻳﻦَ ﻣَﺎﻛَﺎﻧُﻮا ﻳَﻌْﻤَﻠُﻮنَ﴿١٢٢﴾
وَﻛَﺬٰﻟِﻚَ ﺟَﻌَﻠْﻨَﺎ ﻓٖﻰ ﻛُﻞِّ ﻗَﺮْﻳَﺔٍ اَﻛَﺎﺑِﺮَ ﻣُﺡْﺮِﻣٖﻴﻬَﺎ ﻟِﻴَﻤْﻜُﺮُوا ﻓٖﻴﻬَﺎ وَﻣَﺎ ﻳَﻤْﻜُﺮُونَ اِﻟَّﺎ ﺑِﺎَﻧْﻔُﺴِﻬِﻢْ وَﻣَﺎ ﻳَﺸْﻌُﺮُونَ﴿١٢٣﴾
وَاِذَا ﺟَٓﺎءَﺗْﻬُﻢْ اٰﻳَﺔٌ ﻗَﺎﻟُﻮا ﻟَﻦْ ﻧُﻮْٔﻣِﻦَ ﺣَﺘّٰﻰ ﻧُﻮْٔﺗٰﻰ ﻣِﺜْﻞَ ﻣَٓﺎ اُوﺗِﻰَ رُﺳُﻞُ اﻟﻠّٰﻪِ اَﻟﻠّٰﻪُ اَﻋْﻠَﻢُ ﺣَﻴْﺚُ ﻳَﺡْﻌَﻞُ رِﺳَﺎﻟَﺘَﻪُ ﺳَﻴُﺼٖﻴﺐُ اﻟَّﺬٖﻳﻦَ اَﺟْﺮَﻣُﻮا ﺻَﻐَﺎرٌ ﻋِﻨْﺪَ اﻟﻠّٰﻪِ وَﻋَﺬَابٌ ﺷَﺪٖﻳﺪٌ ﺑِﻤَﺎ ﻛَﺎﻧُﻮا ﻳَﻤْﻜُﺮُونَ﴿١٢٤﴾
ﻓَﻤَﻦْ ﻳُﺮِدِ اﻟﻠّٰﻪُ اَنْ ﻳَﻬْﺪِﻳَﻪُ ﻳَﺸْﺮَحْ ﺻَﺪْرَهُ ﻟِﻠْﺎِﺳْﻠَﺎمِ وَﻣَﻦْ ﻳُﺮِدْ اَنْ ﻳُﻀِﻠَّﻪُ ﻳَﺡْﻌَﻞْ ﺻَﺪْرَهُ ﺿَﻴِّﻘًﺎ ﺣَﺮَﺟًﺎ ﻛَﺎَﻧَّﻤَﺎ ﻳَﺼَّﻌَّﺪُ ﻓِﻰ اﻟﺴَّﻤَٓﺎءِ ﻛَﺬٰﻟِﻚَ ﻳَﺡْﻌَﻞُ اﻟﻠّٰﻪُ اﻟﺮِّﺟْﺲَ ﻋَﻠَﻰ اﻟَّﺬٖﻳﻦَ ﻟَﺎ ﻳُﻮْٔﻣِﻨُﻮنَ﴿١٢٥﴾
وَﻫٰﺬَا ﺻِﺮَاطُ رَﺑِّﻚَ ﻣُﺴْﺘَﻘٖﻴﻤًﺎ ﻗَﺪْ ﻓَﺼَّﻠْﻨَﺎ اﻟْﺎٰﻳَﺎتِ ﻟِﻘَﻮْمٍ ﻳَﺬَّﻛَّﺮُونَ﴿١٢٦﴾
ﻟَﻬُﻢْ دَارُ اﻟﺴَّﻠَﺎمِ ﻋِﻨْﺪَ رَﺑِّﻬِﻢْ وَﻫُﻮَ وَﻟِﻴُّﻬُﻢْ ﺑِﻤَﺎ ﻛَﺎﻧُﻮا ﻳَﻌْﻤَﻠُﻮنَ﴿١٢٧﴾
وَﻳَﻮْمَ ﻳَﺤْﺸُﺮُﻫُﻢْ ﺟَﻤٖﻴﻌًﺎ ﻳَﺎ ﻣَﻌْﺸَﺮَ اﻟْﺡِﻦِّ ﻗَﺪِ اﺳْﺘَﻜْﺜَﺮْﺗُﻢْ ﻣِﻦَ اﻟْﺎِﻧْﺲِ وَﻗَﺎلَ اَوْﻟِﻴَٓﺎؤُﻫُﻢْ ﻣِﻦَ اﻟْﺎِﻧْﺲِ رَﺑَّﻨَﺎ اﺳْﺘَﻤْﺘَﻊَ ﺑَﻌْﻀُﻨَﺎ ﺑِﺒَﻌْﺾٍ وَﺑَﻠَﻐْﻨَٓﺎ اَﺟَﻠَﻨَﺎ اﻟَّﺬٖٓى اَﺟَّﻠْﺖَ ﻟَﻨَﺎ ﻗَﺎلَ اﻟﻨَّﺎرُ ﻣَﺜْﻮٰﻳﻜُﻢْ ﺧَﺎﻟِﺪٖﻳﻦَ ﻓٖﻴﻬَٓﺎ اِﻟَّﺎ ﻣَﺎ ﺷَٓﺎءَ اﻟﻠّٰﻪُ اِنَّ رَﺑَّﻚَ ﺣَﻜٖﻴﻢٌ ﻋَﻠٖﻴﻢٌ﴿١٢٨﴾
وَﻛَﺬٰﻟِﻚَ ﻧُﻮَﻟّٖﻰ ﺑَﻌْﺾَ اﻟﻈَّﺎﻟِﻤٖﻴﻦَ ﺑَﻌْﻀًﺎ ﺑِﻤَﺎ ﻛَﺎﻧُﻮا ﻳَﻜْﺴِﺒُﻮنَ﴿١٢٩﴾
ﻳَﺎ ﻣَﻌْﺸَﺮَ اﻟْﺡِﻦِّ وَاﻟْﺎِﻧْﺲِ اَﻟَﻢْ ﻳَﺎْﺗِﻜُﻢْ رُﺳُﻞٌ ﻣِﻨْﻜُﻢْ ﻳَﻘُﺼُّﻮنَ ﻋَﻠَﻴْﻜُﻢْ اٰﻳَﺎﺗٖﻰ وَﻳُﻨْﺬِرُوﻧَﻜُﻢْ ﻟِﻘَٓﺎءَ ﻳَﻮْﻣِﻜُﻢْ ﻫٰﺬَا ﻗَﺎﻟُﻮا ﺷَﻬِﺪْﻧَﺎ ﻋَﻠٰٓﻰ اَﻧْﻔُﺴِﻨَﺎ وَﻏَﺮَّﺗْﻬُﻢُ اﻟْﺤَﻴٰﻮةُ اﻟﺪُّﻧْﻴَﺎ وَﺷَﻬِﺪُوا ﻋَﻠٰٓﻰ اَﻧْﻔُﺴِﻬِﻢْ اَﻧَّﻬُﻢْ ﻛَﺎﻧُﻮا ﻛَﺎﻓِﺮٖﻳﻦَ﴿١٣٠﴾
ذٰﻟِﻚَ اَنْ ﻟَﻢْ ﻳَﻜُﻦْ رَﺑُّﻚَ ﻣُﻬْﻠِﻚَ اﻟْﻘُﺮٰى ﺑِﻈُﻠْﻢٍ وَاَﻫْﻠُﻬَﺎ ﻏَﺎﻓِﻠُﻮنَ﴿١٣١﴾
وَﻟِﻜُﻞٍّ دَرَﺟَﺎتٌ ﻣِﻤَّﺎ ﻋَﻤِﻠُﻮا وَﻣَﺎ رَﺑُّﻚَ ﺑِﻐَﺎﻓِﻞٍ ﻋَﻤَّﺎ ﻳَﻌْﻤَﻠُﻮنَ﴿١٣٢﴾
وَرَﺑُّﻚَ اﻟْﻐَﻨِﻰُّ ذُواﻟﺮَّﺣْﻤَﺔِ اِنْ ﻳَﺸَﺎْ ﻳُﺬْﻫِﺒْﻜُﻢْ وَﻳَﺴْﺘَﺨْﻠِﻒْ ﻣِﻦْ ﺑَﻌْﺪِﻛُﻢْ ﻣَﺎ ﻳَﺸَٓﺎءُ ﻛَﻤَٓﺎ اَﻧْﺸَﺎَﻛُﻢْ ﻣِﻦْ ذُرِّﻳَّﺔِ ﻗَﻮْمٍ اٰﺧَﺮٖﻳﻦَ﴿١٣٣﴾
اِنَّ ﻣَﺎ ﺗُﻮﻋَﺪُونَ ﻟَﺎٰتٍ وَﻣَٓﺎ اَﻧْﺘُﻢْ ﺑِﻤُﻌْﺡِﺰٖﻳﻦَ﴿١٣٤﴾
ﻗُﻞْ ﻳَﺎﻗَﻮْمِ اﻋْﻤَﻠُﻮا ﻋَﻠٰﻰ ﻣَﻜَﺎﻧَﺘِﻜُﻢْ اِﻧّٖﻰ ﻋَﺎﻣِﻞٌ ﻓَﺴَﻮْفَ ﺗَﻌْﻠَﻤُﻮنَ ﻣَﻦْ ﺗَﻜُﻮنُ ﻟَﻪُ ﻋَﺎﻗِﺒَﺔُ اﻟﺪَّارِ اِﻧَّﻪُ ﻟَﺎ ﻳُﻔْﻠِﺢُ اﻟﻈَّﺎﻟِﻤُﻮنَ﴿١٣٥﴾
وَﺟَﻌَﻠُﻮا ﻟِﻠّٰﻪِ ﻣِﻤَّﺎ ذَرَاَ ﻣِﻦَ اﻟْﺤَﺮْثِ وَاﻟْﺎَﻧْﻌَﺎمِ ﻧَﺼٖﻴﺒًﺎ ﻓَﻘَﺎﻟُﻮا ﻫٰﺬَا ﻟِﻠّٰﻪِ ﺑِﺰَﻋْﻤِﻬِﻢْ وَﻫٰﺬَا ﻟِﺸُﺮَﻛَٓﺎﺋِﻨَﺎ ﻓَﻤَﺎ ﻛَﺎنَ ﻟِﺸُﺮَﻛَٓﺎﺋِﻬِﻢْ ﻓَﻠَﺎ ﻳَﺼِﻞُ اِﻟَﻰ اﻟﻠّٰﻪِ وَﻣَﺎ ﻛَﺎنَ ﻟِﻠّٰﻪِ ﻓَﻬُﻮَ ﻳَﺼِﻞُ اِﻟٰﻰ ﺷُﺮَﻛَٓﺎﺋِﻬِﻢْ ﺳَٓﺎءَ ﻣَﺎ ﻳَﺤْﻜُﻤُﻮنَ﴿١٣٦﴾
وَﻛَﺬٰﻟِﻚَ زَﻳَّﻦَ ﻟِﻜَﺜٖﻴﺮٍ ﻣِﻦَ اﻟْﻤُﺸْﺮِﻛٖﻴﻦَ ﻗَﺘْﻞَ اَوْﻟَﺎدِﻫِﻢْ ﺷُﺮَﻛَٓﺎؤُﻫُﻢْ ﻟِﻴُﺮْدُوﻫُﻢْ وَﻟِﻴَﻠْﺒِﺴُﻮا ﻋَﻠَﻴْﻬِﻢْ دٖﻳﻨَﻬُﻢْ وَﻟَﻮْ ﺷَٓﺎءَ اﻟﻠّٰﻪُ ﻣَﺎ ﻓَﻌَﻠُﻮهُ ﻓَﺬَرْﻫُﻢْ وَﻣَﺎ ﻳَﻔْﺘَﺮُونَ﴿١٣٧﴾
وَﻗَﺎﻟُﻮا ﻫٰﺬِهٖٓ اَﻧْﻌَﺎمٌ وَﺣَﺮْثٌ ﺣِﺡْﺮٌ ﻟَﺎ ﻳَﻄْﻌَﻤُﻬَٓﺎ اِﻟَّﺎ ﻣَﻦْ ﻧَﺸَٓﺎءُ ﺑِﺰَﻋْﻤِﻬِﻢْ وَاَﻧْﻌَﺎمٌ ﺣُﺮِّﻣَﺖْ ﻇُﻬُﻮرُﻫَﺎ وَاَﻧْﻌَﺎمٌ ﻟَﺎ ﻳَﺬْﻛُﺮُونَ اﺳْﻢَ اﻟﻠّٰﻪِ ﻋَﻠَﻴْﻬَﺎ اﻓْﺘِﺮَٓاءً ﻋَﻠَﻴْﻪِ ﺳَﻴَﺡْﺰٖﻳﻬِﻢْ ﺑِﻤَﺎ ﻛَﺎﻧُﻮا ﻳَﻔْﺘَﺮُونَ﴿١٣٨﴾
وَﻗَﺎﻟُﻮا ﻣَﺎ ﻓٖﻰ ﺑُﻄُﻮنِ ﻫٰﺬِهِ اﻟْﺎَﻧْﻌَﺎمِ ﺧَﺎﻟِﺼَﺔٌ ﻟِﺬُﻛُﻮرِﻧَﺎ وَﻣُﺤَﺮَّمٌ ﻋَﻠٰٓﻰ اَزْوَاﺟِﻨَﺎ وَاِنْ ﻳَﻜُﻦْ ﻣَﻴْﺘَﺔً ﻓَﻬُﻢْ ﻓٖﻴﻪِ ﺷُﺮَﻛَٓﺎءُ ﺳَﻴَﺡْﺰٖﻳﻬِﻢْ وَﺻْﻔَﻬُﻢْ اِﻧَّﻪُ ﺣَﻜٖﻴﻢٌ ﻋَﻠٖﻴﻢٌ﴿١٣٩﴾
ﻗَﺪْ ﺧَﺴِﺮَ اﻟَّﺬٖﻳﻦَ ﻗَﺘَﻠُٓﻮا اَوْﻟَﺎدَﻫُﻢْ ﺳَﻔَﻬًﺎ ﺑِﻐَﻴْﺮِ ﻋِﻠْﻢٍ وَﺣَﺮَّﻣُﻮا ﻣَﺎ رَزَﻗَﻬُﻢُ اﻟﻠّٰﻪُ اﻓْﺘِﺮَٓاءً ﻋَﻠَﻰ اﻟﻠّٰﻪِ ﻗَﺪْ ﺿَﻠُّﻮا وَﻣَﺎ ﻛَﺎﻧُﻮا ﻣُﻬْﺘَﺪٖﻳﻦَ﴿١٤٠﴾
وَﻫُﻮَ اﻟَّﺬٖٓى اَﻧْﺸَﺎَ ﺟَﻨَّﺎتٍ ﻣَﻌْﺮُوﺷَﺎتٍ وَﻏَﻴْﺮَ ﻣَﻌْﺮُوﺷَﺎتٍ وَاﻟﻨَّﺨْﻞَ وَاﻟﺰَّرْعَ ﻣُﺨْﺘَﻠِﻔًﺎ اُﻛُﻠُﻪُ وَاﻟﺰَّﻳْﺘُﻮنَ وَاﻟﺮُّﻣَّﺎنَ ﻣُﺘَﺸَﺎﺑِﻬًﺎ وَﻏَﻴْﺮَ ﻣُﺘَﺸَﺎﺑِﻪٍ ﻛُﻠُﻮا ﻣِﻦْ ﺛَﻤَﺮِهٖٓ اِذَٓا اَﺛْﻤَﺮَ وَاٰﺗُﻮا ﺣَﻘَّﻪُ ﻳَﻮْمَ ﺣَﺼَﺎدِهٖ وَﻟَﺎ ﺗُﺴْﺮِﻓُﻮا اِﻧَّﻪُ ﻟَﺎ ﻳُﺤِﺐُّ اﻟْﻤُﺴْﺮِﻓٖﻴﻦَ﴿١٤١﴾
وَﻣِﻦَ اﻟْﺎَﻧْﻌَﺎمِ ﺣَﻤُﻮﻟَﺔً وَﻓَﺮْﺷًﺎ ﻛُﻠُﻮا ﻣِﻤَّﺎ رَزَﻗَﻜُﻢُ اﻟﻠّٰﻪُ وَﻟَﺎ ﺗَﺘَّﺒِﻌُﻮا ﺧُﻄُﻮَاتِ اﻟﺸَّﻴْﻄَﺎنِ اِﻧَّﻪُ ﻟَﻜُﻢْ ﻋَﺪُوٌّ ﻣُﺒٖﻴﻦٌ﴿١٤٢﴾
ﺛَﻤَﺎﻧِﻴَﺔَ اَزْوَاجٍ ﻣِﻦَ اﻟﻀَّﺎْنِ اﺛْﻨَﻴْﻦِ وَﻣِﻦَ اﻟْﻤَﻌْﺰِ اﺛْﻨَﻴْﻦِ ﻗُﻞْ آٰﻟﺬَّﻛَﺮَﻳْﻦِ ﺣَﺮَّمَ اَمِ اﻟْﺎُﻧْﺜَﻴَﻴْﻦِ اَﻣَّﺎ اﺷْﺘَﻤَﻠَﺖْ ﻋَﻠَﻴْﻪِ اَرْﺣَﺎمُ اﻟْﺎُﻧْﺜَﻴَﻴْﻦِ ﻧَﺒِّﻮُٔﻧٖﻰ ﺑِﻌِﻠْﻢٍ اِنْ ﻛُﻨْﺘُﻢْ ﺻَﺎدِﻗٖﻴﻦَ﴿١٤٣﴾
وَﻣِﻦَ اﻟْﺎِﺑِﻞِ اﺛْﻨَﻴْﻦِ وَﻣِﻦَ اﻟْﺒَﻘَﺮِ اﺛْﻨَﻴْﻦِ ﻗُﻞْ آٰﻟﺬَّﻛَﺮَﻳْﻦِ ﺣَﺮَّمَ اَمِ اﻟْﺎُﻧْﺜَﻴَﻴْﻦِ اَﻣَّﺎ اﺷْﺘَﻤَﻠَﺖْ ﻋَﻠَﻴْﻪِ اَرْﺣَﺎمُ اﻟْﺎُﻧْﺜَﻴَﻴْﻦِ اَمْ ﻛُﻨْﺘُﻢْ ﺷُﻬَﺪَٓاءَ اِذْ وَﺻّٰﻴﻜُﻢُ اﻟﻠّٰﻪُ ﺑِﻬٰﺬَا ﻓَﻤَﻦْ اَﻇْﻠَﻢُ ﻣِﻤَّﻦِ اﻓْﺘَﺮٰى ﻋَﻠَﻰ اﻟﻠّٰﻪِ ﻛَﺬِﺑًﺎ ﻟِﻴُﻀِﻞَّ اﻟﻨَّﺎسَ ﺑِﻐَﻴْﺮِ ﻋِﻠْﻢٍ اِنَّ اﻟﻠّٰﻪَ ﻟَﺎ ﻳَﻬْﺪِى اﻟْﻘَﻮْمَ اﻟﻈَّﺎﻟِﻤٖﻴﻦَ﴿١٤٤﴾
ﻗُﻞْ ﻟَٓﺎ اَﺟِﺪُ ﻓٖﻰ ﻣَٓﺎ اُوﺣِﻰَ اِﻟَﻰَّ ﻣُﺤَﺮَّﻣًﺎ ﻋَﻠٰﻰ ﻃَﺎﻋِﻢٍ ﻳَﻄْﻌَﻤُﻪُٓ اِﻟَّٓﺎ اَنْ ﻳَﻜُﻮنَ ﻣَﻴْﺘَﺔً اَوْ دَﻣًﺎ ﻣَﺴْﻔُﻮﺣًﺎ اَوْ ﻟَﺤْﻢَ ﺧِﻨْﺰٖﻳﺮٍ ﻓَﺎِﻧَّﻪُ رِﺟْﺲٌ اَوْ ﻓِﺴْﻘًﺎ اُﻫِﻞَّ ﻟِﻐَﻴْﺮِ اﻟﻠّٰﻪِ ﺑِﻪٖ ﻓَﻤَﻦِ اﺿْﻄُﺮَّ ﻏَﻴْﺮَ ﺑَﺎغٍ وَﻟَﺎ ﻋَﺎدٍ ﻓَﺎِنَّ رَﺑَّﻚَ ﻏَﻔُﻮرٌ رَﺣٖﻴﻢٌ﴿١٤٥﴾
وَﻋَﻠَﻰ اﻟَّﺬٖﻳﻦَ ﻫَﺎدُوا ﺣَﺮَّﻣْﻨَﺎ ﻛُﻞَّ ذٖى ﻇُﻔُﺮٍ وَﻣِﻦَ اﻟْﺒَﻘَﺮِ وَاﻟْﻐَﻨَﻢِ ﺣَﺮَّﻣْﻨَﺎ ﻋَﻠَﻴْﻬِﻢْ ﺷُﺤُﻮﻣَﻬُﻤَٓﺎ اِﻟَّﺎ ﻣَﺎ ﺣَﻤَﻠَﺖْ ﻇُﻬُﻮرُﻫُﻤَٓﺎ اَوِ اﻟْﺤَﻮَاﻳَٓﺎ اَوْ ﻣَﺎ اﺧْﺘَﻠَﻂَ ﺑِﻌَﻈْﻢٍ ذٰﻟِﻚَ ﺟَﺰَﻳْﻨَﺎﻫُﻢْ ﺑِﺒَﻐْﻴِﻬِﻢْ وَاِﻧَّﺎ ﻟَﺼَﺎدِﻗُﻮنَ﴿١٤٦﴾
ﻓَﺎِنْ ﻛَﺬَّﺑُﻮكَ ﻓَﻘُﻞْ رَﺑُّﻜُﻢْ ذُو رَﺣْﻤَﺔٍ وَاﺳِﻌَﺔٍ وَﻟَﺎ ﻳُﺮَدُّ ﺑَﺎْﺳُﻪُ ﻋَﻦِ اﻟْﻘَﻮْمِ اﻟْﻤُﺡْﺮِﻣٖﻴﻦَ﴿١٤٧﴾
ﺳَﻴَﻘُﻮلُ اﻟَّﺬٖﻳﻦَ اَﺷْﺮَﻛُﻮا ﻟَﻮْ ﺷَٓﺎءَ اﻟﻠّٰﻪُ ﻣَٓﺎ اَﺷْﺮَﻛْﻨَﺎ وَﻟَٓﺎ اٰﺑَٓﺎؤُﻧَﺎ وَﻟَﺎ ﺣَﺮَّﻣْﻨَﺎ ﻣِﻦْ ﺷَﻰْءٍ ﻛَﺬٰﻟِﻚَ ﻛَﺬَّبَ اﻟَّﺬٖﻳﻦَ ﻣِﻦْ ﻗَﺒْﻠِﻬِﻢْ ﺣَﺘّٰﻰ ذَاﻗُﻮا ﺑَﺎْﺳَﻨَﺎ ﻗُﻞْ ﻫَﻞْ ﻋِﻨْﺪَﻛُﻢْ ﻣِﻦْ ﻋِﻠْﻢٍ ﻓَﺘُﺨْﺮِﺟُﻮهُ ﻟَﻨَﺎ اِنْ ﺗَﺘَّﺒِﻌُﻮنَ اِﻟَّﺎ اﻟﻈَّﻦَّ وَاِنْ اَﻧْﺘُﻢْ اِﻟَّﺎ ﺗَﺨْﺮُﺻُﻮنَ﴿١٤٨﴾
ﻗُﻞْ ﻓَﻠِﻠّٰﻪِ اﻟْﺤُﺡَّﺔُ اﻟْﺒَﺎﻟِﻐَﺔُ ﻓَﻠَﻮْ ﺷَٓﺎءَ ﻟَﻬَﺪٰﻳﻜُﻢْ اَﺟْﻤَﻌٖﻴﻦَ﴿١٤٩﴾
ﻗُﻞْ ﻫَﻠُﻢَّ ﺷُﻬَﺪَٓاءَﻛُﻢُ اﻟَّﺬٖﻳﻦَ ﻳَﺸْﻬَﺪُونَ اَنَّ اﻟﻠّٰﻪَ ﺣَﺮَّمَ ﻫٰﺬَا ﻓَﺎِنْ ﺷَﻬِﺪُوا ﻓَﻠَﺎ ﺗَﺸْﻬَﺪْ ﻣَﻌَﻬُﻢْ وَﻟَﺎ ﺗَﺘَّﺒِﻊْ اَﻫْﻮَٓاءَ اﻟَّﺬٖﻳﻦَ ﻛَﺬَّﺑُﻮا ﺑِﺎٰﻳَﺎﺗِﻨَﺎ وَاﻟَّﺬٖﻳﻦَ ﻟَﺎ ﻳُﻮْٔﻣِﻨُﻮنَ ﺑِﺎﻟْﺎٰﺧِﺮَةِ وَﻫُﻢْ ﺑِﺮَﺑِّﻬِﻢْ ﻳَﻌْﺪِﻟُﻮنَ﴿١٥٠﴾
ﻗُﻞْ ﺗَﻌَﺎﻟَﻮْا اَﺗْﻞُ ﻣَﺎ ﺣَﺮَّمَ رَﺑُّﻜُﻢْ ﻋَﻠَﻴْﻜُﻢْ اَﻟَّﺎ ﺗُﺸْﺮِﻛُﻮا ﺑِﻪٖ ﺷَﻴْﺌًﺎ وَﺑِﺎﻟْﻮَاﻟِﺪَﻳْﻦِ اِﺣْﺴَﺎﻧًﺎ وَﻟَﺎ ﺗَﻘْﺘُﻠُٓﻮا اَوْﻟَﺎدَﻛُﻢْ ﻣِﻦْ اِﻣْﻠَﺎقٍ ﻧَﺤْﻦُ ﻧَﺮْزُﻗُﻜُﻢْ وَاِﻳَّﺎﻫُﻢْ وَﻟَﺎﺗَﻘْﺮَﺑُﻮا اﻟْﻔَﻮَاﺣِﺶَ ﻣَﺎ ﻇَﻬَﺮَ ﻣِﻨْﻬَﺎ وَﻣَﺎ ﺑَﻄَﻦَ وَﻟَﺎ ﺗَﻘْﺘُﻠُﻮا اﻟﻨَّﻔْﺲَ اﻟَّﺘٖﻰ ﺣَﺮَّمَ اﻟﻠّٰﻪُ اِﻟَّﺎ ﺑِﺎﻟْﺤَﻖِّ ذٰﻟِﻜُﻢْ وَﺻّٰﻴﻜُﻢْ ﺑِﻪٖ ﻟَﻌَﻠَّﻜُﻢْ ﺗَﻌْﻘِﻠُﻮنَ﴿١٥١﴾
وَﻟَﺎ ﺗَﻘْﺮَﺑُﻮا ﻣَﺎلَ اﻟْﻴَﺘٖﻴﻢِ اِﻟَّﺎ ﺑِﺎﻟَّﺘٖﻰ ﻫِﻰَ اَﺣْﺴَﻦُ ﺣَﺘّٰﻰ ﻳَﺒْﻠُﻎَ اَﺷُﺪَّهُ وَاَوْﻓُﻮا اﻟْﻜَﻴْﻞَ وَاﻟْﻤٖﻴﺰَانَ ﺑِﺎﻟْﻘِﺴْﻂِ ﻟَﺎﻧُﻜَﻠِّﻒُ ﻧَﻔْﺴًﺎ اِﻟَّﺎ وُﺳْﻌَﻬَﺎ وَاِذَا ﻗُﻠْﺘُﻢْ ﻓَﺎﻋْﺪِﻟُﻮا وَﻟَﻮْ ﻛَﺎنَ ذَاﻗُﺮْﺑٰﻰ وَﺑِﻌَﻬْﺪِ اﻟﻠّٰﻪِ اَوْﻓُﻮا ذٰﻟِﻜُﻢْ وَﺻّٰﻴﻜُﻢْ ﺑِﻪٖ ﻟَﻌَﻠَّﻜُﻢْ ﺗَﺬَﻛَّﺮُونَ﴿١٥٢﴾
وَاَنَّ ﻫٰﺬَا ﺻِﺮَاﻃٖﻰ ﻣُﺴْﺘَﻘٖﻴﻤًﺎ ﻓَﺎﺗَّﺒِﻌُﻮهُ وَﻟَﺎ ﺗَﺘَّﺒِﻌُﻮا اﻟﺴُّﺒُﻞَ ﻓَﺘَﻔَﺮَّقَ ﺑِﻜُﻢْ ﻋَﻦْ ﺳَﺒٖﻴﻠِﻪٖ ذٰﻟِﻜُﻢْ وَﺻّٰﻴﻜُﻢْ ﺑِﻪٖ ﻟَﻌَﻠَّﻜُﻢْ ﺗَﺘَّﻘُﻮنَ﴿١٥٣﴾
ﺛُﻢَّ اٰﺗَﻴْﻨَﺎ ﻣُﻮﺳَﻰ اﻟْﻜِﺘَﺎبَ ﺗَﻤَﺎﻣًﺎ ﻋَﻠَﻰ اﻟَّﺬٖٓى اَﺣْﺴَﻦَ وَﺗَﻔْﺼٖﻴﻠًﺎ ﻟِﻜُﻞِّ ﺷَﻰْءٍ وَﻫُﺪًى وَرَﺣْﻤَﺔً ﻟَﻌَﻠَّﻬُﻢْ ﺑِﻠِﻘَٓﺎءِ رَﺑِّﻬِﻢْ ﻳُﻮْٔﻣِﻨُﻮنَ﴿١٥٤﴾
وَﻫٰﺬَا ﻛِﺘَﺎبٌ اَﻧْﺰَﻟْﻨَﺎهُ ﻣُﺒَﺎرَكٌ ﻓَﺎﺗَّﺒِﻌُﻮهُ وَاﺗَّﻘُﻮا ﻟَﻌَﻠَّﻜُﻢْ ﺗُﺮْﺣَﻤُﻮنَ﴿١٥٥﴾
اَنْ ﺗَﻘُﻮﻟُٓﻮا اِﻧَّﻤَٓﺎ اُﻧْﺰِلَ اﻟْﻜِﺘَﺎبُ ﻋَﻠٰﻰ ﻃَٓﺎﺋِﻔَﺘَﻴْﻦِ ﻣِﻦْ ﻗَﺒْﻠِﻨَﺎ وَاِنْ ﻛُﻨَّﺎ ﻋَﻦْ دِرَاﺳَﺘِﻬِﻢْ ﻟَﻐَﺎﻓِﻠٖﻴﻦَ﴿١٥٦﴾
اَوْ ﺗَﻘُﻮﻟُﻮا ﻟَﻮْ اَﻧَّٓﺎ اُﻧْﺰِلَ ﻋَﻠَﻴْﻨَﺎ اﻟْﻜِﺘَﺎبُ ﻟَﻜُﻨَّٓﺎ اَﻫْﺪٰى ﻣِﻨْﻬُﻢْ ﻓَﻘَﺪْ ﺟَٓﺎءَﻛُﻢْ ﺑَﻴِّﻨَﺔٌ ﻣِﻦْ رَﺑِّﻜُﻢْ وَﻫُﺪًى وَرَﺣْﻤَﺔٌ ﻓَﻤَﻦْ اَﻇْﻠَﻢُ ﻣِﻤَّﻦْ ﻛَﺬَّبَ ﺑِﺎٰﻳَﺎتِ اﻟﻠّٰﻪِ وَﺻَﺪَفَ ﻋَﻨْﻬَﺎ ﺳَﻨَﺡْﺰِى اﻟَّﺬٖﻳﻦَ ﻳَﺼْﺪِﻓُﻮنَ ﻋَﻦْ اٰﻳَﺎﺗِﻨَﺎ ﺳُٓﻮءَ اﻟْﻌَﺬَابِ ﺑِﻤَﺎ ﻛَﺎﻧُﻮا ﻳَﺼْﺪِﻓُﻮنَ﴿١٥٧﴾
ﻫَﻞْ ﻳَﻨْﻈُﺮُونَ اِﻟَّٓﺎ اَنْ ﺗَﺎْﺗِﻴَﻬُﻢُ اﻟْﻤَﻠٰٓﺌِﻜَﺔُ اَوْ ﻳَﺎْﺗِﻰَ رَﺑُّﻚَ اَوْ ﻳَﺎْﺗِﻰَ ﺑَﻌْﺾُ اٰﻳَﺎتِ رَﺑِّﻚَ ﻳَﻮْمَ ﻳَﺎْﺗٖﻰ ﺑَﻌْﺾُ اٰﻳَﺎتِ رَﺑِّﻚَ ﻟَﺎ ﻳَﻨْﻔَﻊُ ﻧَﻔْﺴًﺎ اٖﻳﻤَﺎﻧُﻬَﺎ ﻟَﻢْ ﺗَﻜُﻦْ اٰﻣَﻨَﺖْ ﻣِﻦْ ﻗَﺒْﻞُ اَوْ ﻛَﺴَﺒَﺖْ ﻓٖٓﻰ اٖﻳﻤَﺎﻧِﻬَﺎ ﺧَﻴْﺮًا ﻗُﻞِ اﻧْﺘَﻈِﺮُٓوا اِﻧَّﺎ ﻣُﻨْﺘَﻈِﺮُونَ﴿١٥٨﴾
اِنَّ اﻟَّﺬٖﻳﻦَ ﻓَﺮَّﻗُﻮا دٖﻳﻨَﻬُﻢْ وَﻛَﺎﻧُﻮا ﺷِﻴَﻌًﺎ ﻟَﺴْﺖَ ﻣِﻨْﻬُﻢْ ﻓٖﻰ ﺷَﻰْءٍ اِﻧَّﻤَٓﺎ اَﻣْﺮُﻫُﻢْ اِﻟَﻰ اﻟﻠّٰﻪِ ﺛُﻢَّ ﻳُﻨَﺒِّﺌُﻬُﻢْ ﺑِﻤَﺎ ﻛَﺎﻧُﻮا ﻳَﻔْﻌَﻠُﻮنَ﴿١٥٩﴾
ﻣَﻦْ ﺟَٓﺎءَ ﺑِﺎﻟْﺤَﺴَﻨَﺔِ ﻓَﻠَﻪُ ﻋَﺸْﺮُ اَﻣْﺜَﺎﻟِﻬَﺎ وَﻣَﻦْ ﺟَٓﺎءَ ﺑِﺎﻟﺴَّﻴِّﺌَﺔِ ﻓَﻠَﺎ ﻳُﺡْﺰٰٓى اِﻟَّﺎ ﻣِﺜْﻠَﻬَﺎ وَﻫُﻢْ ﻟَﺎ ﻳُﻈْﻠَﻤُﻮنَ﴿١٦٠﴾
ﻗُﻞْ اِﻧَّﻨٖﻰ ﻫَﺪٰﻳﻨٖﻰ رَﺑّٖٓﻰ اِﻟٰﻰ ﺻِﺮَاطٍ ﻣُﺴْﺘَﻘٖﻴﻢٍ دٖﻳﻨًﺎ ﻗِﻴَﻤًﺎ ﻣِﻠَّﺔَ اِﺑْﺮٰﻫٖﻴﻢَ ﺣَﻨٖﻴﻔًﺎ وَﻣَﺎ ﻛَﺎنَ ﻣِﻦَ اﻟْﻤُﺸْﺮِﻛٖﻴﻦَ﴿١٦١﴾
ﻗُﻞْ اِنَّ ﺻَﻠَﺎﺗٖﻰ وَﻧُﺴُﻜٖﻰ وَﻣَﺤْﻴَﺎىَ وَﻣَﻤَﺎﺗٖﻰ ﻟِﻠّٰﻪِ رَبِّ اﻟْﻌَﺎﻟَﻤٖﻴﻦَ﴿١٦٢﴾
ﻟَﺎ ﺷَﺮٖﻳﻚَ ﻟَﻪُ وَﺑِﺬٰﻟِﻚَ اُﻣِﺮْتُ وَاَﻧَﺎ اَوَّلُ اﻟْﻤُﺴْﻠِﻤٖﻴﻦَ﴿١٦٣﴾
ﻗُﻞْ اَﻏَﻴْﺮَ اﻟﻠّٰﻪِ اَﺑْﻐٖﻰ رَﺑًّﺎ وَﻫُﻮَ رَبُّ ﻛُﻞِّ ﺷَﻰْءٍ وَﻟَﺎ ﺗَﻜْﺴِﺐُ ﻛُﻞُّ ﻧَﻔْﺲٍ اِﻟَّﺎ ﻋَﻠَﻴْﻬَﺎ وَﻟَﺎ ﺗَﺰِرُ وَازِرَةٌ وِزْرَ اُﺧْﺮٰى ﺛُﻢَّ اِﻟٰﻰ رَﺑِّﻜُﻢْ ﻣَﺮْﺟِﻌُﻜُﻢْ ﻓَﻴُﻨَﺒِّﺌُﻜُﻢْ ﺑِﻤَﺎ ﻛُﻨْﺘُﻢْ ﻓٖﻴﻪِ ﺗَﺨْﺘَﻠِﻔُﻮنَ﴿١٦٤﴾
وَﻫُﻮَ اﻟَّﺬٖى ﺟَﻌَﻠَﻜُﻢْ ﺧَﻠَٓﺎﺋِﻒَ اﻟْﺎَرْضِ وَرَﻓَﻊَ ﺑَﻌْﻀَﻜُﻢْ ﻓَﻮْقَ ﺑَﻌْﺾٍ دَرَﺟَﺎتٍ ﻟِﻴَﺒْﻠُﻮَﻛُﻢْ ﻓٖﻰ ﻣَٓﺎ اٰﺗٰﻴﻜُﻢْ اِنَّ رَﺑَّﻚَ ﺳَﺮٖﻳﻊُ اﻟْﻌِﻘَﺎبِ وَاِﻧَّﻪُ ﻟَﻐَﻔُﻮرٌ رَﺣٖﻴﻢٌ﴿١٦٥﴾
Aralık 04, 2015
Nisa Suresi Arapça